YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
03
Φεβρουάριος
2011

Ζη ο βασιλιάς Αλέξανδρος;

Ζη ο βασιλιάς Αλέξανδρος; Ζη, όπως και ο δικός μας Νίκος (Τρίψας) ο φωτογράφος των εκδηλώσεων της πόλης ή αλλιώς ο φωτογράφος του δρόμου. Γύρισε από το υπερπέραν, που τον είχε στείλει μια φήμη και καθώς συναντηθήκαμε στο πεζοδρόμιο, δεν κάναμε το σταυρό μας, επειδή δεν πιστεύουμε στους...βρικόλακες (όπως και στους κόλακες) και του ευχηθήκαμε μακροζωία και υγεία. Η είδηση του... «θανάτου του», μας φάνηκε απίθανη, αλλά δε θέλει και πολλά ο άνθρωπος να τα...παραδώσει. Μια φλογίτσα που καίει είμαστε όλοι και σ’ ένα φύσημα του ανέμου σβήνει. Αυτό ήτανε.            Οι εφημερίδες συχνά πέφτουν σε λάθη, από την τάση της πρωτιάς να βγάλουν πρώτες την είδηση. Αυτή η βιασύνη είναι τελικά εις βάρος της εγκυρότητας. Αλλά έλα που ο αναγνώστης παμφάγο και περίεργο και απαιτητικό ον θέλει να τα μαθαίνει όλα και πρώτος! Οι κακές γλώσσες...θάβουν τους ανθρώπους και πριν της ώρας τους. Συνήθως σε κάποιες συντροφιές γυναικών(κυρίως) κάποιες κατσικοπόδαρες (με τις ιδιότητες των καλικάτζαρων), δίπλα στο φλυτζάνι του καφέ έχουν κι από ένα φτυάρι. Ξεθάβουν πεθαμένους και χώνουν ζωντανούς, από μια τάση ανακοίνωσης και...ανακύκλωσης των πάντων. Συναγωνίζονται ποια θα φέρει πρώτη το εντυπωσιακότερο νέο. Και οι εφημερίδες (ως θηλυκού γένους) παθαίνουν, ενίοτε, τα ίδια.            Πριν κάποια χρόνια (δε ζουν πλέον οι δράστες και οι παθόντες να μας ζητήσουν τα ρέστα), τοπική εφημερίδα «έθαψε» ένα συμπολίτη γιατρό που ζούσε στην Αθήνα κι έναν άλλο συμπολίτη αντί του αδελφού του. Ο γιατρός Παπσπύρου (του οποίου το όνομα καθώς και της μητέρας και του πατέρα του και της γυναίκας του ήταν τα ίδια με του συνωνύμου του θανόντος) βρέθηκε στις αγγελίες θανάτων αθηναϊκής εφημερίδας. Στενός του φίλος ο αιγιώτης δημοσιογράφος και εκδότης, αείμνηστος Ανδρέας Βαρελάς, φορτισμένος από συγκίνηση, την ώρα που η εφημερίδα του ήταν πάνω στο μάρμαρο και σφιγγόταν το πλαίσιο να μπει στο πιεστήριο, ανήγγειλε το «θάνατο» του φίλου του, μαζί με δυο λόγια εν είδει νεκρολογίας και προχώρησε στην εκτύπωση. Σε δυο μέρες, μόλις η εφημερίδα έφτασε στους συνδρομητές των Αθηνών και στο γιατρό που έχαιρε άκρας υγείας, χτύπησε το τηλέφωνο και με φωνή εξώκοσμη πληροφορεί το φίλο του στο Αίγιο: «Ανδρέα, εδώ γιατρός Παπασπύρου. Σου τηλεφωνώ από το υπερπέραν. Αλλά μάθε ότι είμαι στην Αθήνα και σε περιμένω, όταν ανεβείς επάνω, να πιούμε ένα κρασί εις...μνήμην μου». Είχε χιούμορ ο άνθρωπος. Περιττό να πούμε ότι ο Α.Β, ο φίλος του, παρά λίγο να πάθει ...συγκοπή. Το άλλο περιστατικό αφορούσε τον κοσμικότατο και δραστήριο πρόεδρο της Περιηγητικής Ηλία Κόνδη. Είχε πεθάνει ο αδελφός του Γεράσιμος. Αλλά στην αγγελία του πένθους, γράψαμε (ήταν και ο υποφαινόμενος στη σύνταξη της εφημερίδας) αντί για Γεράσιμος, Ηλίας. Το τι έγινε δεν περιγράφεται. Πάλι τηλέφωνο από το...υπερπέραν και ευχές για μακροζωία του καλοκάγαθου Ηλία, ο οποίος δεν παρέλειπε να διηγείται τη δική μας γκάφα.            Με ποιον να τα βάζαμε, τότε. Με το «δαίμονα» που του αρέσει να σκαρώνει απίθανες ιστορίες; Με τη βιασύνη και την ένταση πάνω στο κλείσιμο της σελίδας, που μετά το «τυπωθείτω» ήταν πολύ αργά; Με την συνήθη απροσεξία, λόγω έξεως, με τη σύμπτωση; Πάντως τα πιο σπαρταριστά, συνέβαιναν με τις αράδες που ανακατεύονταν στο παλιό τυπογραφείο και έμπαιναν απίθανες σειρές σε άλλο κείμενο, που αλλοίωναν το νόημα. Αλλά και σε βιβλία συνέβαιναν «παροράματα» ή αλλιώς «ημαρτημένα» κατά το γλωσσικό ιδίιωμα της εποχής. Σατιρικό τετράστιχο που έχει διασωθεί διακωμωδεί χαρακτηριστικά αυτές τις αβλεψίες. Καυστικοί οι στίχοι που ακολουθούν: «Κατάλογος συνδρομητών και πίναξ εσφαλμένων / βιβλίον σ’ εκατάλαβα πού είσαι τυπωμένον». Κλείνουμε με το ευτυχές γεγονός ότι ο αγαπητός μας Νίκος, ο κλασικός οπερατέρ των πάσης φύσεως εκδηλώσεων της πόλης μας, ζη και υπάρχει, ακμαίος και χαμογελαστός, παρά την ...«επισυμβάσαν κηδείαν και νεκρολογίαν του». Εμείς τον καλολογούμε και προς παρηγορίαν του θυμηθήκαμε όμοια περιστατικά, να μην το πάρει κατάκαρδα αλλά να τσεκάρει πόσο πολύ τον αγαπούμε. Και το διαπιστώνει.