YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
16
Ιούνιος
2013

Το θάρρος, το θάρσος και το...θράσος!

Να ετυμολογήσουμε τη λέξη, πριν την ακολουθήσουμε σε περιστατικά εφαρμογής της. Πρόκειται γι αυτό που εννοούμε λέγοντας, αυτός έχει θράσος, όταν ξεπερνάει το φραγμό της ευγένειας, σε μια επικοινωνία με συνάνθρωπό του ή σε κάποιο αίτημά του ενώπιον μιας υπηρεσίας.. Εδώ παίζοντας με τις λέξεις, εύκολα...πεδικλωνόμαστε στο ίσιωμα. Ο θαρσύς είναι ο τολμηρός, ο θαρραλέος. Μεταθέτοντας ένα γράμμα, το «ρ» γίνεται θρασύς, υπέρ το δέον τολμηρός, αυθάδης, αναιδής, ριψοκίνδυνος. Η ενέργεια και ο όρος εμπεριέχει ασέβεια, ιταμότητα, αδιαντροπιά. «θράσος μεν γαρ έστι άλογος ορμή, θάρσος δε έλλογος ορμή», κατά τον Αριστοτέλη, βέβαια. Στη λαϊκή έκφραση «πήγε θράσος», η έννοια αλλάζει εντελώς. Επειδή το θράσος, σημαίνει αηδής, σάπιος και συνεκδοχικά επί προσώπων ο άχρηστος, ο ανωφελής, ο ανεπρόκοπος. Επί παθήματος, λέμε, το πήγε θράσος, δηλ. χάθηκε μάταια και χωρίς ουσιώδη λόγο. Το θάρρος που είναι το δημοτικοποιημένο θάρσος, σημαίνει αφοβία και τόλμη. Εν τω κόσμω τούτω θλίψιν έξετε. Αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον, είπε ο Χριστός στους μαθητές του. Δύσκολα μαθήματα γλώσσας σε μια εποχή που η απλούστευση των γλωσσικών όρων έφερε τη σύγχυση και την αμάθεια.