YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
30
Μάιος
2017

Μια αλλιώτικη πλευρά της TV

Τ

 

ο τηλεοπτικό αρχείο που η ελληνική τηλεόραση διατηρεί και ανασύρει ευκαιριακά, είναι μια προσφορά στις αναμνήσεις των ηλικιωμένων και μια εμπειρία των νεότερων που έχουν άλλους τρόπους να χαίρονται και να διασκεδάζουν. Είναι πρόσωπα άλλης κοινωνίας και εποχής.

Σκεπτόμαστε, αν δεν υπήρχε η τηλεόραση, θα ήταν αφόρητη η μοναξιά κοντά στο βάρος της ηλικίας ή και της αρρώστιας ορισμένων, που μελαγχολούν. Η τηλεόραση συνδέει τη ζωή με την εικονική πραγματικότητα άλλων καιρών, ανασταίνει περασμένε ς μορφές καλλιτεχνών που εμφανίζονται στην οθόνη και είναι σα να διασκελίζουν το χρόνο από το θάνατό τους και εμφανίζονται να ζουν και να δρουν σα να μη συνέβη τίποτα.

Αναφερόμαστε στα ψυχαγωγικά προγράμματα. Δεν περισσεύει διάθεση και μυαλό για πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις. Αυτά είναι για τους νέους που έχουν μέλλον και τραβούν μπροστά.

 

Οι παππούδες κατέβηκαν στην πρώτη στάση και δε συνεχίζουν. Έχουν το προνόμιο να θυμούνται και να συγκινούνται. Να ζουν αναδρομικά όσα η τηλεόραση ξαναζωντανεύει και τα προβάλλει σαν πραγματική ζωή ενώ είναι αυτό που λέμε εικονική πραγματικότητα, μια εικόνα, ένα κινούμενο σχέδιο χωρίς ψυχή και ζωντανή επικοινωνία με το περιβάλλον. Είναι μια μορφή παρηγοριάς και νοσταλγίας από τα χρόνια που πέρασαν. Αλλά ξεχνιούνται μπροστά στην εικόνα και προ παντός θυμούνται. Οι γέροι θυμούνται πολύ. Τα περασμένα. Ακόμη κι εκείνος ο ρομαντικός ποιητής Τέλλος Άγρας, μπήκε στην «Άμαξά του» και έδωσε στον αμαξά τη διαδρομή. Πάμε όθε κίνησες ναρθής, στα περασμένα. Για μερικούς ανθρώπους πραγματική ζωή τους είναι τα περασμένα. Γι αυτό και αναφέρονται συχνά σ’ αυτά, τα επικαλούνται, τα ξαναζούν κάπως.

Η τηλεόραση με τα αποθηκευμένα βίντεο αυτό κάνει. Ικανοποιεί τους κουρασμένους και τους αναξιοπαθείς. Βλέπουν ζωή, αυτή που δε μπορούν να ζήσουν γύρω τους, να δράσουν και αυτοί. Ο χρόνος λιγοστεύει και όλα συμβαίνουν σα να ήταν χθες ή σα να συμβαίνουν τώρα. Κατόρθωμα της τεχνολογίας να αποθηκεύει και να αναπαράγει ζωντανές εικόνες από κάποιο μακρινό παρελθόν. Ψευδαίσθηση, ότι η ζωή συνεχίζεται ενώ έχουν σπάσει τα λουριά και κάποιες ηλικίες οπισθοδρομούν ενώ ο συρμός με όλα τα βαγόνια του στη σειρά ταξιδεύουν στο απ’ αιώνων δρομολόγιο αενάως. Τα πανδοχεία στις στάσεις είναι γεμάτα από ταξιδιώτες που δε μπόρεσαν να συνεχίσουν και κατέβηκαν. Περιμένουν τον άλλο συρμό να επιστρέψουν.

Έτσι είναι η ζωή, ένα αδιάκοπο πήγαινε – έλα, πάνω στις ίδιες γραμμές. Αυτή τη μονοτονία τη σπάζει η τηλεόραση με την αίσθηση και την παραίσθηση της ζωής που επαναφέρει στα κουρασμένα κορμιά και στα αδηφάγα μάτια των ανθρώπων. Είναι κάπως αφιλοσόφητο που την κατηγορούμε ότι κάνει μόνο κακό με τις κατευθύνσεις που δίνει στο φιλοθεάμον κοινό που είναι η πελατεία της. Δε σκεφτήκαμε τη χαρά που δίνει σε ανήμπορους και κρεβατωμένους.