YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
31
Μάιος
2017

Παρουσίαση στη γιορτή του τσίπουρου

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


Σ

 

ε συνδυασμό και σε συνέχεια με τη γιορτή του τσίπουρου στο χωριό Παρασκευή, ανασύρουμε από το αρχείο μας επίκαιρο κείμενο του αείμνηστου Περικλή Τρακαδά, φιλόλογου συγγραφέα που αφορά συνολικά το χωριό. Τον πρόλαβε ο θάνατος αλλά το δημοσιεύουμε σήμερα ως να είναι παρών, ο Αιγιαλέας ιστοριοδίφης με την παρουσίαση του ιστορικού χωριού και θερέτρου της Παρασκευής. Απέχει δεκαεπτά χιλιόμετρα από το Αίγιο και ο επισκέπτης περνάει από τα γραφικά μαγευτικά και πλουτοπαραγωγικά χωριά Κούμαρη και Δάφνες (πρώην Κακοχωριό) για να φθάσει στην Παρασκευή. Βρίσκεται σε υψόμετρο 740 μέτρα και έχει ευρύ ορίζοντα. Πάνω από το χωριό υπάρχει ωραίο δάσος από έλατα,

πουρνάρια, κουτσουπιές, ασφάκες, μελιά και άλλα. Στην είσοδο του χωριού έχει φυτέψει ο Σύλλογος ήμερα πεύκα. Έχει εδαφική έκταση κάπου είκοσι πέντε χιλιάδες στρέμματα και η καλλιεργήσιμη γη καλύπτεται από σταφίδες, αμπέλια, ελιές, κηπευτικά και άλλα.

 

Περιήγηση στο χωριό

Μέσα στο χωριό υπάρχουν τα λιθόχτιστα σπίτια, παραδοσιακά και εναρμονισμένα με το τοπίο της περιοχής. Διατηρούν ατόφια την ελληνική ταυτότητα. Δεσπόζουν ο επιβλητικός και μεγαλοπρεπής πλάτανος στην Πλατεία, η εκκλησία, το παλιό σχολείο, που ανεγέρθηκε το 1883, και είναι ένα από τα πρώτα της περιοχής, και ο Πύργος του Ορεινού. Περνάς από στενά δρομάκια, ελικοειδή καλντερίμια, που διηγούνται όμορφες μέρες και αποξεχασμένους μύθους στο διάβα του χρόνου.

Έξω από το χωριό υπάρχουν μαγευτικές διαδρομές, ποικιλία χρωμάτων, αρμονικές και καλλιτεχνικές γραμμές, μαγευτικές αντιθέσεις, εναλλαγές εικόνων. Όλα αυτά τέρπουν και ευχαριστούν τον ταξιδιώτη. Το χωριό αυτό είναι η καρδιά της περιοχής και προσφέρεται για αποτοξίνωση από την καταθλιπτική ζωή της πόλης. Η φυσική ομορφιά του χωριού, απόρροια της απλοχεριάς της φύσης, σε συνδυασμό με τα άφθονα, γάργαρα και κρυστάλλινα νερά, την ιαματική πηγή του Πέρου και το υγιεινό κλίμα δημιουργούν ένα εξαίρετο παραθεριστικό κέντρο. Προ του 1930 πήγαιναν αρκετοί παραθεριστές για να ηρεμήσουν, να γαληνέψουν και να βρουν το χαμένο εαυτό τους στο μαγευτικό αυτό χωριό. Ήταν και καταφύγιο των φυματικών. Σπουδαίος παράγοντας, που συνέβαλε στη μεγάλη αύξηση των παραθεριστών, ήταν η ευγένεια, το φιλόξενο πνεύμα και η άψογη συμπεριφορά των κατοίκων του χωριού. Οι νέοι του χωριού, για να ψυχαγωγήσουν τους παραθεριστές και τους χωριανούς τους, είχαν συγκροτήσει ερασιτεχνικό θίασο και ανέβαζαν ποικίλα θεατρικά έργα.

