YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
27
Ιανουάριος
2009

Εισπράκτορες του Δημοσίου

ΤΟ ΘΕΜΑ ενδιαφέρει, σχεδόν όλους τους επαγγελματίες, στην Ελλάδα. Η υποχρέωση που τους έχει επιβληθεί, να εισπράττουν τον ΦΠΑ και να τον αποδίδουν εντός προθεσμίας. Υπάρχει επίσης και μια κατηγορία επαγγελματιών, που χρηματοδοτούν αυτοί το κράτος. Είναι οι εκδότες εφημερίδων. Σε υποχρεωτικές δημοσιεύσεις ή σε διαφημιστικά κλισέ, ο ΦΠΑ που αντιστοιχεί επί του τιμολογίου, το οποίο, σχεδόν ποτέ δεν είναι τοις μετρητοίς, καταβάλλεται από την τσέπη του εκδότη, αδιάφορο αν περάσουν μήνες και μήνες να πληρωθεί το τιμολόγιό του.

Στις επί πιστώσει συναλλαγές, η καθυστέρηση της εξόφλησης 6 και 8 μήνες, θεωρείται, σύμφωνα με τους άτυπους νόμους της αγοράς, πληρωμή σε χρήμα! Περίεργη συλλογιστική. Λογικά (και όχι λογιστικά) θα έπρεπε , ο ΦΠΑ να εισπραχθεί και να κατατεθεί όταν εξοφληθεί το αντίστοιχο τιμολόγιο. Η τακτική αυτή του κράτους είναι μια από τις εκβιαστικές τακτικές που εφαρμόζει. Άδικη πέρα για πέρα. και ουδείς σκέφτηκε να εφαρμοστεί ένα δικαιότερο σύστημα.

Αλλά μήπως και το ίδιο δε συμβαίνει με άλλους κρατικούς Οργανισμούς,; Παράδειγμα η ΔΕΗ. Στο παρεχόμενο αγαθό της ηλεκτρικής ενέργειας, απαραίτητο για όλο το φάσμα τρων δραστηριοτήτων μας, μήπως δεν έχουν φορτώσει εισπράξεις του Δήμου, της ραδιοφωνίας και τηλεόρασης , του φόρου ακίνητης περιουσίας, που φτάνουν στο ένα τρίτο κάθε λογαριασμού; Εκβιασμός σκέτος. Αλλά και στη δημοτική επιχείρηση υδροδότησης και αποχέτευσης, ο κυρίως λογαριασμός κατανάλωσης, δεν πληρώνεται με καπέλα και ημίψηλα. Σε αγαθά πρώτης ανάγκης ασκείται ασφυκτική πίεση. Πώς να είναι ο πολίτης ευχαριστημένος και να σέβεται τη διοίκηση, η οποία βρίσκει κάθε τόσο τρόπους να εκβιάζει;

Επί σχέσεως αμοιβαίας δυσπιστίας, το Κράτος και ο Πολίτης, συνυπάρχουν. Το ζήτημα όμως είναι να προσεγγίζουν με τρόπους και μέτρα που να μη δημιουργούν αγανάκτηση; Το Κράτος το πετροβολούν όλοι. Το ταυτίζουν - και έτσι είναι - με την εκάστοτε κυβέρνηση που το εκφράζει και είναι επόμενο να δέχεται η διοίκηση τα συν και τα πλην της κομματικής κυβερνητικής πολιτικής. Μικρό δείγμα της κρατικής αδηφαγίας σε βάρος επιχειρήσεων είναι, και ο εκπατρισμός εκατοντάδων επιχειρήσεων, βιομηχανιών και βιοτεχνιών στα γύρω κράτη, όπου οι νομοθεσίες είναι δικαιότερες και οι προθέσεις ειλικρινέστερες. Θα πάρω κι εγώ αλλά θα ζήσεις κι εσύ. Και δεν είναι μόνο αυτό.

Όπου λειτουργεί μια βιομηχανική επιχείρηση τα οφέλη για το κράτος είναι περισσότερα. Εκτός του εισπρακτικού λύνεται σε μεγάλο βαθμό και το πρόβλημα της ανεργίας. Εδώ το μακρύ χέρι του κράτους γυρίζει τις τσέπες μας ανάποδα και πάλι δεν πείθεται ούτε ικανοποιείται. Τα βίαια φαινόμενα και οι αντιεξουσιαστικές ομάδες, που ατυχώς δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την κρατική περιουσία από την ιδιωτική, από κάτι τέτοιες πολιτικές συμπεριφορές ξεκινάνε.