YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
26
Μάρτιος
2009

IN MEMORIAM

ΜΕ ΕΝΟΣ λεπτού σιγή, στη μνήμη του πρώην Δημάρχου Λεωνίδα Σιαβελή, άρχισε η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Παρασκευής 20ης Μαρτίου 2009.Τρεις μέρες πριν έγινε η κηδεία του πρώην δημάρχου Λεωνίδα Σιαβελή. Το Σώμα απέδωσε την οφειλόμενη τιμή σ’ ένα συμπολίτη που επί δημαρχίας Πάνου Μεντζελόπουλου άρχισε να αναμειγνύεται στα δημοτικά και διατέλεσε, επί δύο τετραετίες δήμαρχος. Η πρώτη, σημαδεύτηκε από τον καταστρεπτικό σεισμό του 1995.Είθισται να τιμώνται άνθρωποι που έπαιξαν ρόλο στα κοινά, με ολιγόλεπτη σιωπή. Τι να σκέφτονταν, όμως, εκείνο το λεπτό της σιγής, προς τιμήν του Λέλου, οι τοπικοί άρχοντες; Ότι μια άλλη στιγμή, κάποιοι άλλοι στη θέση τους, ίσως τηρήσουν σιγή και γι αυτούς. Σ’ όλη μας τη ζωή, δεν κάνουμε τίποτ’ άλλο – έχω διαβάσει κάπου –παρά ν’ αποχαιρετάμε αυτούς που φεύγουν, μέχρι να έρθει η στιγμή ν’ αποχαιρετήσουμε αυτούς που μένουν! Μακάβριο και ανατριχιαστικό.  Εκεί «συμβιβάζονται» όλοι και όλα.Ακραίο το γεγονός, αλλ’ αναπόδραστο. Κοινή μοίρα ο θάνατος. Ο χριστιανισμός μαλακώνει κάπως την οδύνη του. Τον αποκαλεί κοίμηση, επ’ ελπίδι αναστάσεως, ζωής αιωνίου. Να πιάνεται από κάπου ο πονεμένος για να μην τρελαθεί, επειδή ό,τι έρχεται στη ζωή, θα φύγει απ’ αυτήν.Ο χρόνος μετράει - αφαιρώντας στιγμές της. Κι ενώ η ελπίδα μας παραπλανά ότι πάμε μπροστά, ξοδεύονται οι ημέρες μας, από το ταμίευμα της ζωής, και προπληρώνουμε τη δόση θανάτου. Ίσως είναι ο πλέον ρεαλιστικός και παρηγορητικός άναρθρος λόγος, μέσα στο λεπτό της σιωπής που τηρήθηκε, της απόδοσης τιμής, της ανάμνησης στο πρόσωπο του Λέλου, του δημάρχου, του συμπολίτη και του φίλου που έφυγε αναπάντεχα και τραγικά.