YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
22
Σεπτέμβριος
2012

Ένας, ακόμη, Σεπτέμβρης...

Στου χρόνου τα γυρίσματα, ένας ακόμη Σεπτέμβρης. Όχι ο παραδοσιακός φθινοπωρινός μήνας με το πρωτοβρόχι, το άνοιγμα των σχολείων, την αλλαγή του καιρού που δροσερεύει κατά παράδοση, ο μήνας των αμπελουργών και των σταφιδάδων, αλλά ο τωρινός που μπήκε με τ΄ αποκαΐδια των πυρκαγιών του Αυγούστου, που μας έλιωσε με τα 35άρια του (μέρα - νύχτα), ασυννέφιαστος και άβροχος, με προβλήματα στην εκπαίδευση κι αμέσως μετά τον αγιασμό, απεργία. Δεν έπιασαν οι ευχές, φαίνεται.

Οι δάσκαλοι (με το παράδειγμά τους) δείχνουν το δρόμο της απείθειας, αναγορεύοντας το συνδικαλισμό υπεράνω πάντων. Μόλις που θα εμφανιστούν τα παιδιά στο προαύλιο, την άλλη μέρα σπίτι, λόγω απεργίας. Δίκαια τα αιτήματα του Κλάδου όμως ανεπίκαιρες οι διεκδικήσεις με μέσο πίεσης τα παιδιά. Κι εκείνα, στη διαδρομή του σχολικού χρόνου τι να πιστέψουν από τη διδαχή που θα δεχτούν; Να τηρούν τους νόμους, έστω και αν είναι άδικοι ή να κλειδώνουν κι αυτά τους δασκάλους τους έξω από το σχολείο, όταν ο (πρόωρος) μαθητικός συνδικαλισμός αποφασίσει να αντιδράσει δυναμικά. Έχει άλλωστε παράδειγμα.

Τα μαθήματα προβλέπεται να αρχίσουν με απεργία. Αρκετά αντιφατικό και ανακόλουθο το σύνθημα. Μέχρι να στρώσουν τα πράγματα θα πιάσει Οκτώβρης. Βιβλία που συνήθως δεν έχουν φτάσει στην ώρα τους και εν επαρκεία, δάσκαλοι που δεν εμφανίστηκαν από λόγους ανωτέρας βίας, συμβάσεις μεταφοράς των μαθητών που τώρα παζαρεύονται και δυσκολεύεται η μεταφορά των μαθητών. Ένα από τα αρνητικά της συγκέντρωσης των μαθητών σε μεγάλες αστικές μονάδες, μετά το κλείσιμο των ολιγοθέσιων σχολείων στην περιφέρεια όπου οι κατοικίες των μαθητών.

Καλά τα παραγωγικότερα παιδαγωγικά συστήματα, αλλά οι υποδομές πάσχουν. Οι χαριτωμένες ηλικίες των παιδικών σταθμών, των νηπιαγωγείων και τα πρωτάκια, τροφοδοτούν το σύστημα και είναι οι πλέον ενδιαφέρουσες ομάδες που θα συναντηθούν σε αίθουσες, αυλές με παιγνίδια και θα φάνε όλα μαζί στις σχολικές τραπεζαρίες, όπου «θεραπεύονται» τα κακομαθημένα , τα ολιγόφαγα και τα χαϊδεμένα. Μπαίνουν από πολύ νωρίς στα βάσανα και στο περιπετειώδες ταξίδι προς την κοινωνική ένταξη και την κατάκτηση της γνώσης. Η νηπιακή ηλικία της ανθρωπότητας ξεκινάει, παντού και πάντοτε, από την ίδια αφετηρία. Από τα παιδιά.

Μέρες Σεπτέμβρη. Ακόμη νέα και ακμαία η γιαγιά που ετοιμάζει την εγγονή της για το σχολείο, της μιλάει για την εποχή της. Την ξεναγεί στη ντουλάπα της που ανοίγει πολύ σπάνια. Κατεβάζει και ξανακρεμάει, νοσταλγικά, τη δική της σχολική της ποδιά, με το λευκό γιακά και τις μανσέτες και όλες τις ρομαντικές αναμνήσεις άλλων καιρών, που δεν αποχωρίζεται. Κατά σύμπτωση το δεύτερο πρόγραμμα στο ραδιόφωνο εκπέμπει παλιά τραγούδια. Ακούγεται η φωνή του Σταύρου Ζώρα από το δίσκο «Θυμήσου το Σεπτέμβρη». Αν είναι στη δισκοθήκη σας, ξανακούστε τον και βάλτε ένα γιασεμί στο βαζάκι, να ανασάνετε το άρωμα της νιότης, εκείνης της εποχής. Ο Σταύρος Ζώρας, γεννημένος στη Ρωσία, έντυσε τα τραγούδια του, με τη βελούδινη φωνή του που είναι διαποτισμένα από τη μελαγχολία της στέπας και το διάφανο μεσογειακό φως. Ζη μαζί τους και μαζί μας μ΄ εκείνο το τρυφερό παράπονό του που σύνθεσε και τραγούδησε ο ίδιος: «Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο»....