YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
06
Μάρτιος
2009

Μετά την αποκριά

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΒΔΟΜΑΔΑ που πέρασαν οι αποκριές. Μας τέλειωσαν για φέτος. Παντού, όπου γιορτάστηκαν μαζικά φάνηκε πολύ καλλιτεχνικό γούστο, αλλά δίχως γέλιο. Δεν ξάφνιασαν οι μασκαράδες. Δεν αποτέλεσαν την εξαίρεση. ίσως επειδή πολιτικοποιήθηκαν. Έτσι, συχνά-πυκνά, αποκαλούμε τους πολιτικούς

 όταν μας απογοητεύουν. Το γέλιο και το γελοίο προσπάθησαν να κολλήσουν αλλά δεν τα κατάφεραν. Η γελοιογραφία ως πολιτικό μέσον και εργαλείο, αρχίζει από τα σκίτσα των εφημερίδων και ανεβαίνει ως τα άρματα των καρναβαλικών παρελάσεων. Κάπότε, οι ίδιοι οι πολιτικοί το δέχονται ως μορφή αρνητικής διαφήμισης. Πρέπει να γίνεται λόγος γι αυτούς, να είναι μέσα στα γεγονότα. Έτσι αισθάνονται να υπάρχουν πολιτικά. Κάποτε, μιλάμε για τη δεκαετία 1950-1960, ο αείμνηστος Φωκίων Δημητριάδης είχε παραλείψει τον πολιτικό Σπύρο Μαρκεζίνη από τα σκίτσα του. Τον επισκέφθηκε, λοιπόν, ο οξύνους πολιτικός στο σχεδιαστήριό του και του παραπονέθηκε, αντί να διαμαρτυρηθεί για την αστεία εικόνα του σκίτσου του, λέγοντας: «Μας ξεχάσατε κύριε Δημητριάδη!». Το όφελος, και από την αρνητική πολιτική διαφήμιση, φαίνεται ότι είναι μεγάλο.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ, διατελέσας (από…καραμπόλα) ένα φεγγάρι, δήμαρχος στον τόπο μας, μόλις διάβασε τα πρώτα αθώα σχόλια για τη διοίκηση που ασκούσε στο Δήμο, απείλησε με μηνύσεις τους δημοσιογράφους. Αυτά που γράφουν μερικοί, απείλησε είναι καραμπινάτη δυσφήμιση της προσωπικότητάς μου. Αποδείχθηκε, στη συνέχεια, ότι ο άνθρωπος είχε καραμπινάτη άγνοια της πολιτικής κριτικής, που ασκείται ελεύθερα και την έχει κατοχυρώσει ως δικαίωμα του λαού και το Σύνταγμα. Μορφή της πολιτικής κριτικής είναι η γελοιογραφία, το καρναβαλικό άρμα ή η μάσκα με τα παραμορφωμένα χαρακτηριστικά εκείνου που διακωμωδείται και τα σχόλια γύρω από την (αν)ικανότητά του όταν ασκεί αιρετό ή υπαλληλικό έργο, που βλάπτει τον πολίτη, κατ’ εντολή του οποίου υπάρχει και ο πολιτικός και ο μισθοδοτούμενος καρεκλοκένταυρος, φτάνει μόνο, το δημοσίευμα να μην έχει δόλο και να είναι αναληθές.

ΜΑΣΚΑΡΑ λέγονται και τα ειδικά καλλυντικά ομορφιάς των γυναικών. Που τονίζουν τα φυσικά χαρακτηριστικά. Βλεφαρίδες, χρώματα, ξανάνιωμα της επιδερμίδας. Άρα, μασκαράς - με την έννοια της παραποίησης του φυσικού - μπορεί να είναι καθένας και κάθε μια όλες τις ώρες. Πιθανόν, ιταλικής προέλευσης ο όρος, μάσκαρα. ‘Αμα κάποιος παραβαφτεί ή παραμορφωθεί, σε βαθμό που να μη γνωρίζεται και κάνει ασχήμιες και παλαβά πράματα, γίνεται δηλ. μασκαράς, έχει και τ’ όνομα και τη…φάτσα, βγάζει απωθημένα του δημόσια ή υποδύεται αξιώματα και συμπεριφορές που δεν έχει και επιθυμεί στο φυσικό του. Ωραία επινόηση να ξεδίνουν λιγάκι οι άνθρωποι μια φορά το χρόνο.

ΑΛΛΑ και μέρες αλλαγής του σκηνικού, μέσα κι έξω. Με το ξημέρωμα της Καθαρής Δευτέρας, δίνεται το σύνθημα του καθαρμού. Κάθε κατεργάρης στο μπάγκο του. Η εντολή πλέον για πενήντα μέρες είναι: Νηστεία, περισυλλογή, εγκράτεια, μεταφυσική, εκκλησία, κόλλυβα και κερί για τους αποθαμένους, προετοιμασία σύμφωνα με τους κανόνες του δόγματος της θρησκείας μας, τέλος πάντων προσπάθεια κι ως εκεί που καθένας μπορεί να φτάσει. Φτάσε ψηλά είναι η εντολή. Φτάσε όπου μπορείς είναι η λογική επιδίωξη. Φτάσε όπου δε μπορείς, είναι η άγρια εντολή προς όσους έχουν σημαδευτεί από τη μοίρα για να ξεπεράσουν τους άλλους. Βαρύ το τίμημα της μεγαλοσύνης. Εκεί που δε μπορούν να φτάσουν οι πολλοί επιχειρούν οι λίγοι και οι εκλεκτοί. Πάντως προς κάποιο φτάσιμο πορεύεται κάθε ύπαρξη. Ο αγώνας και ο ανήφορος δοκιμάζουν τις ανθεκτικές ψυχές. Κάτι τέτοιο είναι και το νόημα της Σαρακοστής, που βιώνουμε και είναι και η Μεγάλη μάλιστα, στην ψυχική προετοιμασία του πιστού προς τη Λαμπρή ημέρα της Αναστάσεως του Χριστού, προς το Πάσχα.