YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
28
Ιούλιος
2011

Ο εγερσίθυμος και εγερσίνους οίνος!

Για να βρεις καλό κρασί χύμα στα καταστήματα εστίασης, δεν είναι εύκολο. Απλά πρέπει να είσαι τυχερός. Εμφιαλωμένα κρασιά υπάρχουν πολλά και πολύ καλά. Ωστόσο το χύμα, στην τοπική κατανάλωση είναι, πρέπει να είναι το σήμα κατατεθέν των αμπελώνων  και το καμάρι των αμπελουργών της περιοχής. Αυτός, θεωρητικά, είναι ο κανόνας. Βαρελίσιο το διαφημίζουν, παραγωγής μας σου λένε, εγώ αυτό πίνω (κι ας είναι και ξυδιάς αν τον έχεις συνηθίσει), γραμπαδιασμένο ή θολό με του κόσμου τα φάρμακα αν έχει αρχίσει και παίρνει δρόμο σε ακατάλληλες συνθήκες ωρίμανσης και αποθήκευσης. Και το γυρίζουμε, το λοιπόν, στη μπύρα που η μόνη της παρενέργεια είναι να σε στέλνει κάθε λίγο στην τουαλέτα. Το τσίπουρο, που αντιμάχεται το ούζο κι αυτό είναι σε πρώτη ζήτηση αλλά έχει πολλούς κινδύνους από την ανεξέλεγκτη παρασκευή του, κατά περιοχές, που φημίζονται για την παραγωγή του. Η κυριότερη παρενέργειά του είναι από το μόλυβδο, όταν οι αποστακτήρες από χαλκό είναι ακασσιτέρωτοι. Δείγμα οι δυνατοί πονοκέφαλοι αν πιεις κάτι παραπάνω, και τα ...αντρειέματα σε κουβέντες της πλάκας είτε για πολιτικά είτε για άλλους λόγους, μέχρι να ξαστερώσει το μυαλό.Για το κρασί έχουν γραφεί πολλά, κυρίως ρομαντικά τραγούδια της αγάπης και παράπονα.  Οι λογογράφοι της αρχαιότητας έχουν συνοψίσει σε μια σειρά τα αποτελέσματα της κρατούσας αντίληψης για τους πότες. Το κρασί, γράφουν, είναι «εγερσίθυμον και εγερσίνουν, αλλόφρον και βίαιον ενίοτε». Άτιμη καθαρεύουσα. Με πέντε λέξεις τα είπες όλα. Και κομψά και χαριτωμένα. Ανεβάζει το θυμικό μας, διεγείρει το νου μας, μας βγάζει από τα ρούχα μας αν παραπιούμε και μας κάνει και παλικαράδες μερικές φορές, ενώ δε μπορούμε να ισορροπήσουμε στα πόδια μας. Αλλά μιλάμε για κρασί, απ’ αυτό που έπινε ο Διόνυσος και ο Πάνας κι έπαιρναν σβάρνα τα βουνά και τα ρουμάνια και τις ποταμιές ν’ αλαφρώσουν, με τις θορυβώδεις ακολουθίες τους από εύθυμα πνεύματα. Σε κάποιο κατώγι υπάρχει, πιστεύουμε κάποιο δεντροβάρελο με κρασάκι αναστάσιμο, που είναι ταυτόχρονα πάθος - αρρώστια και γιατρικό της. Αν είναι και ψημένο πολυχρονίτικο κοκκινέλι, το αποκαλούν «αίμα του γέρου». Τόση είναι η επίδρασή του. Στη Μονή Βαρλαάμ, στα Μετέωρα, υπάρχει ένα τεράστιο δρύινο βαρέλι που χώραγε 1000 οκάδες (για τις ανάγκες ...κοινωνίας των Μοναχών), το οποίο ήταν δεμένο με ξύλινους συνδέσμους αντί για στεφάνια και τέτοια εφαρμογή στις δούγες του, που δε δάκρυζε ούτε για υποψία. Σήμερα με τα πλαστικά υποκατάστατα, δεν υπάρχουν παραδοσιακές κάβες σε υπόγειες ταβέρνες, με τα κλασικά κατοστάρια και τις μισές σε πήλινα, ν’ αδειάζουν και να ξαναγεμίζουν ούτε ανθεκτικοί και φιλοσοφημένοι πότες, σεβνταλήδες, να παραπατάνε στους δρόμους πάρωρα, με το αμανεδάκι από τα φυλλοκάρδια τους ν’ ανεβαίνει και να σβήνει στα χείλη ακατάληπτο, κουβαλώντας μέσα τους ολόκληρο τον αμπελώνα κι όξω ντέρτια και καημοί....