YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
02
Δεκέμβριος
2011

Διαχρονικά επίκαιρος ο Παπαδιαμάντης

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων πάντοτε πρωτοτυπεί στις επιλογές του, όταν προσφέρει στο ευρύτερο κοινό της περιοχής μας θέματα τα οποία μορφώνουν, επιμορφώνουν και διαπαιδαγωγούν τους πολίτες που σπεύδουν με την παρουσία τους να ανταποκριθούν στην πρόσκλησή του. Το περιοδικό του Συνδέσμου, «δοκεί μοι» αριθ. τεύχους 14, είναι η έκφραση των υψηλών στόχων που έχει θέσει και ποιοτικό δείγμα σκέψης και γραφής των φιλολόγων που το γράφουν. Σημαντικές πνευματικές, ιστορικές και εθνικές επέτειοι προβάλλονται με ιδιαίτερη επιμέλεια και με τη σφραγίδα του επιστημονικού κύρους των προσώπων που επιμελούνται την παρουσιασή τους. Ο πήχης μπήκε από την αρχή ψηλά και ο στόχος είναι, πάντα ψηλότερα.

Η παράσταση, που δόθηκε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στον «Απόλλωνα»,με θέμα το πνευματικό μνημόσυνο - θύμηση Παπαδιαμάντη, έτσι όπως είχε διδαχθεί από τον Κώστα Κλάγκο (καθιερωμένο φιλόλογο, ψηλά στην ιεραρχία του Κλάδου, θεατρολόγο και σκηνοθέτη), με την πρωτοτυπία να φέρει επί σκηνής το εκτόπλασμα του μεγάλου Σκιαθίτη και άγιου των γραμμάτων μας Παπαδιαμάντη, τον ίδιο τον τιμώμενο και πολυσήμαντο συγγραφέα (αν και έχουν περάσει εκατό χρόνια από το θάνατό του) και να αφηγείται τη ζωή του «ζωντανά» σε πολλά σημεία της συγγραφικής του δραστηριότητας, σε παράλληλο επίπεδο με το σύγχρονο σχολιαστή του, παίζοντας με τον προβολέα αντί άλλων σκηνικών, ήταν μια ασυνήθιστη , ωστόσο εύστοχη, έμπνευση του πάντα ευρηματικού Κλάγκου. Απέδιδε με λιτότητα μέσων, τα πρόσωπα, τις σκέψεις, την εποχή, την κοινωνία, τους ανθρώπους, τους πόθους και τα πάθη τους, δικαιώνοντας τον ίδιο τον Παπαδιαμάντη που είχε γράψει σ’ έναν επίλογο σκέψεών του: «σα νάχαν ποτέ τελειωμό τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου». Είναι, όντως, αληθινό ότι η ζωή καθενός είναι γεμάτη από καημούς και πάθη. Και σε τούτο ο Παπαδιαμάντης είναι πάντα επίκαιρος. Μαζί μας. Προφητικός, λαϊκός στα θέματά του και υψιπετής στους συλλογισμούς του.

Θεατροποιημένες σελίδες από επιλεγμένα έργα του (αναφέρονται στο κατατοπιστικό πρόγραμμα της εκδήλωσης) ανέδειξαν ταλέντα σπουδαίας υποκριτικής (τη Βαρβάρα Σεφέρη ως Φραγκογιαννού στη Φόνισσα, το Γιάννη Μαλαβέτα ως Παπαδιαμάντη, την Εύα Παπά (γιαννοπούλου) στο χορόδραμα που η ίδια συνέθεσε στο «Όνειρο στο κύμα» αλλά και η εκφρασικότατη ερμηνεία του χορού της, δικαίωναν το Όνειρο που υποδύθηκε αφού όνειρο ήταν και η ίδια, στο πέρασμά της από τα μάτια των θεατών που την αντάμειψαν με τον ενθουσιασμό τους. Όσο για τη Βαρβάρα Σεφέρη, με το δραματικό ταλέντο που αποκάλυψε στο δύσκολο πρωταγωνιστικό ρόλο της φόνισσας, θα λέγαμε ότι όσα κι αν κέρδισε η εκπαίδευση με την παιδεία της το δραματικό θέατρο έχασε με την απουσία της από αυτό. Τα υπόλοιπα πρόσωπα των θεατρικών ομάδων της περιοχής που έλαβαν μέρος σε ρόλους που απέδωσαν πολύ πειστικά, εξίσου αξίζουν συγχαρητηρίων. Και επειδή παράσταση δεν ανεβαίνει χωρίς τεχνική υποστήριξη, εξαιρετικά υποβλητική ήταν η μουσική που ακούστηκε, επιλογή του καθηγητή Παναγιώτη Σπηλιόπουλου και τα αφαιρετικά σκηνικά του Γιώργου Σεφέρη αλλά και η επινόηση του μπλε φωτισμού με το βαρκάρη να λάμνει σε μια θάλασσα στο συσκόταδο και να παφλάζει επί σκηνής.

Το πρόσωπο που εδικαιούτο πρώτης και μεγάλης προβολής, ο σκηνοθέτης και επιμελητής των κειμένων Κώστας Κλάγκος παρέμεινε χαμηλων τόνων. Αρκέστηκε σ’ ένα μόνο ευχαριστώ που κι αυτό το μοιράστηκε με τους συσντελεστές της παράστασης, η επιτυχία της οποίας ήταν η ενδόμυχη ανησυχία του αλλά και ικανοποίησή του όταν ολοκληρώθηκε και ένιωσε το αποτέλεσμα. Νομίζουμε δε ότι η επιγραμματική δήλωση του κ. δημάρχου τα περιλάμβανε όλα:Το Αίγιο, είπε, δεν έχει ανάγκη να θαυμάζει τα διάφορα θεατρικά μπουλούκια που μας έρχονται από την Αθήνα. Το Αίγιο είναι σε θέση, πλέον, να εξάγει θέατρο ποιότητας. Σ’ αυτό το κλείσιμο μπαίνει και η δική μας υπογραφή, προσθέτοντας πολλά και θερμά συγχαρητήρια στη φιλόμουση πρόεδρο του Συνδέσμου Φιλολόγων κ. Αρχοντούλα Ρέλλα Παπασημακοπούλου για τη μεγάλη πνευματική ευκαιρία εκείνης της βραδιάς, να ξανακούσουμε , να ξανααισθανθούμε τη γοητεία του Παπαδιαμάντη, αναπολώντας τον και μνημονεύοντάς τον θαυμαστά. Ήταν μια προσευχή εκ βαθέων στη μνήμη του αλλά και μια υπόμνηση. Εν όψει Χριστουγέννων ας ξαναδιαβάσουμε, όλοι μας, Παπαδιαμάντη.