YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
30
Μάιος
2017

Ένας Μέντιος…αλλιώτικος

Σ

 

ε περίσκεψη βαθιά έχει πέσει ο συμπαθής γαϊδουράκος που στάλιαζε στο απέναντι οικόπεδο. Θα πείτε τι μπορεί να σκέπτεται ένα τέτοιο τετράποδο και πέρα από την υπομονή που διαθέτει η ράτσα του; Μέσα όμως στην υπομονή κρύβεται εγκαρτέρηση και στόχαση, ακόμα και πείσμα που προϋποθέτει πνευματική και ψυχική λειτουργία. Αν συνεκτιμήσουμε και την αγαθοσύνη του τότε ανεβάζουμε πολύ ψηλά τις μετοχές του. Κι όμως οι άνθρωποι στο πρόσωπό τους κάνουν ύβρη την σιωπηλή φυσιογνωμία του. Στην ώρα απάνω ήρθε στη στήλη κι ένα γράμμα από τα…εξωφρενικά του είδους. Το έστειλε

ο κ. Αναστ. Αρβανιτάκης από τον Πειραιά. Εκεί συνεχίζει τις γαϊδουρινές και ανθρώπινες εκδηλώσεις και βρίσκει ότι ο άνθρωπος είναι…απόγονος του γαϊδάρου. «Μάλιστα, μάλιστα - γράφει - απόγονος του γαϊδάρου. Και του το φωνάζουμε κατάμουτρα αν είναι κουτός, πεισματάρης και γαϊδουροκέφαλος και αγενής. Είσαι γάιδαρος ή γαϊδούρι ξέστρωτο ή ένα γαϊδούρι και μισό…(του ανθρώπου) του βρίσκουμε κοινά χαρακτηριστικά με τον κυρ-Μέντιο αφού (κι αυτός)πεισμώνει με το τίποτα, δεν ακούει χωρίς καμουτσικιά και κάνει τον έξυπνο, ενώ δεν είναι».

 

Οι συσχετίσεις είναι πολλές: Γι’ αυτόν που φωνάζει, λέμε, «γκαρίζει», γι’ αυτόν που δεν έχει ευαισθησία, «γαϊδουρινά μούτρα αφεντικιά ζωή», ο Φρανσίς Ζάμ, ρομαντικός Γάλλος ποιητής, θεωρεί τόσο άκακα ζώα γαϊδούρια ώστε προεξοφλεί την μεταθανάτια ευτυχία του! Κι έχει μάλιστα γράψει ένα μακροσκελέστατο ποίημα στο οποίο εξυμνεί τα προτερήματά τους και επιθυμεί κάποιο…παράδεισο απ’ τον οποίο δεν θέλει να λείπει κι ο ίδιος!!!

Στην καθημερινή ζωή και στην πετρώδη και δυσκολοδιάβατη πατρίδα μας το γαϊδουράκι, ήταν και παραμένει το Ι.Χ. της αγροτικής οικογένειας. Να κουβαλήσει ξύλα, να πάει στη βρύση για να φέρει νερό, να μεταφέρει στη ράχη του παιδιά και γέρους. Λιτοδίαιτο κι ανθεκτικό αντιμετωπίζει την ορεινή φύση όπως τη βρίσκει. Από το χλοερό λιβάδι μέχρι τα ξεράγκαθα και τις καλαμιές του καλοκαιριού είναι το ίδιο ευχαριστημένο. Μόνο το Μάη αλλάζει λίγο η συμπεριφορά του και παρουσιάζει σποραδικά συμπτώματα… απειθαρχίας.

Στους μύθους έχει ρόλους του χαμένου αλλά η μοίρα στο τέλος τον προστατεύει γιατί κανέναnν δεν επιβουλεύεται. Ύστερα απ’ αυτά τα σύντομα, αλλά «υπέρ» των γαϊδάρων οι μειωτικές εκφράσεις που εκστομίζονται προς τους ανθρώπους, δεν απέχουν πολύ να είναι ύβρεις εναντίον του κλασικού γαϊδαράκου, σαν κι αυτού που…απορροφημένος στις φιλοσοφίες του (!) δεν κατάλαβε ούτε που του έβγαζαν φωτογραφία, ούτε που θα γινόταν…σεργούνι με τη δημοσιότητα που δίνουμε.