YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
24
Ιούνιος
2014

Μακάβριοι συνειρμοί

Σ
τα χάλια τους είναι οι διάδρομοι στο Κοιμητήριο, όπως καταγγέλλει συμπολίτης που πήγε να ανάψει ένα κερί στους δικούς του που αναπαύονται. Αδιάβατοι οι διάδρομοι από τα χορτάρια και λόγω των καντηλιών επικίνδυνη η πρόσβαση λόγω των φιδιών που αρέσκονται να πίνουν το λάδι από τα καντήλια, τα οποία βρίσκονται στεγνά, συχνά σπασμένα και σε πολλές περιπτώσεις κλεμμένα. Οι ζώντες πληρώνουν τέλη, ακριβά κατά ζώνες και ο Δήμος δεν έβγαλε μια διευκρινιστική ανακοίνωση γιατί στο καινούργιο τμήμα (προέκταση του παλιού) τα τέλη είναι 120Ε και στο παλαιό 20 από φέτος, έναντι 12Ε που ίσχυε. Θα έπρεπε αυτά τα λεφτά να διατίθενται για τον καθαρισμό των διαδρόμων, τουλάχιστον. Περιμένουμε τη νέα δημοτική αρχή τι μέτρα θα λάβει για να εξαφανιστεί αυτό το απαράδεκτο θέαμα. Από τα σοβαρά, μεταπηδούμε στα ευτράπελα. Γύρω από τα νεκροταφεία υπάρχουν πολλά ανέκδοτα που σχετίζονται με το φόβο μερικών ανθρώπων να πάνε μόνοι μεσάνυχτα στους τάφους και να εκτελέσουν ένα στοίχημα που έβαλαν στην παρέα, η οποία ήταν τύφλα στο μεθύσι όταν αποφάσιζε. Στο εκκλησάκι του νεκροταφείου τελέστηκε κρυφά και νύχτα ένας γάμος, συγκεκριμένα του Νίκου Καζαντζάκη με τη Γαλάτεια Αλεξίου, επειδή ο πατέρας του γαμπρού ήταν κάθετα ανένδοτος σ’ αυτό το γάμο. Έγινε μα δε στέριωσε. ‘Αλλοι ήταν οι λόγοι. Ένα ερωτευμένο ζευγαράκι, μη έχοντας που να στεγάσει τον ανέστιο έρωτά του και προκειμένου να μην τους πάρει μάτι διάλεξαν για χώρο ραντεβού τους το νεκροταφείο του χωριού, νταλαμεσήμερο καλοκαιριού που δεν κυκλοφορούσε ψυχή. Έφτασαν και κάθισαν στη σκιά ενός κυπαρισσιού, βέβαιοι ότι είχαν άλλοθι σε περίπτωση που κάποιο μάτι θα τους έβλεπε. Του περασμένου αιώνα ιστορία όπως τη διηγείται ο Κοσμάς Παλιοκαιρινός στο ημερολόγιό του. Και κει που ο έρωτας είχε παραμερίσει το φόβο των μνημάτων και των πεθαμένων, ωχ, κάνει το αγόρι, έρχεται κηδεία. Έφυγαν τσακιστοί πηδώντας την πίσω μάντρα αφού από την είσοδο έμπαινε ήδη η κηδεία. Υπάρχει όμως και τρίτο αναπάντεχο. Παιδιά άγουρα ακόμη, πήραν τα φλόμπερ να κυνηγήσουν πουλιά και βρέθηκαν με τους δικούς τους στο νεκροταφείο.  Απομακρύνθηκαν και βρέθηκαν μπροστά στο ανοιχτό οστεοφυλάκιο. Με το θράσος της ανωριμότητας, σκέφτηκαν να βάλουν ένα κρανίο στο σημάδι. Ο δύστυχος, εν ζωή, από άλλη αιτία είχε εκδημήσει αλλά τον περίμενε και μεταθανατίως η εκτέλεσή του. Το σηκώνουν από το σωρό και το βάζουν ψηλότερα. Απομακρύνονται για να έχουν την σωστή απόσταση για σημάδεμα και βλέπουν το κρανίο να κινείται, να περπατάει σχεδόν. Τους έπεσαν τα φλόμπερ από τα χέρια κι όπου φύγει-φύγει. Τι είχε συμβεί. Ήταν Άνοιξη. Κάποιο φίδι είχε τρυπώσει να ξεχειμωνιάσει και μόλις μετακίνησαν το κρανίο άρχισε να ξυπνάει από το λήθαργό του και παρέσυρε και το καύκαλο πέρα δώθε. Σαν το θυμούνται, έτοιμοι να το ξαναβάλουν στα πόδια. Και μιας που ο λόγος τό ‘φερε για το οστεοφυλάκιο, μεταφέρουμε την αφελή έκπληξη μιας θρησκευόμενης δασκάλας (συχωρεμένης πια), η οποία έχοντας στο νου της, συγκεχυμένη την ευαγγελική αναφορά για την ανάσταση των νεκρών κατά τη δευτέρα παρουσία, μονολόγησε ενώ σταυροκοπιόταν. Και μέσα σε τούτο το σωρό τα κόκαλα, πού θα ξεχωρίσει ο Θεός τίνος είναι καθένα και να τους επαναφέρει στη ζωή να τους κρίνει;;; Το γεγονός του θανάτου, από την εποχή του πρωτόγονου σπηλαιοδύτη ανθρώπου, όταν έβλεπε το συγκυνηγό του...τούμπανο, άρχισε να του δημιουργεί τις πρώτες σκέψεις για το τι είναι η ζωή και τι ο θάνατος. Ξεκίνησε η λειτουργία του μυαλού του, θα λέγαμε τα πρώτα ίχνη του μεταφυσικού φόβου αλλά και η περιέργειά του τι είναι εκείνο που φεύγει από τον άνθρωπο και πού πάει; Οι πιο χαρισματικοί έγιναν φύλαρχοι, , εξορκιστές των κακών πνευμάτων και ικέτες των φυσικών φαινομένων και των αγαθών πνευμάτων, των οποίων επικαλούνταν τη βοήθεια και την προστασία για τη ζωή τους και τις ασχολίες τους.