Διηγώντας τα «περασμένα μεγαλεία»

Πλήθος παραθεριστών κατέφθανε στο χωριό κατά τη θερινή περίοδο, με αποτέλεσμα να νοικιάζονται όλα σχεδόν τα σπίτια και οι κάτοικοι να μένουν σε πρόχειρες καλύβες. Η συγκοινωνία παλαιά γινόταν με ζώα. Αμαξιτός δρόμος κατασκευάστηκε το 1950 και συνεχίζει προς την Πελεκίστρα Κουνινά, Λόπεσι και Ρακίτα. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, το χωριό χαρακτηρίστηκε κατολισθήσιμο και αναγκάστηκαν πολλοί να εγκατασταθούν στο νέο οικισμό «Μεσσηνέζη» κοντά στην Κουλούρα. Πλησιάζοντας και συζητώντας με όσους έχουν απομείνει στο χωριό, διαπιστώνεις να αναπολούν, με κάποια υπερβολή, τα περασμένα καλά χρόνια του χωριού τους, που προόδευε, άκμαζε και είχε πολλούς κατοίκους. «Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις». Ο στίχος αυτός ισχύει για πάρα πολλά χωριά. Το χωριό έχει να παρουσιάσει πλούσια ιστορία και αρκετό πνευματικό δυναμικό που διακρίθηκε σε διάφορες επιστήμες. Η Παρασκευή αναφέρεται στο Κτηματολόγιο της Βοστίτσας, που συνέταξαν οι Βενετοί το 1700, και κατά συνέπεια υπήρχε στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Στα Ορλωφικά (1770) πολέμησε και ο αγωνιστής από την Παρασκευή Χριστόδουλος Μελετόπουλος.

Αγωνιστές του ’21 από την Παρασκευή:

Χριστόδουλος Μελετόπουλος, ο γενάρχης της οικογένειας των Μελετόπουλων, έλαβε μέρος σε πολλές μάχες. Ο γιος του Αγγελής, μυήθηκε και έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ο Δημήτριος Μελετόπουλος (γιος του Φιλικού Αγγελή) υπήρξε σπουδαία στρατιωτική και πολιτική μορφή και πολέμησε ηρωικά καθ’ όλη τη διάρκεια της Επανάστασης του ’21 (1821-1827). Συμπολέμησε με τον Θ. Κολοκοτρώνη, ο οποίος τον υπεραγαπούσε ως δικό του παιδί για τις αρετές του. Στη μάχη του Καυκαριά (1827) της Λαπαναγούς ,πολέμησε ηρωικά και κινδύνεψε η ζωή του. Τη μεγάλη πατρική του περιουσία την προσέφερε χωρίς φειδώ στον ιερό αγώνα. Εδώ ισχύει η αρχαιοελληνική ρήση: «Την ελευθερίαν αν ελαίμην ανθ’ ων έχω και άλλων πολλαπλασίων» (=Την ελευθερία θα προτιμούσα αντί αυτών που έχω και άλλων πολλαπλασίων). Πολέμησε και στη Ρούμελη και πήρε προαγωγή σε στρατηγό.

Κωνσταντίνου Ιωάννης ή Ορεινός, του οποίου σώζεται και ο Πύργος,όπως προαναφέραμε. Ονομάστηκε Ορεινός γιατί καταγόταν από ορεινό χωριό και γατί ήταν σκληροτράχηλος και ατίθασος. Υπήρξε εξαίρετος αγωνιστής και η κυβέρνηση τον παρασημοφόρησε με το δίπλωμα του χιλίαρχου και το χάλκινο αριστείο. Ο γιος του Δημήτριος μετά την απελευθέρωση, πολιτεύτηκε στο Αίγιο και εκλεγόταν μέχρι το θάνατό του βουλευτής. Εκλέχτηκε και δυο φορές Δήμαρχος στο Αίγιο και ο τελευταίος απόγονος της οικογένειας της έλαβε μέρος σε αγώνες της πατρίδας και διακρίθηκε.

Ιωάννης Φεϊζόπουλος. Υπήρξε σπουδαία στρατιωτική φυσιογνωμία και πολέμησε τα στρατεύματα του Ιμβραήμ στη μάχη του Αγιάννη στον Τσετσεβό (1827), στην Πελεκίστρα της Κουνινάς, όπου οι Τούρκοι έπαθαν μεγάλη καταστροφή (τους πελέκισαν κυριολεκτικά και γι’ αυτό ονομάστηκε Πελεκίστρα), στη μάχη του Καυκαριά (1827), όπου συντρίφτηκαν οι ορδές του Ιμβραήμ, και σε άλλες μάχες. Στον Πύργο του Ορεινού είναι εντοιχισμένη πλάκα και έχει αναγραφεί ότι ο Φεϊζόπουλος με το Μελετόπουλο, τον Ορεινό και το Θ. Κολοκοτρώνη πολέμησαν το Δράμαλη στα Δερβενάκια. Ο Φεϊζόπουλος πολέμησε ακόμη, μαζί με τους αγωνιστές , τα υπολείμματα της στρατιάς του Δράμαλη στην Ακράτα. Επίσης έλαβε μέρος στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου (1822). Κοντά στην πλατεία του χωριού υπάρχει οικία στην οποία , σε πλάκα , αναγράφεται: «Εδώ υπήρχε η οικία ένθα εγεννήθη ο αντιστράτηγος Ιωάννης Φεϊζόπουλος». Ο δρόμος δίπλα από την οικία αυτή φέρει το όνομά του. Μετά την απελευθέρωση εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος στο Αίγιο. Δημήτριος Αθανασίου. Σπουδαίος αγωνιστής, ο οποίος συμμετείχε σε πολλές μάχες και επέδειξε μεγάλη γενναιότητα. Κων/νος Παπαχριστοδουλόπουλος. Ήλθε από το Βερίνο ο Χριστόδουλος και υπήρξε γενάρχης της οικογένειας Παπαχριστοδουλοπούλου. Ο γιος του Κων/νου έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα (1821-1827) και επέδειξε ανδρεία και γενναιότητα.

