YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
07
Ιανουάριος
2012

Δοκιμάζονται οι αντοχές και οι ανοχές μας

Μη συνεχίσουμε, από τις πρώτες μέρες του χρόνου, το μοιρολόϊ της...φώκιας, με την κατάσταση της αγοράς και την κρίση στα επαγγέλματα και τα λίγα λεφτά και τις πολλές υποχρεώσεις, τη μαθηματική πορεία προς την έσχατη φτώχια, ειδικά των πιο αδύναμων τάξεων. Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει. Κοντεύει να γίνει περιττός λόγος, όταν μιλάμε για κρίση στην αγορά, κρίση στα επαγγέλματα, κρίση γενικώς στην τσέπη όλων. Το ότι και τα χιονοδρομικά (έκρηξη του νεοπλουτισμού των συνελλήνων την τελευταία δεκαετία) δεν είχαν την κίνηση που περίμεναν, δεν αποτελεί μέτρο της κρίσης που ενδημεί εν Ελλάδι. Με το να αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια , εκτός που δεν αλλάζει τίποτα, επιβαρύνεται και η ψυχολογία του επαγγελματία που έπεσαν οι δουλειές του, του συνταξιούχου που εξαφανίστηκαν οι αποταμιεύσεις του με τα επιδόματα που λεηλατήθηκαν με οριζόντιες και κάθετες...κομμώσεις (κουρέματα, από καλφάδες της κομμωτικής), του μισθωτού σήμερα που του κολόβωσαν την αμοιβή και τη μετέτρεψαν σε....χαρτζιλίκι, με την αγορά σε ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία κι όποιος αντέξει.

Αν δεν είχαμε βιώσει τη φτώχια του 1950, δε θα μας εντυπωσίαζε τόσο, η απειλή να επιστρέψουμε στην οικονομία της πλήρους ανέχειας. Κι επειδή τα στομάχια (κάποιων) ξεχείλωσαν απροσδόκητα και απαράδεκτα, οι μονίμως πένητες αρνούνται να συμμετάσχουν στη θλίψη εκείνων που κατέτρωγαν και του φτωχού τη μερίδα. Κι αν ο βρεγμένος δε φοβάται τη βροχή, η αναστροφή των πραγμάτων, θα πονέσει περισσότερο άλλους, παρά τους μονίμως στερούμενους απολαύσεις, που δε γνώρισαν. Όλοι στη φάκα, εξαιτίας των αφιλοσόφητων και των υπερκαταναλωτικών στις καλύτερες (αλλά τόσο ύποπτες) ημέρες μας. Όσοι, εθισμένοι στην «επάρκεια του ελαχίστου»θα υποφέρουν λιγότερο.

Αυτά να σκεπτόμαστε όταν θρηνολογούμε για το τι μας βρήκε, αναπάντεχα. Φυσικά δε μας βρήκε τυχαία, αλλά φταίμε που δε διακρίναμε ότι η χρυσόσκονη που μας ψέκαζαν, δεν ήταν...χρυσάφι, που νομίσαμε, προς στιγμή. Αν τα καταφέρουμε και δεν ανταλλάξουμε τα ματαιόδοξα τζιπ, με τα μουλάρια των μαγουλιανιτών και τα πολυδάπανα ΙΧ με τον παραδοσιακό γαϊδαράκο (πριν εξαφανιστεί το είδος του), θα είμαστε πολύ τυχεροί στη γενικότερη δυστυχία μας. Αφού δεν υπήρξε (ακόμη) εξέγερση του λαού που πάσχει, χρήσιμο είναι να περισώσουμε την ψυχική μας ισορροπία. Η σιωπή που παρατηρείται (και ενοχλεί) είναι μια βουβή μορφή διαμαρτυρίας και εμπεριέχει δύναμη. ‘’Ο σιωπών ου συναινεί αλλά και ουκ αποδέχεται’’. Ωραία μας τα λένε οι αρχαίοι, αν τα αποκωδικοποιούμε σωστά....