YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
09
Σεπτέμβριος
2010

Φθινοπωρινό Ιντερμέτζο!

Η ύπαρξη των τεσσάρων εποχών είναι αποκλειστικό προνόμιο της εύκρατης ζώνης. Κλιματική ποικιλία τέτοια που ζηλεύουν οι κάτοικοι του υπόλοιπου πλανήτη. Η ευκρασία (λέξη που παράγεται από το εύκρατος – για να μην πάμε πιο πίσω – που σημαίνει  μεμιγμένος σε σωστές αναλογίες.  Μέση θερμοκρασία , υγρασία και ήπιοι άνεμοι, διαμορφώνουν το εύκρατο κλίμα), λοιπόν έχει περιληφθεί και στο ευχολόγιο της εκκλησίας, ειδικά στις δεήσεις (υπέρ ευκρασίας αέρος, ευφορίας των καρπών της γης και καιρόν ειρηνικόν).

 

Σε τρεις λέξεις περιέχονται όλα τα αναγκαία και ωφέλιμα για την επιβίωσή μας. Σ’ αυτό το κλίμα αναπτύχθηκαν τα γονίδια της φυλής μας και η σκέψη καθαρή και πολύμορφη εισχώρησε σε όλα τα σημεία του επιστητού, ώστε  ιδέες και  επιστήμες, στη διάρκεια τριών χιλιάδων χρόνων ελληνικού πολιτισμού, να θεωρούνται σύγχρονες. Το περιβάλλον καθορίζει την πνευματική διαύγεια και το ύφος των ανθρώπων, ό,τι δηλ. συνιστά την ατομικότητα και την προσωπικότητα καθενός και όλων μαζί.

Παρασυρθήκαμε λιγάκι, επειδή, όταν σκεφτήκαμε να γράψουμε δυο λόγια για το Φθινόπωρο που μας ήρθε, λίγο πολύ, στην ώρα του και συννεφιασμένο, μας άλλαξε την καλοκαιρινή διάθεση. Δρόσισε η ημέρα, μεγάλωσε η νύχτα, η φύση άρχισε να βάζει τα κίτρινά της, τα φρούτα είναι ολόχυμα  και οι άλλοι καρποί στην πλήρη ωρίμανσή τους. Πινελιές χρωμάτων στον αιθέρα, το πρωί με την ανατολή και στη δύση το βραδάκι, με το φεγγάρι να γίνεται άλλοτε πανσέληνος και άλλοτε μια φέτα καρπούζι, με το μηνίσκο άλλοτε όρθιο και άλλοτε δίπλα, μέχρι να χαθεί για λίγο στη σκιά της γης ολότελα.

Συχνά κρυφοπαίζει μέσ’ από τα σύννεφα και η έλξη του προκαλούσε ποιητικό οίστρο.

«Παίζει απόψε το φεγγάρι μέσα στην κληματαριά / πού  ’ναι να το πιεις αλήθεια στο ποτήρι / Κι όχι τόσο γιατί παίζει στην κληματαριά / όσο γιατί φέγγει δίπλα σ’ ένα παραθύρι», έγραψε ο λυρικός Μαλακάσης. Και το φεγγάρι όσο κι αν απομυθοποιήθηκε από τη ΝΑΣΑ και τους Ρώσους που το πάτησαν κι άφησαν τ’ αποτυπώματά τους πάνω του, δεν παύει να είναι ο μύθος των παιδιών και το φως των ονείρων μας. Μιλάμε για το τελευταίο μεγάλο φεγγάρι του Αυγούστου, που άφησε την Ελλάδα ξάγρυπνη. Τώρα απόμεινε ένας τροχίσκος, μια λεπτή γραμμή από την περιφέρειά του, μισό ασημένιο σκουλαρίκι που κρέμεται στον κόρφο της νύχτας.