YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
01
Ιούνιος
2017

Από καρδιάς και περί καρδιάς ο λόγος…

ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ


Σ

 

υμβαίνει, όταν συνομιλούμε, να μην έχουμε ξεκαθαρίσει τις έννοιες των όρων που χρησιμοποιούμε. Και ή συμφωνούμε…διαφωνούντες ή δεν ολοκληρώνουμε ένα συλλογισμό μας. Κάποτε δε, ο απροετοίμαστος λόγος να συντηρεί έναν ατροφικό διάλογο που οδηγούσε σε αδιέξοδο. Ήταν μια αυθόρμητη συνομιλία, με φίλο, που όσες φορές περάσει από το γραφείο μου, ουδέποτε κενολογεί αλλά προβληματίζει εκθέτοντας τους δικούς του προβληματισμούς. Μπορώ να πω ότι κοινωνιολογεί, φιλοσοφεί και εξακολουθεί να διδάσκει εκθέτοντας με σωκρατική μέθοδο τις απόψεις του. Η συζήτησή μας μπλέχτηκε στα συναισθήματα που λειτουργούν μέσα μας, στη συναισθηματική νοημοσύνη, στη νοημοσύνη ως φυσικό χάρισμα και επίκτητη ιδιότητα και στις ψυχικές εκδηλώσεις, που όλα αυτά μπορούν να συνυπάρχουν και να συλλειτουργούν σε ένα άτομο είτε αυτό είναι υψηλής μόρφωσης είτε είναι δεκτικό νοημοσύνης από φυσικού του, έχει το χάρισμα να σκέπτεται να συναισθάνεται και να δρα. Είπαμε, εν ολίγοις πολλά. Φτάσαμε στους ορισμούς των βασικών ιδιοτήτων του ανθρώπου, του καλόκαρδου, του φιλεύσπλαχνου και του σκεπτόμενου, μ’ άλλα λόγια επιχειρήσαμε να διαχωρίσουμε την τρισδιάστατη λειτουργία της καρδιάς

ως αντλίας αίματος, της ψυχής ως έδρας και έκφρασης των συμπαθητικών συναισθημάτων και του κυβερνήτη νου, του μυαλού, της νόησης, που εκφράζεται με τη σκέψη και το λόγο.

 

Συνομιλία με έναν Πανεπιστημιακό

 

Ά

 

νθρωπος των θετικών επιστημών, που δίδαξε επιστήμονες, μέτραγε τα λόγια του αλλά και τις απορίες και αμφιβολίες του. Η αμφιβολία, ως γνωστόν, είναι η αρχή της φιλοσοφίας. Η δε «σοφία, η τέλεια γνώση μιας τέχνης ή επιστήμης, η βασική αρετή και ουσία όλων των αρετών αφού όλες οι αρετές είναι στο βάθος σοφία και γνώση». Από τα πιο ενδιαφέροντα όργανα του ανθρώπινου σώματος είναι η καρδιά του . Με την κύρια έννοια και τη μεταφορική. Αυτό το ευαίσθητο όργανο – όπως λέγεται – σαν όργανο του σώματος είναι από τα πιο σκληρά και ανθεκτικά. Αντέχει σε χειρουργικές επεμβάσεις, σε επιδιορθώσεις. Σε προσθήκες ακόμη και σε ολική αντικατάστασή του. Μάλιστα είναι ανταλλακτικό πολλαπλής εφαρμογής, αν λάβουμε υπόψη μας το πλήθος των μεταμοσχεύσεων που πραγματοποιούνται. Νεανικές καρδιές μεταφυτεύονται σε ηλικιωμένους χωρίς να γίνεται διάκριση φύλου και συνεχίζουν να λειτουργούν στο νέο τους περιβάλλον, δίνοντας συνέχεια ζωής σε ανθρώπους που η δική τους καρδιά λόγω βλάβης πρέπει να αντικατασταθεί. Δεν είναι βέβαια το μόνο από τα όργανα του ανθρώπινου σώματος που μεταμοσχεύονται, νεφροί, καρδιά, συκώτι, πνεύμονες αλλάζουν πρόσωπο και με φαρμακευτική υποβοήθηση δίνουν παράταση ποιότητας ζωής σε εκείνους που τα έχουν ανάγκη. Αυτό είναι το αυστηρό μέρος της μεταμοσχευτικής χειρουργικής (αν υπάρχει αυτός ο όρος) επειδή οι εγχειρίσεις αυτές γίνονται υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες από τις συνήθεις επεμβάσεις

Η καρδιά ως συναίσθημα

 

Τ

 

ο σημερινό μας σημείωμα ξεκίνησε από άλλη πρόθεση και βάση. Μιλάμε για την καρδιά του ανθρώπου ως συναίσθημα. Σ’ αυτή την αντλία κυκλοφορίας αίματος., έχουμε μεταφέρει τρυφερά και σκληρά συναισθήματα. Χρυσή καρδιά και σκληρόκαρδος, είναι εκφράσεις που χαρακτηρίζουν συμπεριφορές μας. Υπάρχουν και άλλες συμπεριφορές στενόκαρδες, μίζερες, εκδικητικές, όπως και καρδιές πανηγύρι, μεγάλες καρδιές, φιλάνθρωπες και υπό την έννοια του συναισθήματος πονετικές και συμπάσχουσες. Αυτά όλα δεν έχουν σχέση με τον καρδιακό μυ, που λόγω προορισμού του είναι πολύ ανθεκτικός αφού δουλεύει ασταμάτητα όσο ζούμε, αλλά με την κοινωνική έκφραση των συμπεριφορών μας, τα οποία συνοψίζονται στην έκφραση των ματιών, των κινήσεων και του λόγου μας, ανήκουν σε άλλο πεδίο της ύπαρξης..

