YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
03
Μάιος
2012

Σπουδή και σπονδή θανάτου

 Σ’ όλη μας τη ζωή δεν κάνουμε άλλο, παρά ν’ αποχαιρετάμε αυτούς που φεύγουν, μέχρι να έρθει η στιγμή ν’ αποχαιρετήσουμε αυτούς που μένουν. Μακάβριο απόφθεγμα. Αλλά ρεαλιστικό. Πέρα για πέρα αληθινό. Η αίσθηση ή η ψευδαίσθηση, ότι υπάρχει ακόμη καιρός, η ελπίδα ότι οι αποχαιρετισμοί για μας είναι πολύ μακριά. Η αίσθηση της ζωής, η ζωντάνια από τη ζωτικότητα που νιώθουμε, δε μας αφήνουν να σκεφτούμε τα χειρότερα.Γυρίζοντας από το νεκροταφείο, που πήγαμε για την ταφή αγαπημένου μας προσώπου, βαδίζουμε με το κεφάλι κάτω, γεμάτο μαύρους συλλογισμούς. Κάποιοι που νουθετούν μεταφυσικά τους ανθρώπους, συνιστούν να επισκεπτόμαστε σε κάθε ευκαιρία το κοιμητήριο και να περιδιαβαίνουμε ανάμεσα στους διαδρόμους των τάφων της σιωπηλής «κοινωνίας», των προαπελθόντων πατέρων και συγγενών και φίλων. Η ιδέα ότι όλοι εκεί θα καταλήξουμε και που λέγεται εξ ασφαλούς πεποιθήσεως της στιγμής, είναι μία παραδοχή του απευκταίου, αλλά, σε μελλοντικό χρόνο. Απευχόμεθα να είναι άμεσος ή σύντομος ο καιρός που θα μας φέρουν στον ίδιο χώρο όπου σήμερα επισκεπτόμαστε αυτοδύναμα. Η συνείδηση του θανάτου στον άνθρωπο είναι μια τραγική γνώση, που δεν την έχουν τα άλλα έμβια όντα. Και μπορούν να θεωρηθούν ευτυχέστερα. Χαίρονται την καθημερινότητά τους και αγνοούν το τέλος τους. Στον άνθρωπο η μεταφυσική ανησυχία, η αρχή να σκέπτεται πέρα από τα ορατά, μπορούμε να πούμε ότι άρχισε από τη στιγμή που ένιωσε ότι ο διπλανός του δεν ξύπνησε και το κυριότερο δεν υπάρχει πλέον. Ταυτόχρονα γεννήθηκαν μέσα του η μεταφυσική περιέργεια και η επιθυμία κατάκτησης του μεταφυσικού αγνώστου.Αυτό, όμως, το μεταφυσικό άγνωστο, το έκαμαν σκοπό της διδασκαλίας τους όλες οι θρησκείες, με διάφορη μορφή κάθε μία. Και η ζωή μας απόκτησε εξάρτηση από το επέκεινα, ο άνθρωπος δεν παραιτείται από τη χαρά (και τα βάσανα) της ζωής. Και με τα τόσα βάσανα πάλε η ζωή γλυκιά ΄ναι. Γλυκιά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα, κατά τον ποιητή. Και όταν προαισθανθεί κανείς το θάνατό του, θέλει να ζήσει ακόμη περισσότερο. Η διερεύνηση του αγνώστου, είναι μια ανησυχία που δεν ολοκληρώνεται εν ζωή. Εξαγοράζεται με πνευματική πειθαρχία και ψυχικό εξαγνισμό, όλες τις ημέρες της βίωσής μας επί γης. Από τα σποράκια του μεταξοσκώληκα βγαίνουν τα σκουλήκια που θα πλέξουν τη μεταξοκλωστή, ύστερα θα κλειστούν μέσα στο βαμβύκι να μεταμορφωθούν σε πεταλούδα, που δε θα πετάξει ποτέ αλλά μόλις γεννήσει τα καινούργια αυγά της θα πεθάνει. Έκλεισε ο βιολογικός της κύκλος. Για τον άνθρωπο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν ολοκληρώνεται εν ζωή. Φεύγει με ανοιχτούς λογαριασμούς προς το υπερπέραν, προς το μεγάλο άγνωστο, με την ελπίδα εκεί να κριθεί η ποιότητά του και να λάβει την αμοιβή του ή να δεχθεί την αμετάκλητη ποινή του. Όταν λοιπόν αποχαιρετάμε αυτούς που μένουν, η αγωνία επιμηκύνεται και απάντηση από τη διαδρομή στη μακαρία οδό, δε θα φτάσει ποτέ στη γη. Όταν ο άνθρωπος γίνεται μνήμη, αρχίζουν και τα μεγάλα διλήμματα. Γι αυτό είπαμε, επιστρέφοντας από την ταφή, η αθυμία βαραίνει την ψυχολογία μας και συσκοτίζει την αμέριμνη διάθεση με την επάνοδό μας, στα εγκόσμια. Σκέψεις που βαραίνουν το ήδη μεγάλο φορτίο της επιβίωσης, στο νεφελώδες τοπίο όπου η ύπαρξη αιωρείται πάνω από το ψυχικό κενό και προβληματίζεται φιλοσοφώντας για την προέλευσή της και την απόληξή της. Η θεωρητική εμπειρία του θανάτου είναι μια παιδαγωγική επενέργεια επί της ζωής. Στη διάβαση από το παρόν στο μέλλον, υπάρχει το διαχωριστικό φράγμα της συνειδητής βίωσης και του αγνώστου. Μόνο η πίστη (μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες) παρέχει το πνευματικό φως για το μεγάλο ταξίδι στο άγνωστο.  Για να έχει νόημα και ουσία η αποδοχή και η αφοσίωση στο μεταφυσικό ιδεώδες, ο καθημερινός ανθρωπάκος πρέπει να συγκρουστεί με τη γοητεία του κόσμου, να αποδεσμευτεί από την έλξη των ψευδαισθήσεων, προκειμένου να φύγει κάποια στιγμή από τη βαρυτική επίδραση, αφήνοντας το σώμα του, τεκμήριο  και μαρτυρία έλευσης και διέλευσής του  σε χιλιοπατημένους δρόμους, σ΄ ένα τάφο, στο κοιμητήριο, όπου αποτέθηκε η σορός ενός φίλου και σ’ όλους εμάς που τον προπέμψαμε, χάραξε μέσα μας, μελαγχολικούς συλλογισμούς.