YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
31
Μάιος
2017

Προσθήκη στα…απότρυγα!

Σ

 

υμπληρώνουμε τα σχετικά με τον τρύγο, που γράψαμε στο περασμένο φύλλο. Με το μούστο, έφτιαχναν οι παλιές χρυσοχέρες νοικοκυρές, ένα γλύκισμα, τη μουσταλευριά. Αν μάλιστα την ενίσχυαν με τριμμένο καρύδι, ήταν ένα γλυκό ψυγείου με θαυμάσια γεύση. Γιατί με ολόκληρο το μέσα του καρυδιού, έφτιαχναν τα σουτζουκάκια. Βουτούσαν πολλές φορές το καρύδι στη ζεστή πάστα της μουσταλευριάς και γινόταν κάτι σαν τα σοκολατάκια που μέσα τους έχουν κάποιο καρπό ή και λικέρ. Αλλά και τα μουστοκούλουρα

, βάση και γεύση έχουν το μούστο.

 

Περίπου μ’ αυτό τον τρόπο φτιάχνονταν και τα κεριά. Κρεμούσαν μια κλωστή σ’ ένα στρογγυλό τελάρο και την εμπότιζαν με υπολείμματα κεριών, παραφίνη, κερεζίνη, κερί μελισσών για άρωμα (μελισσοκέρι), μέχρις ότου πάρει το σχήμα και το μέγεθος της λαμπάδας που ήθελε ο κηροπλάστης. Μαζεύαμε, προσεχτικά τα αποκέρια και τα σταξίματα που πάγωναν και ξεκολλούσαν, τα ρευστοποιούσαμε σ΄ ένα δοχείο πάνω στη φωτιά και η χαρά μας, ως παιδιά πλέον, ήταν μεγάλη όταν από τα χέρια μας έβγαινε μια λαμπάδα.

Πάντα τα παιδιά επιδιώκουν να χειροτεχνούν χρήσιμα αντικείμενα, φτάνει να μην τα αποτρέπουν, από άγνοια ή απερισκεψία, οι μεγάλοι. Από το βράσιμο σε φωτιά του μούστου, έφτιαχναν ένα παχύρευστο υγρό που το φύλαγαν για τις γιορτές οι μανάδες, όταν θα χρειαζόντουσαν πρώτη ύλη για να φτιάξουν μουστοκούλουρα ή και να το χρησιμοποιήσουν ως γλυκαντικό σε διάφορα αφεψήματα, αφού δεν είχαν ζάχαρη. Εννοούμε το πετιμέζι. Ανακύκλωναν τα πάντα και μείωναν τις στερήσεις. ΄Ετσι, μπορούσαν μεσοχείμωνο να φτιάξουν ακόμη και μουσταλευριά.

Για το κερί που μιλάμε σήμερα, υπάρχουν, πλούσια ποίηση και παροιμιογραφία. Ονομαστά έχουν γίνει τα κεριά στο ομώνυμο ποίημα του Καβάφη. Αλλά ο λαός έχει πει με την παρομοίωση και την αλληγορία των κεριών, σημαντικές αλήθειες, όπως:

«Σαράντα δυο τουρκόπουλα τη Λάμπρω κυνηγάνε / Κι εκείνη από το φόβο της κι από την εντροπή της, στον Άγιο Γιώργη μπαίνει / Άγιεμ’ αη Γιώργη γλίτωμε απ΄ των τουρκών τα χέρια / Να φέρω οκάδες το κερί και τόνους το λιβάνι»

« Έλιωσε σαν το κερί » η ερωτευμένη κοπέλα ή και ο ετοιμοθάνατος στο κρεβάτι του.

Ο απατεώνας «τάζει κερί της Παναγιάς του διάολου λιβάνι», όταν με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, επιδιώκει τους σκοπούς του..

Αλλά δε μένει έξω και ο ανεκτικός που «κρατάει κερί» σε ύποπτες γυναικοδουλειές.

«Έγινε κίτρινος σαν το κερί» κέρωσε λέμε από το φόβο του, όταν τον έπιασαν στα πράσα.

«Σ’ έψαχνα με το κερί», λέγεται όταν αναζητάς κάποιον που έχει να δει τον άλλον καιρό.

«Κερί (λαμπάδα) σαν το μπόι τους» τάζουν στην Παναγιά οι άνθρωποι του λαού. Τώρα το πόσο μεγάλο ή δυσανάλογο θα είναι, να εκπληρωθεί το τάμα είναι ζήτημα…αναστήματος.

«Άγιου κερί και μικρού παιδιού μην τάζεις».

Άλλες εφαρμογές του κεριού είναι το κηρόχαρτο που αγοράζουμε για το γκιούλμπασι..

«Ποια χέρια σβήσαν τα κεριά κι ήρθε νωρίς το βράδυ», ωραίος στίχος λαϊκού τραγουδιού.

«Με το κερί σε γύρευα και με τον ήλιο σ’ ηύρα».

Να σου δώσει ο Θεός «κερένια δόντια και ζεστό ψωμί» (εκδίκηση).