Πρωτεύουσα του Δήμου Μεγανίτιδος

Με το νόμο περί Δήμου και Δημάρχων το 1833 δημιουργήθηκε ο Δήμος Μεγανίτιδος, αποτελούμενος από τα χωριά Κουνινά, Παρασκευή και Κακοχωριό. Πρωτεύουσα αρχικά ήταν η Κουνινά και αργότερα η Παρασκευή. Πρώτος Δήμαρχος διορίστηκε ο οπλαρχηγός Αργύρης Παπασταθόπουλος, από την Κουνινά. Οι κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν στους Βαλκανικούς πολέμους, στη Μικρασιατική εκστρατεία, στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και στην Εθνική Αντίσταση. Τα θύματα του χωριού έως και το 1949 είναι είκοσι ένα άτομα. Αρκετό αίμα χύθηκε για το δένδρο της Ελευθερίας. Τιμή και δόξα τους ανήκει, γιατί εφάρμοσαν την αρχαιοελληνική ρήση: «Ην αναγκασθής κινδυνεύσαι, αιρού τεθνάναι ή ζην αισχρώς» (=Εάν αναγκασθείς να διακινδυνεύσεις, να προτιμήσεις να πεθάνεις παρά να ζεις ατιμωτική , αισχρή ζωή).

Εθνική Αντίσταση

Μεταξύ των πρωτοπόρων χωριών για αντίσταση κατά των κατακτητών ήταν και η Παρασκευή. Ευάριθμοι αγωνιστές από την Παρασκευή πραγματοποίησαν την πρώτη σύσκεψη στο χωριό αυτό και συναποφάσισαν να ενημερώσουν τα χωριά του Αιγίου για τον αγώνα που ξεκινάνε κατά των εχθρών της Πατρίδας μας. Εξηύραν ένα πολύγραφο και χαρτί, τύπωσαν τις πρώτες προκηρύξεις και τις κυκλοφόρησαν στο Αίγιο και σε όλα τα χωριά. Ο δάσκαλος Γεώργιος Αγγελόπουλος εξέδιδε μια μικρή εφημερίδα με τον τίτλο «Φλόγα» και από το όνομα αυτό πήρε το ψευδώνυμο «Φλόγας». Όνομα και πράγμα. Θα χαρακτήριζα το χωριό αυτό Δούρειο Ίππο γιατί εξήλθαν απ’ αυτό αγωνιστές σπουδαίοι, μορφωμένοι και φωτισμένοι άνθρωποι. Αυτοί είναι οι ακόλουθοι:

Γεώργιος Αγγελόπουλος, δάσκαλος, με το ψευδώνυμο «Φλόγας», όπως προαναφέραμε. Κίμωνας Σπηλιόπουλος με το ψευδώνυμο «Καπετάν Κανάρης», αγρότης, Νικόλαος Σιδέρης, καθηγητής Μαθηματικών. Τον συνέλαβαν οι γερμανοί και τον εκτέλεσαν στην Πάτρα. Αρίστος Δημητρίου, ιατρός, σκοτώθηκε από τους Ιταλούς, ο αδελφός του Γεώργιος, ιατρός, προσχώρησε στην Αντίσταση, Κων/νος Ν. Γιαννόπουλος, αγρότης, Γεώργιος Ι. Σπηλιόπουλος, υφηγητής της Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, προσχώρησε στην Ε.Δ.Α. και εκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας το 1958 και Αθηνών το 1961. Θεόδωρος Ι. Σπηλιόπουλος, ιατρός μικροβιολόγος, Σπύρος Ι. Σπηλιόπουλος, μηχανολόγος, Νικόλαος Ι. Σπηλιόπουλος, αγρότης, Λεωνίδας Ι. Σπηλιόπουλος, συνδικαλιστής, Κυριάκος Ι. Σπηλιόπουλος, δικηγόρος, Χρήστος Π. Καρανικόλας, σκοτώθηκε από τους Γερμανούς ναζί. Ήταν απόφοιτος Γυμνασίου.

