YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
30
Μάιος
2017

Η πνευματικότητα της Μεγάλης. Σαρακοστής

Σ

 

αράντα μέρες περπατώ νάβρω παπά πνευματικό. Μ’ αυτούς τους πρώτους στίχους του δημοτικού μας τραγουδιού μπαίνουμε στη Σαρακοστή, καθαρή βδομάδα που είναι. Οι εσπερινοί και οι γιορτές όλες , με ιδιαίτερο λατρευτικό και προσευχητικό νόημα. Προετοιμασία για το ευφρόσυνο Πάσχα της Αναστάσεως, των ψυχών και της φύσης, καθώς φέτος πέφτει στα μέσα Απριλίου όπου η φύση και η ποίηση ξελογιάζουν την ψυχολογία μας, μας ανεβάζουν σε περιοχές όπου η φυσική ομορφιά και η πνευματική έξαρση συναντιούνται και συμπορεύονται. Ο Απρίλης του Σολωμού εξαγνίζει τη μεγάλη πολιορκία και τη θυσία του Μεσολογγιού. Έστησ’ ο έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη

/ όποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει. Να πεθαίνεις μέσα στην ομορφιά του τοπίου και ν’ ανασταίνεσαι με το μεταφυσικό νόημά της είναι το πρέπον στη μεγαλειώδη γιορτή που είναι η απόληξη και η κατάληξη της αυστηρής Σαρακοστής. Από τους μεγάλους κανόνες της Ορθοδοξίας που τιμά και τηρεί ο λαός του Θεού. Η Σαρακοστή της πειθαρχίας στις γεύσεις, ανοίγει στο τοπίο της ψυχής, πνευματικές εικόνες και στη σκέψη μεταφυσικές αναδρομές για την άνω Ιερουσαλήμ των ιερών γραμμάτων της εκκλησίας.

 

Η υπακοή που είναι εντολή μεγάλης σπουδαιότητας, περισυλλέγει τον παιγνιδιάρη και ξέστρατο νου σε πιο ανθρώπινες μορφές διανόησης και λόγου και έργου, μέχρι που δικαιώνεται ο χαρισματικός σκοπός του προνόμιου, να παράγει ο εγκέφαλός του σοφία, που δύσκολα εξαγοράζεται στην επίγεια διαδρομή του.

Η Σαρακοστή με τη λυρική φιλοσοφία των εκκλησιαστικών ύμνων, περιμαζεύει το ποίμνιο και το θρέφει με την ακρόαση αθάνατης αιωνίου νομής, με την οποία τρέφονται τα λογικά πρόβατα του ποιμνίου της Γραφής. Οι εσπερινοί της σαρακοστής, όπου κι αν γίνονται είτε σε λαμπροστόλιστες εκκλησιές είτε σε ερημικά μοναστήρια είτε σε φιλέρημες ψυχές, ασκούν μιαν υποβολή θεογνωσίας και προβληματισμού. Αυτός, ο Χριστός εξελέξατο τα μωρά του κόσμου ίνα τους σοφούς καταισχύνει. Η προσευχή δεν έχει απαραίτητη προϋπόθεση τη μεγάλη γνώση. Έχει υποδομή τη μεγάλη ταπείνωση και επιδομή το φως της σωτηρίας, που όσο μακριά και να λάμπει η ανταύγεια του φωτίζει και λαμπρύνει τις οδούς προς τη σωτηρία.

Έχει έναν μεγάλο μυστικό συμβολισμό το άναμμα ενός κεριού. Αναλίσκεται, καίεται για να φωτίζει οδούς και παρόδους κάθε ψυχής που την ώρα εκείνη έχει λησμονήσει τη φυσική ύπαρξή της και δέεται στο αμυδρό φως ενός κεριού που φωτίζει τη συνείδηση και τον κόσμο. Απίθανη η δύναμή του αν συνοδευτεί με εκ βαθέων λυγμό ψυχής ταπεινωμένης, και καρδίας συντετριμμένης όπως λέει ο υμνωδός. Αυτή η Σαρακοστή είναι η μεγάλη και αγία. Επειδή , πενήντα μέρες και νύχτες, ανορθώνει, επαναφέρει, επαναπροσδιορίζει, κατευθύνει τον πεσόντα άνθρωπο στην Ανάστασή του.. Με την έννοια και τη βαθύτερη αποδοχή, ότι σαρακοστή δεν είναι η αποχή από κάποια τρόφιμα και τελειώσαμε. Από το ανεξήγητο ότι επιτρέπονται οι ελιές και όχι το λάδι, ότι επιτρέπονται τα οστρακοειδή από τα λαϊκά καβούρια μέχρι τους πανάκριβους αστακούς και το χαβιάρι για τους πλέον εκλεκτικούς. Το ποίμνιο επιτρέπεται να διαιτάται με χορτάρι αλλά από τη στιγμή που το μετουσιώνει σε γάλα, μπαίνει φραγμός και σ’ αυτό το ζωοποιό χυμό της ύπαρξής μας.

Η σαρακοστή αξίζει ως άσκηση υπακοής αλλά κοστίζει διατροφικά και την υπερβαίνουν παρασκευάσματα εύγευστα από επιδέξιους σεφ. Η εθελούσια στέρηση γευστικής τροφής, ελαττώνει τη ζωτική ορμή του σώματος και οι οξείς διαλογισμοί πέφτουν, διαμορφώνουν απολογητικό και εξομολογητικό πνεύμα συνέσεως. Οι ασκητές είναι όλοι τους ισχνοί και έμπλεοι πνευματικότητος. Ασκούνται να υποτάξουν τη σάρκα στο πνεύμα. Ο Μέγας Φώτιος κάτι τέτοιο εννοούσε όταν αποφαινόταν : «ο την φύσιν δαμάσας υπέρ φύσιν εγένετο». Δύσκολη η πάλη με τον εαυτό μας. Είναι ο αγριοβούβαλος που δεν καταβάλλεται εύκολα μέσα στην αρένα της υποχρεωτικής άσκησης, στην αγιαστική σιωπή της μοναξιάς.