YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
23
Οκτώβριος
2011

Η διαχρονική επικαιρότητα του Σπορέως

Η προπερασμένη Κυριακή, ήταν αφιερωμένη και λόγω εποχής, στον Σπορέα, το γεωργό που περιμένει τις ευεργετικές βροχές του Φθινοπώρου να σπείρει τα δημητριακά, το σιτάρι κυρίως και μεταφορικά σ’ εκείνους που σπέρνουν το λόγο του Θεού στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Ο παραλληλισμός είναι, εποπτικά, κατανοητός και ως λόγος δυνατός και γι αυτό αποτελεσματικός. Όταν σκορπίζεται από το χέρι του γεωργού ο σπόρος, θα πέσει παντού. Στη γράνα του χωραφιού, στις πέτρες, ανάμεσα στ΄ αγκάθια και στο γόνιμο έδαφος του αγρού. Ο Ιησούς χρησιμοποιούσε παραδείγματα από τις εμπειρίες των ανθρώπων και με αυτά τους δίδασκε και τους έπειθε.

Οι σπόροι που έπεσαν στη γράνα φαγώθηκαν από τα πουλιά, εκείνοι που βρέθηκαν ανάμεσα σε αγκάθια πνίγηκαν από τα αγριόχορτα και δεν κάρπισαν, ξεράθηκαν και όσοι έπεσαν πάνω σε πέτρες. Ευδοκίμησαν οι σπόροι που αναπτύχθηκαν σε πρόσφορο έδαφος με καλές συνθήκες. Όταν , απαντώντας στις απορίες των ανθρώπων που τον περιστοίχιζαν, τους άνοιξε το μυαλό, τους πήγε πάρα πέρα παρομοιάζοντας με σπόρο το λόγο του Θεού, ο οποίος για να φέρει αποτέλεσμα χρειάζεται και το κατάλληλο περιβάλλον της ψυχής μας, την αποδοχή κυρίως για να ημερέψει ο άνθρωπος και να σκεφτεί , κάπως, μεταφυσικά, τότε κατανόησαν τα στοιχεία της παραβολής αυτής. Επειδή ο Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολές, τις οποίες αντιλαμβάνονται ευκολότερα όλοι οι άνθρωποι. Μ’ αυτή την τεχνική της διδασκαλίας Του άλλαζε μονομιάς τις συνειδήσεις των καλοπροαίρετων και προβλημάτιζε τους αμφισβητίες και κακότροπους.

Τα κηρύγματα στους Ναούς, την περασμένη Κυριακή είχαν την επικαιρότητα του Φθινοπώρου και την επανάληψη της παραβολής του Σπορέως, όσο και αν αραίωσαν οι γεωργοί που καλλιεργούν τη γη, και ταυτόσημα το κήρυγμα παραμένει περισσότερο θεωρητικό. Αλλά και έτσι να το δούμε, η ψυχωφελής επενέργειά του παραμένει στο ακέραιο. Μέσα στην ποικιλόμορφη και αρνητική κοινωνία μας, δεν παύει να εξέρχεται ο καλός Σπορέας κάθε στιγμή και να σπείρει το λόγο που παιδαγωγεί και σώζει. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι, θα υπάρχουν και συνειδήσεις δεκτικές, ψυχές διψασμένες για τη μεταφυσική δρόσο, όπου ο λόγος του Θεού θα βρίσκει έδαφος να φυτρώσει και ν’ αναπτυχθεί. Φτάνει να μην προβάλλεται η άρνηση ως θέση και τρόπος ζωής. Και ίσως αυτό εννοεί η τελευταία φράση της παραβολής: ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω.