YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
06
Φεβρουάριος
2015

Αμαρτίαι γονέων...

 Οι παροιμιώδεις εκφράσεις του λαού μας, είναι συμπυκνωμένη σοφία που προέκυψε από περιστατικά της ζωής τα οποία κωδικοποιήθηκαν σε ρήσεις ή αλλιώς αποφθέγματα, τα οποία αποτελούν και ένα είδος εθιμικού δικαίου. Όποιος επιθυμεί τις αποδέχεται αλλ’ ουδείς τις αμφισβητεί.Υπάρχει η επιστημονική και η ηθική πλευρά της ερμηνείας. Η επιστημονική είναι η κληρονομικότητα που μεταφέρεται με τους απογόνους. Και είναι οι αρετές και τα μειονεκτήματα, γονέων, παππούδων και προπάππων και από τις δύο πλευρές των γεννητόρων. Κάποιες πληροφορίες πιθανολογούν ότι οι κληρονομούμενες ιδιότητες μπορούν να φτάσουν μέχρι και πέντε γενεές πίσω. Το επιβεβαιώνει η άλλη παροιμία ότι «το σόϊ πάει βασίλειο», εννοώντας την κληρονομική διαδοχή του θρόνου. Σήμερα που τα σχήματα αυτά άλλαξαν και οι θρόνοι μεταβλήθηκαν σε Προεδρικούς θώκους, εύλογα αμφισβητείται η εγκυρότητά της. Όμως οι νόμοι της κληρονομικότητος στα φυτικά και ζωικά είδη ισχύουν, παρά τις διαφοροποιήσεις που πέτυχε η Γενετική.  Εκεί που δε μπόρεσαν να επιδράσουν οι εργαστηριακές μέθοδοι, είναι στα χαρακτηρολογικά σημεία της κοινωνικής έκφρασης του ανθρώπου. Όσο και αν η επιστήμη της αγωγής του ατόμου, να το εντάξει σε αποδεκτούς ρυθμούς στην κοινωνία, προσπαθεί  και βελτιώνει σε σημαντικό βαθμό τις εκτροπές της συμπεριφοράς, το κληρονομικό στοιχείο ξεπετιέται όπως το άγριο υποκείμενο στα κεντρωμένα φυτά και αν δεν αφαιρεθεί εγκαίρως βλάπτει την παραγωγικότητα του εξευγενισμένου είδους που φιλοξενείται από τις ρίζες του. Εδώ είναι οι ερμηνείες (όχι οι θεραπείες που δεν είναι πάντοτε επιτυχείς) των λεγόμενων «αμαρτιών» που βασανίζουν τους επιγόνους και την κοινωνία και παραλλάσσουν τη φύση, στα ζωικά και φυτικά είδη που επιλέχθηκαν για αυξημένη παραγωγικότητα.Ως προς τους ανθρώπους, είναι παντοδύναμη η αγωγή, έστω και αν εφαρμοστεί στον καιρό της; Έρχεται η εμπειρία που διαψεύδει και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις. «Φύσιν πονηράν, μεταβαλείν ου ράδιον» ή το εκκλησιαστικό «αιρετικόν άνθρωπον, μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού». Η ελπίδα έρχεται πάλι από την εκκλησιαστική γραμματεία. Έως πότε θα πρέπει να προσπαθώ για να σωθεί ο «αδελφός μου»; Έως και εβδομηκοντάκις, είναι η απάντηση. Όπως και να έχουν τα πράγματα, από το βάθος της ιστορίας και της εξέτασης των φαινομένων, έτσι πορεύτηκε ο κόσμος και με τα ίδια προβλήματα συνεχίζει. Η κοινωνία μας δεν διαμορφώθηκε σε αγγέλων και η βαρβαρότητα υφίσταται και  τρέφεται από τις υγιείς σάρκες της . Μας μένουν οι διαπιστώσεις και η δημοσιογραφική διερεύνηση του αρνητικού φαινομένου. Η ελπίδα ότι κάτι μπορεί ν’ αλλάξει διακρίνεται σε ομιχλώδη  ορίζοντα.