YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
23
Μάιος
2012

Το πάθος της πολιτικής και τα πάθη των ψηφοφόρων

Υπάρχει μια πρακτική ασφαλείας, στις σχέσεις των ανθρώπων και στις συνομιλίες τους. Να αποφεύγουν θέματα που φέρνουν ρήξεις. Που πυροδοτούν φανατισμούς και η γλώσσα παύει να ελέγχεται και οι χαρακτήρες γίνονται επιθετικοί και χαλάνε οι , λίγο πριν. Φιλικές σχέσεις. Οι πολιτικές και οι θρησκευτικές συζητήσεις, επειδή εμπεριέχουν πολύ υποκειμενισμό και, συχνά, εμμονές, είναι το εκρηκτικό μείγμα όταν η συζήτηση φουντώσει και καθένας θέλει να περάσει το δικό του. Η αντικειμενικότητα, την οποία επικαλούνται ως επιχείρημα ασφαλείας οι πάντες, διαπερνώντας την υποκειμενική άποψη καθενός παραμορφώνεται όταν εκφράζεται και τελικά παραμένει μόνον ως όρος άνευ της ειδοποιού διαφοράς της, επομένως είναι ανύπαρκτη.

Όταν ιδέες, ιδεολογίες, εμμονές, εγωισμοί, κυριαρχούν σε μια συζήτηση και τα άτομα που διαλέγονται προσκρούουν στην αμετάπειστη άποψη του απέναντί τους, αποτέλεσμα δε βγαίνει και η συνομιλία γίνεται μαχητικός αντίλογος, που κάποτε φτάνει σε ανεπιθύμητα άκρα, σε ρήξεις. Διάβαζα το καταστατικό του ροταριανού ομίλου, μιας διεθνούς οργάνωσης επαγγελματικών σχέσεων και συντροφικότητας. Σταμάτησα στο σημείο που κατά τις συνεστιάσεις, που αποτελούν το ενωτικό σημείο της συγκέντρωσης, ρητά απαγορεύονταν οι πολιτικές και θρησκευτικές συζητήσεις, για να διατηρείται ήρεμο το περιβάλλον και ανεμπόδιστη η επικοινωνία μεταξύ τους. Έχουν χαλάσει φιλίες, έχουν μαλώσει γείτονες, έχουν αλλάξει καφενείο, άνθρωποι που δεν μπορούν να ελέγξουν τις συμπεριφορές τους. Ακόμη και σε οικογενειακό κύκλο, κινδυνεύει μια φιλοξενία, να καταστρέψει τη γιορτή ένας που ανοίγει τέτοιες κουβέντες, πολιτικοθρησκευτικές.

Τώρα μάλιστα, με τα πρωινάδικα στις τηλεοράσεις, η ασυνεννοησία και η επιθετικότητα, ο βίαιος λόγος και αντίλογος, λειτουργούν ως...σχολείο ανάγωγων συμπεριφορών και φανατίζουν τους αφελέστερους εκ του φιλοθεάμνος κοινού, που λημεριάζει απολαμβάνοντας καυγάδες, οι οποίοι δεν ολοκληρώνονται. Μένουν ανοιχτά τα θέματα που τους προκάλεσαν και το κακό συνεχίζεται. Η συνομιλία θέλει την τεχνική της. Ο καλός ομιλητής θέλει και τον αντίστοιχο ακροατή του. Η παραγωγική συνομιλία και ακρόαση, είναι ένα κομμάτι της κοινωνικής αγωγής του πολίτη, η οποία, δυστυχώς, δε διδάσκεται. Αλλά και όταν αναρτηθούν κανόνες, δύσκολα προσαρμόζονται σ’ αυτούς οι εμπαθείς και οι κακότροποι. Αυτογνωσία και αυτοσυγκράτηση χρειάζονται. Αν, φυσικά, έχουμε επίγνωση ότι παράλληλα με τα δικά μας δικαιώματα, υπάρχουν τα αντίστοιχα και του άλλου, του δίπλανού μας, στην ανάγκη και του απέναντί μας.