YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
31
Μάιος
2017

Το ημερολόγιο (2017) των Φιλολόγων

Τ

 

α τελευταία χρόνια, ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αιγιαλείας και Καλαβρύτων συντάσσει και εκδίδει το ημερολόγιο της νέας χρονιάς, αφιερωμένο σε θέματα σημασίας και δεν αποτελεί έναν ημεροδείκτη μόνο.

Για το προσεχές έτος 2017 το ημερολόγιο του Συνδέσμου είναι αφιερωμένο στη γλώσσα μας, στην εθνική ελληνική γλώσσα, με το εορτολόγιο για κάθε μέρα, ως καινοτομία που διευκολύνει το χρήστη στις κοινωνικές του επαφές. Επίσης μία σελίδα για κάθε μήνα είναι αφιερωμένη σε μια προσωπικότητα των γραμμάτων μας

(ποιητές, πεζογράφους, καθηγητές γλωσσολογίας, επιστήμονες και άλλους επιστημονικούςεκπροσώπους σε παγκόσμιο επίπεδο).

 

Εύχρηστο, πολυσυλλεκτικό και καλοτυπωμένο, αξίζει και για δώρο, ενώ ταυτόχρονα προβάλλει το πρόβλημα και την αξία της ελληνικής γλώσσας στην κοινωνία, που φαίνεται να ξεχάσαμε τη σπουδαιότητά της κυρίως όσοι τη μιλάμε και τη γράφουμε.

Λέγοντας γλώσσα, φυσικά και δεν εννοούμε αυτό το μυώδες, ευκίνητο αισθητήριο στην κοιλότητα του στόματος των ανθρώπων και πλείστων ζώων, αλλά το μέσον επικοινωνίας των ανθρώπων και διακίνησης των κοινωνικών και πολιτικών ιδεών, ανά τους αιώνες.

Με τη γλώσσα αρθρώνεται ο λόγος, προνόμιο του ανθρώπου και λειτουργεί πίσω από το έρκος των οδόντων, οι οποίοι, όσο και αν εμποδίζουν, κάποτε τους διαφεύγουν άπρεπα λόγια. Τα δόντια τά δωσε ο θεός για να κρατούν τη γλώσσα. Παρά ταύτα, η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει.

Υπάρχουν γλώσσες, γλωσσίτσες, μελιστάλαχτες και φαρμακερές. Βγαίνει μια σπιθαμή όταν αυθαδιάζει και κάποιος καταπίνει τη γλώσσα του όταν βρεθεί σε αδιέξοδο. Υλοποιεί τη σκέψη, τα διανοήματα. Είναι όμως και βιαστική και λέει πράγματα που δεν πρέπει. Μη προτρεχέτω η γλώσσα της διανοίας, είναι η προτροπή.

Στη λαϊκή αντίληψη, υπάρχουν οι κακές γλώσσες που συκοφαντούν και παράλληλα γλώσσες που στάζουν μέλι. Τις χρησιμοποιούν οι γλυκομίλητες, κυρίως. Εκ παραδρομής συμβαίνει να κάνει και γκάφες. Εκεί που πάει να κρύψει κάτι, προδίδεται, από αδεξιότητα εξ ου και το γνωστό: Γλώσσα λανθάνουσα τ’ αληθή λέγει. Για την ακατάσχετη πολυλογία, την παρομοιάζουν με ψαλίδι, ακόμη και με σπαθί ή ροδάνι. Την καταπίνει ή τη δένει από αμηχανία ή από αδυναμία να εκφραστεί κάποιος. Αλλά αν πάρει εμπρός και δε σταματάει, συνήθως, κατηγορώντας κάποιος κάποιον, λέμε λύθηκε η γλώσσα του. Ο υβριστής και ο αυθάδης βγάζει μακριά γλώσσα, μια πήχη ή μια οργυιά γλώσσα. Στη σύσταση για εγκράτεια λέγεται η προτροπή: δάγκασε τη γλώσσα σου, σταμάτησε.

Με τον όρο γλώσσα, νοείται το σύνολο των λέξεων, των εκφράσεων που χρησιμοποιείται από κοινωνικές ομάδες προς συνεννόηση. Λέμε εθνική γλώσσα. Ξενική γλώσσα (Αγγλικά, Γαλλικά).Μητρική γλώσσα. Η γλώσσα είναι ζωντανή, όταν είναι εν χρήσει και νεκρή όταν έχει πάψει να μιλιέται και υπάρχει, σωζόμενη, σε μνημεία, αρχαιολογικά συνήθως. Τμήμα της καθιερωμένης γλώσσας είναι και η γλώσσα των διαλέκτων, ομάδων ανθρώπων που προήλθαν από φυλές, όπως αρβανίτικα, ρουμελιώτικα, ποντιακά κ.λ.π.

Γλώσσα, με ειδική γραφή είναι και ο τρόπος συνεννόησης των τυφλών και των κωφαλάλων. Πρόκειται για τις λεγόμενες βουβές γλώσσες. Όπως και οι τρόποι επικοινωνίας με συνθήματα και με συμβολισμούς όπως η γλώσσα των λουλουδιών. Ορισμένα επαγγέλματα έχουν τη δική τους ορολογία, στη γραπτή και προφορική έκφραση. Λέμε νομική γλώσσα , φιλοσοφική, μαθηματική, ποιμενική.

Στη λογοτεχνική της έκφραση η γλώσσα χαρακτηρίζεται γλαφυρή, ποιητική, φτωχή ή πλούσια, ρέουσα ή στρυφνή. Υπάρχει και η γλώσσα του πάθους. Γλωσσίδι είναι και η σιδερένια λαβή στο εσωτερικό μιας καμπάνας που το πιάνουν για να χτυπούν. Ακόμα και κάποιες μεταλλικές ή από λεπτές φλούδες ξύλου χορδές που τοποθετημένες στο στόμιο πνευστών οργάνων παράγουν ήχους. Δεν παραλείπουμε τους μεγάλους σταθμούς στην εξέλιξη της γλώσσας, όπως αρχαία, αρχαϊζουσα, καθαρεύουσα και δημοτική σήμερα.