YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
31
Μάιος
2017

Η γηριατρική άνοιξε το θέμα…

Nά ’ταν τα νιάτα δυο φορές, τα γήρατα καμία…» είναι το ποιητικό παράπονο που τραγουδιέται στα πανηγύρια και ανάβει φωτιές στην καρδιά όταν τα πονεμένα πόδια παίρνουν το σήμα αλλά δεν ανταποκρίνονται στο λεβέντικο χορό. Και συνεχίζει ο λαϊκός ποιητής και τραγουδιστής: « Να μουν παιδί στα δεκαοχτώ, γύρω στα εικοσιένα / να στρίβω το μουστάκι μου να φτιάχνω τον καρέ μου / Να βγω στη ρούγα για γαμπρός στη γειτονιά σεργιάνι…» ή το άλλο «ένας ασίκης διάβαινε στη μέση το παζάρι…» κι ακόμα τούτο «παραμερίστε λυγερές για να χορέψει ο γέρος…». Διαχρονικά τσάμικα που έχουν ανάψει φωτιές και έχουν κάψει καρδιές σε στιγμές πανηγυρικής έξαρσης,

όπου η επιθυμία και η αδυναμία αναμετριούνται και κάνουν το γέρο να δακρύζει μέσα στην ακινησία του.

 

Προτάξαμε αυτές τις γραμμές, εξ αφορμής ενός συνεδρίου γηριατρικής που έγινε πρόσφατα στη Σάμο, στο οποίο έγκριτοι επιστήμονες ανέλυσαν το φαινόμενο της μακροζωίας των κατοίκων της Ικαρίας και έφεραν τη νέα γνώση ως δυνατότητα του μέλλοντος, που επιμηκύνει το προσδόκιμο της ζωής εκεί γύρω στα εκατό και ίσως πιο πάνω. Και με τα τόσα βάσανα , πάλε η ζωή γλυκειά ‘ ναι. Ήταν 97 χρονώ με το μυαλό της να δουλεύει με ακρίβεια ρολογιού. Όταν της λέγαμε, Μάνα, πέθανε η τάδε δασκάλα συνομήλικη της, είχε έτοιμη την απάντηση; Μα αυτή ήταν μεγάλη, παιδί μου. Πάνω σε τέτοια γερά κόκαλα, βασίστηκαν οι παρατηρήσεις της επιστήμης και ερεύνησε αν και πόσο μπορεί να ικανοποιήσει τον πόθο της μακροβιότητας των ανθρώπων.

Όταν είσαι εκατό χρονών και είσαι αυτοεξυπηρετούμενος με ψιλοπράματα μικροπαθήσεων, με το μυαλό στη θέση του, υγιής πάσχων , δε συζητάς περί ευθανασίας. Δεν επιλέγεις το θάνατο, εκτός και έχει προηγηθεί αγιάτρευτη ψυχοπάθεια. Όταν διατηρεί ο άνθρωπος «γρήγορο νουν και σώφρονα λογισμόν» που δέεται η εκκλησία και «καρδίαν νήφουσαν».

Το ιατρικό συνέδριο δεν κατέληξε σε αποφάσεις. Μελέτησε κάποια στατιστικά δεδομένα και τις εμπειρίες των γιατρών που συμμετείχαν (και ήσαν οι κορυφαίοι κατά ειδικότητα) και διατυπώθηκε ένα αισιόδοξο πόρισμα ότι οι Έλληνες και ειδικότερα οι νησιώτες έχουν φυσική μακροβιότητα συν την ιατρική πρόοδο και την εξελιγμένη φαρμακολογία. Η ζωή έχει τα όριά της και την ομορφιά της. Ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο αρνητικό επακόλουθο. Για τη φιλοσοφία υπάρχει το επέκεινα, η αθανασία της ψυχής, ο «άλλος κόσμος » κατά τη λαϊκή αντίληψη. Και για το Χριστιανισμό η Δευτέρα παρουσία του Χριστού, όπου θα κριθούν οι ψυχές για την επίγεια διαγωγή των ανθρώπων με αντίδωρο την αιωνιότητα ή τη θεία τιμωρία τους.

Να μην ησυχάζουμε δηλαδή. Στη ζωή, απειλή τα γεράματα, η αποδιοργάνωση των ζωτικών οργάνων και λειτουργιών του σώματος. Μετά θάνατον, η κρίση. Αυτά όμως τα θεολογικά δεν τα συζήτησαν, επειδή, ίσως, δεν υπάρχουν δεδομένα για απάντηση. Μεταξύ ζωής και αφθαρσίας ο άνθρωπος. Η επιστροφή στον παράδεισο που απώλεσε, είναι το μεγάλο στοίχημα της ζωής του. Κι ο μεγάλος ανήφορος προς το άγνωστο.