YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
31
Μάιος
2017

Αναδιφώντας στο παρελθόν!...

Α

 

πό τα δυσάρεστα που μας συμβαίνουν και σε κάποιους, περισσότερο, χαλάνε τη διάθεση είναι να γυρίζεις ανάποδα ένα κουτί με παλιές φωτογραφίες ή να φυλλομετράς έναν τηλεφωνικό κατάλογο, γραφείου, με ονόματα, διευθύνσεις και τηλέφωνα.

Συναντάς εικόνες ανθρώπων που έχουν φύγει δια της μακαρίας οδού, μπλέκεσαι με αναμνήσεις, μαζί τους και το σημειωματάριο του καταλόγου, γεμάτο διαγραφές και σβησίματα. Συναπάντημα αλλοτινών ανθρώπων

. Σε άλλες εποχές. Όλα αυτά έρχονται μαζί και σε μελαγχολούν. Σε κάποιο άλλο, σημειωματάριο, ίσως, είναι γραμμένο και το δικό μας τηλέφωνο και όνομα, που θα το διαγράψει ο χρόνος και θα απαλειφθεί από τη μνήμη των «υπ’ όψιν». Κοιτάζεις και αναρτημένες φωτογραφίες (συνήθως των προγόνων) τους αφαιρείς τη σκόνη και περιμένεις να σου μιλήσουν ή να σου κάμουν ένα νεύμα. Κι αυτοί, μαρτυρία κάποιου παρελθόντος, σχετικά μακρινού, που το κρατεί ζωντανό η τεχνολογία του φακού. Πιο ζωντανό είναι τώρα το βίντεο που έχει γυριστεί (κινηματογραφικό ή ατομικό) και μόλις ανοίξει βλέπεις ολοζώντανα πρόσωπα και ακούς τη φωνή τους, μέχρι που απολησμονιέσαι, με την ψευδαίσθηση ότι ζουν οι άνθρωποι αυτοί.

 

Το παρελθόν είναι αποθηκευμένο σε μνήμες, σε φωτογραφίες, σε σημειώσεις και σε κινηματογραφικές εικόνες. Ιερές σκιές που φυλάνε το κλειστό σπίτι και θυμίζουν, νιάτα, γάμους, παιδιά κι εγγόνια τους, με το στυλ της εποχής τους. Σε κάποιες από τις φωτογραφίες αυτές διαβάζεις δυο τετραψήφιους αριθμούς, χωρισμένους με μια μικρή παύλα. Είναι το έτος γέννησης και του θανάτου. Εκείνη όμως η ασήμαντη παυλίτσα στη μέση είναι η διάρκεια της ζωής τους, τόσο μικρή και ασήμαντη, παρά το σημαντικό και μεγάλο για καθέναν που τη διάβηκε, όπως του ήταν γραμμένο.

Ανανεώνοντας, πού και πού, τα μικρά αρχεία με τις διευθύνσεις και τα τηλέφωνα φίλων και γνωστών, στέκεσαι μπροστά στο δίλημμα ζωής και θανάτου, πριν τραβήξεις με το μαρκαδόρο τη διαγραφή. Υπάρχουν όμως και κάποιες μνήμες που δε διαγράφονται. Κι αυτές είναι που φέρνουν τη συννεφιά, την κατήφεια, το γκρίζο και χαλούν την ψυχολογία μας. Εκμυστηρεύσεις και διαλογισμοί. Κλείνουμε το κουτί με τις παλιές φωτογραφίες, πετάμε μέσα και το παλιό ευρετήριο και βγαίνουμε στο δρόμο να αισθανθούμε τη ζωή να μυρμηγκιάζει γύρω μας. Ανύποπτοι και αδιάφοροι άνθρωποι, ζουν την εφήμερη αιωνιότητά τους. Χαίρονται, λογαριάζουν, καυγαδίζουν, αγαπιούνται μισούνται και συμπορεύονται στο μεγάλο ταξίδι με άγνωστο σταθμό αποβίβασης. Για ν’ ανεβούν νέοι ταξιδευτές και να καθίσουν στις κενές θέσεις, όταν και αυτοί θα έχουν γίνει ένα μάτσο από παλιές φωτογραφίες και χωρίς λόγο να υπάρχουν στο ευρετήριο της ζωής.