YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
15
Σεπτέμβριος
2011

Περιδιαβάζοντας στην πόλη

Πρώτη Σεπτεμβρίου, πριν κάποιες μέρες, αρχή της Ινδίκτου, ένα είδος εκκλησιαστικής πρωτοχρονιάς, τα σχολικά κτίρια ξεκλείδωσαν τις πόρτες τους, χωρίς να είναι βέβαιο αν και η παιδεία του λαού άνοιξε τις δικές της.. Χρόνια τώρα, τα σχολεία λειτουργούν ένα διάστημα (που αν το υπολογίσουμε σε εργάσιμες ώρες διδασκαλίας είναι πολύ λίγες), ανάμεσα σε παύσεις, απεργίες, καταλήψεις, ελλείψεις αι διακοπές,, ουδέποτε όμως ενεργά δέκα μήνες (που είναι το διδακτικό έτος). Η παιδεία, γενικότερα, μια διαρκής διαδικασία μάθησης και αυτομόρφωσης, εμπλέκεται με την εκπαίδευση και βγαίνει τραυματισμένη κι αυτή από τα συμβαίνοντα στις σχολικές αίθουσες.

ΙΙ

Όταν πανηγυρίστηκε η συμφωνία των κομμάτων και ψηφίστηκε ο πρόσφατος νόμος για την ανώτατη εκπαίδευση, το κουκούτσι ήταν η εφαρμογή του. Πριν καν τυπωθεί το κείμενο, νάτοι οι σημαιοφόροι των καταλήψεων. Πάρτε τον πίσω. Κλειστά τα Πανεπιστήμια, ακυρώθηκαν ή μετατέθηκαν εξεταστικές περίοδοι και μια μειοψηφία παλικαράδων με το συνδαύλισμα των πρυτάνεων, άνοιξαν πόλεμο με την κυβέρνηση, η οποία έχει, ήδη, μπει στο δίλημμα: Να εφαρμόσει το Νόμο ή ν’ αρχίσει τον κλεφτοπόλεμο του διαλόγου με άτυπα όργανα του πανεπιστημιακού χώρου; Όταν το νομοθετικό Σώμα, η Βουλή, ψηφίζει ένα νόμο, η εκτελεστική εξουσία δε διαπραγματεύεται με κανέναν την εφαρμογή του. Υπάρχει πρόθεση να ισχύσει ο νόμος, μετά την ψήφισή του; Ήταν, αντικειμενικά, ώριμη θέση (ή...πρόφαση)για να κοπάσει η κατακραυγή του κόσμου; Την απάντηση θα δώσει η εξέλιξη των γεγονότων.

ΙΙΙ

Τα χελιδόνια έρχονται την Άνοιξη και φεύγουν το Φθινόπωρο. Στο Αίγιο, παλιότερα (το πόσο παλιότερα επαφίεται στη μνήμη των αναγνωστών μας) γέμιζε η Μητροπόλεως με τις χελιδόνες του γυμνασίου θηλέων, τα κορίτσια που εμφανίζονταν στο σχολείο τους με τις μαύρες - μπλε ποδιές τους και τους άσπρους, κολλαρισμένους γιακάδες τους και το σήμα, σε ποιο γυμνάσιο φοιτούν. Πλήρης αναγνώριση, δηλαδή και προστασία τους.

Σωστή παρέλαση, όταν κατέβαιναν στην αγορά, με το σχόλασμα, γελώντας και τιτιβίζοντας, με τα βιβλιοπωλεία στις δόξες τους και την εικόνα της ζωντάνιας διάχυτη παντού. Δεν έλειπαν βέβαια και οι γνωστοί ματάκηδες που έπιαναν...στασίδι στα καφενεία και στα πεζοδρόμια, τρώγοντας με το βλέμμα το θέαμα της νεολαίας των κοριτσιών.

Η μαθήτρια τότε ήταν διακριτή ιδιότητα της κοπέλας και η ομοιομορφία στην εμφάνιση εξίσωνε την οικονομική και κοινωνική προέλευση κάθε μιας. Η ισότητα πρωτοξεκίνησε στο σχολείο. Δε χαλάμε το σχόλιο με την αντιστοιχία των σημερινών μαθητριών, στο ίδιο σχολείο και στις παρελάσεις, όπου δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις την κατάντια από το γελοίο. Καλό μήνα, λοιπόν, με την ...επικαιρότητα από τα περασμένα.

ΙV

Τώρα που σταμάτησε το F/B και αποκοπήκαμε από την απέναντί μας Ρούμελη, η παρέα που σκόλαζε στην πλατεία της παραλίας όπου οι δώδεκα βρύσες, θυμήθηκε εκείνο το ηρωικό καΐκι που αναπλήρωνε και τα μεγάλα φέρρυ και τη μεγαλόπρεπη γέφυρα και ένωνε το Αίγιο με την απέναντι στεριά, καθημερινά και με όποιο καιρό.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι ταλαίπωροι ταξιδιώτες έβγαιναν μούσκεμα από το κύμα, αυτοί και οι πραμάτειες τους. Από το Λιδωρίκι και τη γύρω περιοχή, παιδιά φοιτούσαν στο γυμνάσιο του Αιγίου και περίμεναν το καλάθι από το σπίτι με ψωμιά, τυριά και αυγά να βγάλουν τη βδομάδα, Ακόμη και κότες έφερναν για το παζάρι, ραδίκια και πού και πού κανένα ψάρι που το αλίευαν στο ταξίδι. Ψώνιζαν ό,τι απαραίτητο από τα καταστήματα του Αιγίου. Εκεί γύρω στο σημερινό Μουσείο υπήρχαν ειδικά καταστήματα με ναυτικά είδη και εξαρτήματα για τη ναυσιπλοϊα. Άλλαξαν οι εποχές. Φέραμε μεγάλο καράβι (θα θυμάστε το Φέρρυ μπόουτ «Ευβοϊκός»), κάναμε ωραία περάσματα του Κορινθιακού και εκδρομές προς Δελφούς. Σήμερα αποκλειστήκαμε παντελώς, αφού το τελευταίο μέσο δια θαλάσσης το F/B «Παναγία Τρυπητή», μας εγκατέλειψε οριστικά από το Πάσχα. Μας έμεινε μόνο η Τρυπητή, βοήθειά μας...

V

Ο Αύγουστος, εκτός από μήνας της αφθονίας και των διακοπών, είναι και ο απαισίας μνήμης, μήνας της μεγάλης καταστροφικής πυρκαγιάς του 2007, τότε που η φωτιά από την Αγριακόνα Κουνινάς πέρασε το Σελινούντα και έκαψε το διαχρονικό ελατοδάσος της Φτέρης απογυμνώνοντας το βουνό και κάνοντας στάχτη και το ενδιαφέρον, ντόπιων και ξένων για ξεκαλοκαίριασμα στη Φτέρη, η οποία τα μετά την πυρκαγιά καλοκαίρια, έχασε κάθε προτίμηση παραθεριστών. Η αναδάσωση που έγινε με έλατα, η απαγόρευση της βόσκησης από κοπάδια και το ενδιαφέρον του Συλλόγου, ελπίζουμε να έχουν θετικά αποτελέσματα, τα επόμενα χρόνια.