YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
03
Ιανουάριος
2011

Προβληματισμοί των... ημερών!..

Οι ευχές για τον καινούργιο χρόνο είναι μια αναγκαία κοινωνική έκφραση που διαψεύδονται, όμως, από την αντιφατικότητα που τις ακολουθεί. Είναι επίσης και ελαφρώς απερίσκεπτες. Αν αναλογιστούμε πόσο απλόχερα μοιράζουμε τη μακροζωία (χρόνια πολλά), την ευτυχία, τη χαρά, τον πλούτο, παν το επιθυμητόν στο συνάνθρωπό μας ή και αντίστροφα όταν μας τα εύχονται, δίχως να μας συγκλονίζει η ευθύνη και η (αν)ειλικρίνεια των λόγων μας όταν τον προσφέρουμε, τότε συνειδητοποιούμε ποια είναι τα κατά συνθήκην ψεύδη με τα οποία συμπορευόμαστε. Όταν είμαστε μίζεροι στην άμεση φιλανθρωπία, στον αποδειγμένο εθελοντισμό ή εθισμένοι στην αοριστολογία, πού πάει όλο αυτό το ευχολόγιο των ημερών; Γιατί, ποιος χαίρεται ειλικρινά που ο διπλανός του κέρδισε τον πρώτο λαχνό ή ευτύχησε σε μια δουλειά του;

Ας αφήσουμε κατά μέρος τους κοινωνιολόγους και τους ψυχολόγους να προσδιορίζουν το κοινωνικό συναίσθημα με το «συγχαίρειν και συλλυπείσθαι». Επειδή πίσω από ένα χαμόγελο δεν ξέρεις τι κρύβεται, ενώ η εμφανής συμμετοχή σου στη θλίψη του άλλου είναι γνησιότερη έκφραση. Αν θυμάμαι καλά, σε κάποια κείμενα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, είχα σταθεί και σημειώσει μια φράση, μια πρόταση που έκλεινε σε λίγες γραμμές μια πραγματική κοσμολογία. Έγραψε ο σοφός συμπατριώτης μας πως πίσω από τη χαρά και το γέλιο, συχνά κρύβεται μια ιδιοσυγκρασία σκληρή κι αναίσθητη. Αλλά πίσω από τη θλίψη υπάρχει πάντοτε θλίψη. Οι δυο όψεις του ψυχικού μας είναι. Κι εδώ επάνω πάσχει η αγωγή να συγκεράσει τα άκρα. Να απαλείψει από τη χαρά και το θορυβώδες γέλιο την υποκρισία και την αναισθησία και να αναδείξει τη γνησιότητα της θλίψης που αποσυντονίζει ολόκληρη την ψυχική μας ισορροπία.

Αν απλώσουμε το χέρι να ευχηθούμε με τον τελευταίο τούτο ενδοιασμό, εξαρτάται πόσο ειλικρινά θα σφίξουμε το άλλο που μας δίνεται αλλά και πόσο ουσιαστικά θα προβληματιστούμε, μήπως και συμμετέχουμε ως ανύπαρκτη αξία σε μια αγοραπωλησία χρυσού ή πολύτιμων λίθων. Ωραία το...μαυρίσαμε. Κι άντε τώρα να σε πιστέψουν, ό,τι και σ’ όποιους ευχηθείς!...