Από τα παραπάνω καταφαίνεται ότι η συντριπτική πλειοψηφία ήταν μορφωμένοι, όπως προαναφέραμε, και μένοντας πιστοί στην παιδεία που πήραν, έδειξαν το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουν οι Έλληνες. Δίδαξαν το πνεύμα της αρχαιοελληνικής ρήσης: «Το εύδαιμον το ελεύθερον το δι’ ελεύθερον το εύψυχον (=Η ευτυχία υπάρχει μέσα στην ελευθερία και η ελευθερία μέσα στην ευψυχία, μέσα στη δυνατή ψυχή, μέσα στο θάρρος). Το χωριό αυτό δεν αγωνίστηκε μόνο για το πολυτιμότατο αγαθό της ελευθερίας, αλλά και για το αγαθό της παιδείας, και πίστεψε της αρχαιοελληνικές ρήσεις: «Παιδεία των εν ημίν αθάνατον και θείον», «Η παιδεία ώσπερ ευδαίμων χώρα πάντα τα’ αγαθά φέρει».

Πρώτοι στις Επιστήμες

Το αποτέλεσμα ήταν να ξεπηδήσουν αρκετοί μορφωμένοι κι αυτοί είναι οι ακόλουθοι: Μελετόπουλοι: Γεώργιος Μελετόπουλος, διπλωμάτης, Λεωνίδας Μελετόπουλος, πρεσβευτής, διπλωμάτης, υπουργός Εξωτερικών, Χαρίλαος Μελετόπουλος (αδελφός του Λεωνίδα), ιατρός και λόγιος, Άγγελος Μελετόπουλος (αδελφός του Δημητρίου και του λεωνίδα), διπλωμάτης και πρόξενος στη Μασσαλία.

Σπηλιόπουλοι: Ανδρέας Κυριάκου Σπηλιόπουλος, ιατρός, Νικόλαος Κυρ. Σπηλιόπουλος, δασολόγος, Βασίλειος Σπηλιόπουλος, Μαθηματικός και συγγραφέας, Κυριάκος Σπηλιόπουλος, καθηγητής του ναυτικού δικαίου στην ΑΣΟΕΕ Αθηνών και συγγραφέας.

Οικογένεια Παπαϊωάννου: Ανδρέας Παπαϊωάννου, δασολόγος ραβδοσκόπος, Χρήστος Παπαϊωάννου, χημικός-οινολόγος, Αγγελική και Ευγενία Παπαϊωάνου, διδασκάλισσες. Πίνδαρος Χρ. Χριστοδουλόπουλος, καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στην ΑΣΟΕΕ Αθηνών, Βασίλειος Θ. Αγγελόπουλος, καθηγητής της Παθολογίας στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, Πάνος Αργ. Σπυρόπουλος, τραπεζικός και Δ/ντής Τράπεζας, Βασίλειος Α. Σπυρόπουλος, πολιτικός μηχανικός, Αικατερίνη Α. Σπυροπούλου, δικηγόρος Αθηνών, Παναγιώτης Β. Σπυρόπουλος, δικηγόρος, Βασίλειος Π. Σπυρόπουλος, φυσικός, Μαρία Π. Σπυροπούλου, αρχαιολόγος-φιλόλογος, Γεώργιος Χριστόπουλος, δικηγόρος-αρεοπαγίτης.

Οικογένεια Οικονόμου: Κώστας Θ. Οικονόμου, γεωπόνος και δασολόγος, Βασίλης Θ. Οικονόμου, οικονομολόγος, μια κόρη του Βασίλη Θ. Οικονόμου, δικηγόρος, παντρεύτηκε το Γιάγκο Πεσμαζόγλου, πολιτικό, Πέτρος Θ. Οικονόμου, δασολόγος, Αντώνης Θ. Οικονόμου, χημικός-μηχανικός, Μιχάλης Θ. Οικονόμου, δασολόγος-οικονομολόγος.

Αλκιβιάδης Σπηλιόπουλος, μαθηματικός, Πάνος Γκρεκιώτης, δασάρχης-συγγραφέας, Απόστολος Χρ. Παλιώτης, μαθηματικός, Γεώργιος Ιω. Σπηλιόπουλος, δικηγόρος, Γεώργιος Ασημακόπουλος, επιθ/της Εφορειών.