YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
01
Απρίλιος
2011

Δε φέρνουμε νέο αλλά το γράφουμε

Κοινή διαπίστωση. Η αγορά (τα καταστήματα, οι άνθρωποι) διαχέουν μια μελαγχολία πρωτοφανή. Όσοι περπατάνε, έχουν το κεφάλι κάτω, δεν λένε μια καλημέρα με χαμόγελο, οι καταστηματάρχες στην πόρτα, ψυχή μέσα, τσάμπα καίνε τα φώτα και στις βιτρίνες, ακόμη και εκείνες με το σέξι περιεχόμενο κανένα δε συγκινούν. Για ν’ ανάψει η επιθυμία χρειάζεται ξενοιασιά ή το λιγότερο πρόσχαρη διάθεση. Στις Τράπεζες μπαινοβγαίνουν σκεπτικοί όσοι κάνουν συναλλαγές. Ρυθμίζουν κάποιες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις τους. Κυρίως γίνεται αγοραπωλησία υποσχέσεων. Βγαίνεις από την πόρτα τους ενώ χωρίς να το καταλάβεις έχεις μπει βαθύτερα μέσα. Αυτό είναι το σύστημα. Δεν υπάρχει εκείνη η βουή της αγοράς σε πλήρη δραστηριότητα. Τόσος κόσμος, όσος τέλος πάντων κινείται, βαδίζει σαν ένοχος, σε σιωπή. Το ταμείο δεν κάλυψε τα έξοδα αρκετές ημέρες. Το εμπόρευμα μέσα. Οι επιταγές, διαμαρτυρημένες και σφραγισμένες δείχνουν τα δόντια τους στους υπόχρεους να τις πληρώσουν. Θλίψη. Αν δεν ήταν και οι ταλαίπωροι συνταξιούχοι δε θα έσκαγε μύτη ούτε ένα ευρώ σε ρευστό. Σουρουπώνει και το κέντρο μοιάζει σα να είναι σε απαγόρευση κυκλοφορίας. Το μόνο φτηνό αγαθό η τηλεόραση στο σπίτι. Εκεί ολοκληρώνεις τη μελαγχολία σου, παθαίνεις κατάθλιψη, παρακολουθώντας ειδήσεις. Στα θεωρούμενα σοβαρά κανάλια δε βλέπεις και δεν ακούς τίποτα το αισιόδοξο. Έχουν βαλθεί και οι παρουσιαστές να μας συνθλίψουν έτσι που τα παρουσιάζουν, έτσι που τα λένε. Λίγο χαμόγελο βρίσκεται, μόνο, στις παλιές ελληνικές ταινίες, με ταλαντούχους ηθοποιούς και φίνους χιουμορίστες. Αυτές το κοινό προτιμά και οι οθόνες προβάλλουν επιτυχίες μισού αιώνα πριν. Παλιώνουν ο Παπαγιαννόπουλος, ο Λογοθετίδης, η Βασιλειάδου, η Σαπφώ Νοταρά και πολλές άλλες δόξες του λαϊκού θεάτρου; Αλλά, για να ξαναγυρίσουμε στην αγορά μας, τόσα πολλά ενοικιαστήρια ουδέποτε υπήρξαν. Να ζητούσες μαγαζί στο εμπορικό κέντρο δεν ήταν εύκολο να βρεθεί και να που προσφέρονται πολλά περισσότερα. Με τη γνωστή αιγιώτικη νοοτροπία. Πανάκριβα, απλησίαστα, σα να μην εξαρτώνται και οι ιδιοκτήτες από την ίδια αγορά, που δε βοηθάει κανένας  ν’ αναλάβει λιγάκι η τοπική οικονομία.