Ο ασκός για τους ερωταθλητές

 

Ω

 

ς έδρα της αγάπης θεωρούμε την καρδιά και με το μεταφορικό όρο του καρδιακού οργάνου στο συναίσθημα, έχουν συμβεί πάμπολλα περιστατικά ανάμεσα στους ανθρώπους. Όταν δεν ενδίδεις σε μια σχέση είσαι σκληρόκαρδος, καρδιοφονιάς, καρδιοκαύτης, κακούργος. Ιδιαίτερα στις ηλικίες της εφηβείας όπου οι χυμοί του σώματος και των ορμονών βρίσκονται σε υπερέκκριση. Στο όνομα της βασανισμένης καρδιάς, έχουν συμβεί μέχρι και αυτοκτονίες. Μου μαύρισες την καρδιά, είναι από τις συνηθέστερες των εκφράσεων που δηλώνουν πίκρα και απογοήτευση. Στο περιβόλι της καρδιάς με πλάνεψες και μπήκες λέει ένα από τα τραγούδια του καημού. Στο ερωτικό παιγνίδι, η καρδιά είναι ο ασκός πάνω στον οποίο μαθαίνουν μποξ οι έφηβοι ερωταθλητές. Χτυπιέται ανελέητα από παντού. Η λυρική ποίηση είναι αποκλειστικά ποίηση της καρδιάς, έξαρση των συναισθημάτων που την προσδιορίζουν, αλλά εκείνη σαν το παλαιό ρολόι του τοίχου, μέρα νύχτα συνεχίζει το σταθερό βηματισμό της μετρώντας και εξαντλώντας τα δευτερόλεπτα του χρόνου της. Υπάρχουν, λέει κάπου, λύπες που γελούν και χαρές που κλαίνε.. Κι αυτά τα αντιφατικά ανθρώπινα στην καρδιά πιστώνονται και χρεώνονται. Υπάρχουν μάγισσες καρδιές και καρδιές θύματα. Καλόπιστες, ευκολόπιστες καρδιές και κακότροπες σε βαθμό σαδισμού. Φιλύποπτες και ανυποψίαστες που παραδίδονται στη φωτιά που οι ίδιες ανάβουν.

Σχέσεις καρδιάς κα νου

 

Α

 

υτό το ευαίσθητο όργανο, η φύση το έχει τοποθετήσει στο κέντρο του σώματος. Ο κυβερνήτης νους, ο ανταγωνιστής της, είναι ψηλά, στο κεφάλι. Σπάνια είναι καλές οι σχέσεις τους. Οι εντολές που έρχονται από πάνω δε…δακρύζουν, ούτε λιποψυχούν. Αφορούν στην πρακτική πλευρά της ζωής. Ο νους είναι ο μεγάλος προβολέας, κάτι σαν τη μεγάλη σκάλα στα φώτα του αυτοκινήτου, για να μην κινδυνέψεις στο ταξίδι της ζωής. Ρυθμίζει τις λειτουργίες του σώματος σε συνδυασμό με το συναίσθημα, με το οποίο συνυπάρχει χωρίς όμως να είναι εναρμονισμένος απόλυτα. Γι αυτό η εκκλησία προσπαθεί να τα συμφιλιώσει και εύχεται . Το ακούμε στην ακολουθία του γάμου. Εύχεται στο ζευγάρι αρμονία ψυχών και σωμάτων. Αυτό το ψυχοσωματικό σύμπλεγμα δεν είναι να το αγγίξεις. Θαυμαστό και εύθραυστο. Με το παραμικρό, χαλάει εύκολα.

Αθάνατη ποίηση τρυφερότητας

 

Ε

 

δώ, αν συνεχίσουμε, μπαίνουμε στο τρίτο στοιχείο της ύπαρξης, την ψυχή. Άλλο αξεδιάλυτο μυστήριο. Και συμβαίνει να είναι το κοντινότερο στην καρδιά, η άλλη όψη του νομίσματος, όπως την εννοούμε ως έδρα των συναισθημάτων. Ο ποιητής έγραψε τον αθάνατο στίχο της τρυφερότητας της καρδιάς. Δεν έχει σημασία αν είναι της μάνας. Είναι της καρδιάς. Όταν η μάγισσα ζήτησε αντάλλαγμα από το νέο που ικέτευε τον έρωτά της να του φέρει ζωντανή, ζεστή ακόμη την καρδιά της μάνας του, εκείνος το πραγματοποίησε, ξεριζώνοντας από το στήθος της μάνας-γυναίκας την καρδιά της και τρέχοντας για να μην του παγώσει σκόνταψε και έπεσε. Κι εκείνη, η καρδιά, κακοποιημένη και ξεριζωμένη, πρόλαβε να του πει. Εχτύπησες παιδί μου!! Ερχόμαστε από μιαν άβυσσο και φέρνουμε κάπου βαθιά μέσα μας το μυστήριο ενός χάους από το οποίο προήλθαμε. Άβυσσος λοιπόν και η ψυχή του ανθρώπου. Το αθάνατο στοιχείο που πρέπει να παραδώσουμε ατόφιο και αμόλευτο κάποια στιγμή. Με το νου ίσως βρίσκεις άκρη, με το συναίσθημα είναι ζήτημα κατασκευής σου αλλά με την ψυχή, το αξεδιάλυτο μυστήριο μην επιχειρείς να προσδιορίσεις την ουσία της. Σ’ αυτήν ακουμπάνε τα συναισθήματα, η ευαίσθητη πλευρά της, το είναι μας, επειδή αυτή είναι η έδρα όλων των συμπαθητικών συναισθημάτων, αυτών που λέμε αρετές. Η έδρα όλων των αρετών που σημάδεψαν το γήινο πέρασμά μας.