YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
12
Δεκέμβριος
2010

Σχολικό διαιτολόγιο!..

Συμβαίνει, συχνά, να προηγούμαστε κάποιων κοινωνικών μέτρων ή ειδήσεων, όπως για παράδειγμα αυτό της δωρεάν διανομής φρούτων στα σχολεία (που ανακοινώθηκε επίσημα και συγχρηματοδοτείται από την Ε.Ε. και το εθνικό πρόγραμμα για την υγεία και την παιδεία) για την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας, που έχει συνακόλουθα ανεβασμένα, την παιδική χοληστερόλη και τον παιδικό διαβήτη. Στο σημείωμά μας είχαμε προτρέψει τους γονείς να συνηθίσουν τα παιδιά να παίρνουν μαζί τους στο σχολείο, σταφίδες, καρύδια, σύκα κι γενικώς ξηρούς καρπούς. Δεν περιμέναμε μέσα σε μια βδομάδα να δούμε το ευρωπαϊκό μέτρο φρουτοφαγίας να προωθείται, για κολατσιό των παιδιών στα διαλείμματα. Κι εμείς πεινούσαμε (τη δεκαετία μετά τον εμφύλιο). Λίγο τσάι του βουνού το πρωί (και μάλιστα ...διπλοβρασμένο) τι πείνα να κρατήσει; Ψωμί ζυμωτό, κάποια καρβελίσια φέτα στην τσέπη και νερό από τις βρύσες ήταν το κολατσιό μας. Άσε που το κλέβαμε από την τσέπη του φουκαρά του ρουμελιώτη συμμαθητή μας, και έμενε θεονήστικος. Αν είχαμε τίποτα δεκάρες ή πενηνταράκια, πέφταμε σαν τις μύγες στο καρότσι του μπαρμπαΓιάννη (η χειροκίνητη φτωχοκαντίνα κολλημένη στα κάγκελα απέξω από το προαύλιο) για λίγα στραγάλια. Μας τα μέτραγε με το φλιτζανάκι του καφέ. Όταν ακριβύνανε δεν ανέβαζε την τιμή αλλά στούπωνε στον πάτο του φλιτζανιού χαρτί και σχεδόν δεν παίρναμε τίποτα.

Αργότερα μπήκαν τα σάντουϊτς, οι τυρόπιτες, τα γαριδάκια, όλα πλούσια σε παλιολίπη και αλάτι. Και άλλοτε είχε γίνει προσπάθεια να διατεθεί χυμός από μακεδονικά ροδάκινα που είχαν υπερπαραγωγή, δεν είχαν όμως τιμή και τα πετούσαν στις χωματερές. Έστειλαν, λοιπόν, στα σχολεία κιβώτια με μεταλλικά πεντόλιτρα (γαλβανισμένα) και τα παιδιά σκοτώνονταν όχι να πιουν το θρεπτικό χυμό αλλά να πάρουν το γαλβανισμένο τενεκεδόκουτο που το ήθελε η μάνα στο σπίτι να πιάνει νερό καυτό ή κρύο και να πλένει στη σκάφη. Χυμούς γκρέΙπ φρουτ (πλήρεις βιταμινών) μας πότιζαν και στο Γυμνάσιο αμέσως μετά την απελευθέρωση. Αμερικανική βοήθεια να μην αρρωστήσουν τα υποσιτισμένα παιδιά. Ασυνήθιστοι από τέτοιες...πολυτέλειες δεν το πίναμε. Όπως ήταν κιτρινωπός ο χυμός και με ιδιάζουσα γεύση, το βαφτίσαμε...γαϊδουροκάτουρο και το χύναμε.

Στην αρχή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, με υπουργό Παιδείας το Λουκή Ακρίτα και γραμματέα στο Υπ. Παιδείας τον Ευαγγ. Παπανούτσο είχε ξεκινήσει ένα πιο σύνθετο και περισσότερο πλήρες πρόγραμμα. Να τρώνε τα παιδιά στο σχολείο. Στήθηκαν μαγειρεία και οργανώθηκε τραπεζαρία μετά το σχόλασμα. Τα παιδιά το γλεντούσαν. Παρασύρονταν και τα πιο άφαγα και δοκίμασαν όσπρια και άλλα μαγειρέματα που στο σπίτι τους δεν άγγιζαν. Στα χωριά λειτούργησε και ο εθελοντισμός των μανάδων. Με τη σειρά της κάθε μία μαγείρευε το φαγητό των παιδιών στο σχολείο. Δεν πολυκράτησε αυτό το πρόγραμμα, που εκτός του έτοιμου φαγητού στην ώρα του είχε και τα θετικά, κοινωνικά - παιδαγωγικά επακόλουθα της συνεστίασης.