YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
22
Σεπτέμβριος
2012

Πόσο μας επηρεάζουν οι εποχές;

Πόσο οι εποχές επηρεάζουν το θυμικό μας; Έχουμε την ίδια διάθεση, κάθε εποχή, την ίδια απόδοση στην καθημερινή μας ζωή; Νιώθουμε κουρασμένοι και κακοδιάθετοι, αν και μόλις ξυπνήσαμε; Θυμόμαστε το σλόγκαν του τεμπέλη :«γεννηθήκαμε κουρασμένοι και ζούμε για να...ξεκουραζόμαστε» ή το άλλα «αν δεις κάποιον να ξεκουράζεται, κάθισε και...βοήθησέ τον». Η εργασία λέγεται και είναι δουλειά. Η δουλειά με τη μετάθεση ενός μόνο τόνου μετατρέπεται σε δουλεία. Δουλεύω (με την έννοια του εργάζομαι) αισθάνομαι κρατούμενος, δούλος.

Ζούμε στην εύκρατη ζώνη και οι άνθρωποι έχουν την ποικιλία των κύκλων του χρόνου. Σκούντουφλοι το Χειμώνα, Γελαστοί και ευδιάθετοι την Άνοιξη, ελαφρώς αποχαυνωμένοι το κατακαλόκαιρο και μάλιστα απροσάρμοστοι στα 40άρια της ζέστης και μόλις μπει για καλά το Φθινόπωρο προαισθανόμαστε την αρχή του τέλους με το θάνατο των φύλλων και την πτώση των υπερώριμων καρπών που πέφτουν στο χώμα για να ξαναφυτρώσουν την Άνοιξη, ανανεώνοντας τη ζωή.

Ο άνθρωπος της βόρειας και της νότιας εύκρατης ζώνης υπήρξε διαφορετικός στα στάδια της εξέλιξής του, τόσο από εκείνους της διακεκαυμένης ζώνης και των άλλων δύο, του βόρειου και του νότιου πόλου. Το κλίμα και οι ήπιες καιρικές συνθήκες ήταν από τους κυριότερους παράγοντες που στις ζώνες αυτές παρατηρήθηκε μεγάλη πυκνοκατοίκηση αλλά και η γένεση κα ανάπτυξη του πολιτισμού. Μέσα στην απεραντωσύνη του Σύμπαντος, ο θεϊκός άνεμος σκόρπισε σπόρους από τον παράδεισο και οι άνθρωποι έστησαν το γήινο παράδεισό τους αλλά και την καθημερινή κόλασή τους στον πλανήτη γη και όπου τυχόν υπάρχει όμοιος γύρω από τα δισεκατομμύρια ηλιακών συστημάτων στο γαλαξία μας.

Στο οικοσύστημα που μας περιβάλλει ο άνθρωπος είναι ένας ένοικος. Επηρεάζεται από αυτό, το εκμεταλλεύεται, το απολαμβάνει αλλά και το κακοποιεί σα να πρόκειται να έχει τη δυνατότητα να το επαναφέρει. Μελαγχολικές σκέψεις Σεπτέμβρη μήνα, παράλληλα με τον απολογισμό πεπραγμένων, από το αδιάντροπο, το γυμνό καλοκαίρι, που ενώ ζεσταίνει τις αισθήσεις σαλεύει το μυαλό, το σκορπίζει σε εφήμερες περιπέτειες, που μόλις συννεφιάσει αθροίζονται στη μελαγχολία του ανεκπλήρωτου.

Το εφήμερο που διεκδίκησε το διαρκέστερο, άφησε στο πέρασμά του χάος, στο οποίο αλέθονται, χωνεύονται, και αλλοιώνονται, απρόσμενες χαρές και συγκινήσεις, που συγκόμισαν οι αδικαίωτες προαισθήσεις και οι παραισθήσεις στις καυτές μέρες και τις χλιαρές νύχτες του περασμένου (ή τόσων άλλων) καλοκαιριού.