YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
10
Μάρτιος
2010

Ημέρα της Γυναίκας

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, προχθές Δευτέρα 8 Μαρτίου. Μα, παγκόσμια, ημέρα όλων των γυναικών, είναι η κάθε ημέρα του χρόνου. Αυτές γλυκαίνουν το πικρό μας το ψωμί, τραγουδούσε τις περασμένες δεκαετίες ο Νίκος Γούναρης. Αλλά κι αυτές το πικραίνουν κι αυτές – κάποτε σε μερικές εξαιρέσεις - το δηλητηριάζουν, το κάνουν να μην τρώγεται. Στις διαφυλικές σχέσεις, χωρίς την παρουσία ή την έμπνευση της γυναίκας χαλάει η αρμονία της Δημιουργίας. Οι μεγάλες θρησκείες έχουν αυστηρά μέτρα για τη γυναίκα. Το Ισλάμ την κουκουλώνει στη δημόσια εμφάνισή της. Αλλά ο παράδεισός του είναι γεμάτος από τα πανέμορφα ουρί. Ο Χριστιανισμός τη χειραγωγεί ως παιδαγωγό, μητέρα και κοινωνική λειτουργό, που υπηρετεί τα του οίκου της μεν, χωρίς όμως να τα διαχειρίζεται αποκλειστικά. Τη στέφει δίπλα στον άνδρα αλλά τη θέλει υπό τον άνδρα. Τη χρησιμοποιεί ως εκκλησάρισσα αλλά δεν της επιτρέπει να εισέρχεται στο άδυτο του Ναού όπου τελείται η μετουσίωση και η μεταρσίωση των ψυχών μας κατά τη Θεία ευχαριστία. Σε άλλα δόγματα ασκεί ανώτερα λειτουργικά καθήκοντα, στη διοίκηση της Εκκλησίας. Με τον αγώνα της για ισότητα κατέκτησε το δικαίωμα ψήφου. Γίνεται υπουργός, Πρωθυπουργός, αρχηγός κράτους. Στις ένοπλες δυνάμεις και στην αστυνομία εξελίσσεται ισότιμα με τους άνδρες και πρόσφατα, στην Ελλάδα, έχουμε και πιλότους στην πολεμική αεροπορία. Μάχιμες σε όλους τους τομείς της ζωής από ένστικτο και ιδιοσυγκρασία. Τώρα και ένοπλες. Παρά την επίκτητη αρρενωπότητα που υποδύεται, συγκινείται με ένα λουλούδι και αισθάνεται αδύναμη μπροστά στην τρυφερότητα που της προσφέρεται. Όλες οι ημέρες μας και οι νύχτες μας είναι γυναικείες. Ανήκουν και διαφεντεύονται από τη γυναίκα, με τους πολλούς και ποικίλους ρόλους της. Έχει πιο βαθύ και πιο στέρεο ένστικτο από τον άνδρα. Με συναίσθηση ότι αυτή είναι που αλατίζει και αρωματίζει την κάθε στιγμή της ζωής, όλα συμβαίνουν από τη χάρη της και για χάρη της. Εδώ η ισότητα διαφοροποιείται. Πιστώνεται στη μερίδα της, καταγράφεται στο ενεργητικό της. Αλλά και η ηθική ισορροπία της κοινωνίας εξαρτάται από αυτήν. Όταν πέσει ο άνδρας, ο Θεός τιμωρεί μόνο τον άνδρα. Όταν όμως πέσει η γυναίκα ο θεός τιμωρεί όλο τον κόσμο. Είναι σκέψεις κάποιου μεγάλου μέσα στην ιστορία. Αντί λοιπόν να αντ-αγωνίζεται η γυναίκα, στις ανδροκρατούμενες κοινωνίες,  πόσες περισσότερες πολιτικές και εργασιακές κατακτήσεις θα πετύχει, έχει από τη φύση της, δεδομένο, το ύψιστο προνόμιο. Να ανανεώνει, να ιδανικεύει και να προάγει μέγιστα αγαθά της ζωής, κατά τη συμβίωσή της με τον άνδρα. Εκείνα που δίδαξε η Ορθοδοξία και παρήγαγε η κλασική ελληνική παιδεία, διαχρονικά.