Αρχική Ρεπορτάζ Πολιτικό ρεπορτάζ Οι...ιστορικές γρίπες και ο φόβος τους σήμερα!
Οι...ιστορικές γρίπες και ο φόβος τους σήμερα! PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 02 Σεπτέμβριος 2009 09:49
ΓΡΙΠΗ, ζαντούχι, κλαπάτσα, μερικές από τις λαϊκές ονομασίες των ιώσεων, παλαιότερα, όταν έριχναν κάτω όλους στο σπίτι, κάποτε και το μισό χωριό. Πρόσφορα μέσα, οι εντριβές με τσίπουρο (πρώτη στάλα 90ο , πετρέλαιο από τη λάμπα, τα ζεστά ροφήματα, οι βεντούζες, συχνά οι βάρβαρες κοφτές για αφαίμαξη, σε βαρύτερες περιπτώσεις τα θερμά επιθέματα στο στήθος   ή τηγανισμένα πίτουρα και σιναπόσπορο και άμμο, ένα κεραμίδι και σε πρώτη δίαιτα ο τραχανάς, καυτός με κρασί και κρεβάτωμα ώσπου να περάσει η επιδημία.  Ειδικότερα ο καυτός σιναπόσπορος χρησίμευε για το «πιάσιμο» του αυχένα. Ενεργούσε όπως περίπου το βιξ, με την απελευθέρωση αιθέριων ελαίων, που έχουν θεραπευτική επίδραση στους ιστούς. Η άγνοια και η αφέλεια (γιατρού για όλα, αν υπήρχε στην ευρύτερη περιοχή και ασθενών) χαρακτήριζε γρίπες και κρυολογήματα το πλείστον των περιπτώσεων. Βρογχικά  τις παθήσεις της τραχείας και τα δυσπνοϊκά φαινόμενα, κοιλιακά, γενικώς, τις διαταραχές του γαστρεντερικού και εφησύχαζαν οι πάντες, μέχρις ότου υποχωρήσουν τα φαινόμενα.  Εδώ πηγαίνει γάντι η ειρωνική διατύπωση των δειπνοσοφιστών, ότι οι ιατροί απασχολούν τους ασθενείς μέχρις ότου η φύση τους θεραπεύσει.Πήγε γνωστός μου πτυχιούχος να βγάλει μια ακτινογραφία θώρακος και την έδειξε στον παθολόγο του. Εκείνος είχε διάθεση για χιούμορ. Τι βλέπω εδώ, του λέει; Πάσχεις από φυματίωση και του έδειξε στο φιλμ κάποια λευκά σημάδια που διαγράφονταν. Πήγε να πεθάνει ο άνθρωπος από το φόβο και τη σύγχυση που του προκάλεσε. Μέχρι να τον καθησυχάσει είδε κι έπαθε ο φίλος γιατρός. Τι είχε συμβεί. Στα παιδικά του χρόνια, στο χωριό, με τα απανωτά καυτά επιθέματα στην περιοχή του στήθους για να φύγουν τα φλέγματα από τους βρόγχους είχαν συμβεί κάποιες βλάβες στους χόνδρους, σε ιστούς και οστά τις οποίες ο οργανισμός έσπευσε με την εναπόθεση ασβεστίου να καλύψει. Αυτές φαινόντουσαν στην πλάκα και ακολούθησε η...πλάκα του γιατρού. Αυτά συνέβαιναν στους ορεινούς πληθυσμούς, που δεν είχαν ούτε ένα παυσίπονο ή αντιπυρετικό, στη διάθεσή τους.  
< Προηγούμενο   Επόμενο >
 

Valid XHTML and CSS Designed by Chilloutapps