YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
19
Ιανουάριος
2011

Υπερβολές και σκοπιμότητες

Στεκόμαστε σκεπτικοί και πολύ προσεκτικοί, ακούοντας τα νέα της ημέρας στο πρωινό ραδιόφωνο. Ακούμε δηλώσεις και συνεντεύξεις, οι οποίες, παρά την εμφανή προσπάθεια (των ομιλούντων) να φανούν ως αντικειμενικές, αποκαλύπτουν μικροεμπάθειες, διαρκές μίσος και τάση να πληγούν πρόσωπα που άσκησαν πριν απ’ αυτούς ρόλους στη διοίκηση των τοπικών κοινωνιών. Αναμενόμενα και ...απανθρώπως ανθρώπινα ως ένα βαθμό. Είχαμε την τύχη ή την ατυχία, οπωσδήποτε όμως την ευκαιρία, να παρακολουθήσουμε διαδοχή προσώπων στα δημοτικά αξιώματα, πολλών, από τις προηγούμενες τετραετίες. Το...πατρόν ήταν το ίδιο. Οι προκάτοχοι άφησαν πίσω τους καμένη γη, χρέη και καταγγέλλονταν για ατασθαλίες οι οποίες ουδέποτε αποδείχτηκαν είτε διότι δεν υπήρξαν, είτε διότι ουδέποτε έφτασαν στο δικαστήριο. Σκοπιμότητα, μία και μόνη. Η έρπουσα δυσφήμιση, το πολιτικό και το κοινωνικό τσαλάκωμα προσώπων της αντίθετης παράταξης. Εκτός και έχουν πεθάνει οι πρωταγωνιστές και δεν απειλούν πλέον κανέναν στο μέλλον.

Γι αυτό άλλωστε και στις νεκρολογίες δεν ασκείται κανενός είδους, επίσημα, κριτική επί των πεπραγμένων τους αλλά λέγονται (εξ αντιγραφής συνήθως) αόριστα παινέματα, σα να πέρασε ανάμεσά μας ένας άγγελος και δεν τον είχαμε προσέξει. Αυτά από το επίσημο μικρόφωνο, επειδή παίρνει πόντους και ο νεκρολόγος, ο παρηγορητής των τεθλιμμένων. Όταν ο αντίπαλος είναι ...τέζα και δεν μπορεί ούτε να υπερασπιστεί τον εαυτό του ούτε να συνετίσει τους αερολόγους που δεν ορρωδούν ούτε ενώπιον της σορού του, όλα συγχωνεύονται στη ματαιότητα των ψαλμών της εξοδίου Ακολουθίας. Άσχετα προς αυτά, η αλήθεια και κυρίως η κακοήθεια για τη βίωσή του, υφέρπει σε χαμηλούς τόνους, θάβεται πριν την ώρα του και ξεθάβεται ο δύστυχος νεκρός από το «πλήθος που παραβρέθηκε», μέχρι η γη τον...περισώσει, αφού - κατά το έθος - κεραστούν (τσάμπα) και το καφεδάκι τους, οι χαμογελαστοί λυπημένοι.

Η μακάβρια αυτή παρένθεση, έχει ομοιότητες και διαφορές πολλές, με τους πολιτικούς «θανάτους» ορισμένων και την υποκρισία ή την επίκριση των συνήθων «ορισμένων», έως ότου και αυτών έρθει η σειρά. Και εδώ λειτουργεί η ανταποδοτικότητα των συμπεριφορών. Αν σιωπούσαν οι καινούργιοι!.. Τι καλό και για τους ίδιους και για το παμφάγο ακροατήριο. Το οποίο είναι έτοιμο να...καταπιεί και αυτούς, αν βρεθεί στο μικρόφωνο ένας...μάστορας του δημόσιου λόγου και αδέκαστος κριτής των τοπικών πραγμάτων. Εκείνο το «κρείττον το σιγάν του λαλείν», από πού να το εμπνεύστηκαν οι αρχαίοι, και αιωρείται διαχρονικά, ανεφάρμοστο και αδικαίωτο; Εκείνοι που στα πρωινάδικα των εκπομπών βγάζουν απωθημένα και δηλητηριώδη αποφθέγματα - αυτό έχουν μέσα τους αυτό δίνουν - συντομεύουν την προσωπική τους απαξίωση, επειδή κάθε μέρα εξουσίας είναι αφαίρεση, είναι ποσοστό φθοράς προσωπικής και παραταξιακής. Ευτυχώς που ο μέσος νους, αυτός που είναι η κολόνα της εξουσίας, ακούει και κρίνει. Καταγράφει μωρίες και εμπάθειες. Απαραίτητα στοιχεία για την αξιολόγηση, την καθορισμένη στιγμή. Το κοράκι του Αισώπου, μ’ ένα κρα, έχασε το κομμάτι το τυρί που κρατούσε στο ράμφος του, επειδή νόμισε ότι είχε ωραία φωνή (έτσι του σφύριξε η πονηρή αλεπού κάτω από το δέντρο) και του το άρπαξε. Τα μικρόφωνα, συμβαίνει και να καίνε. Να εκθέτουν και να...καθαιρούν, πρώτα αυτούς που τα χρησιμοποιούν αδέξια.