YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
03
Φεβρουάριος
2011

Αναφορικά με το ακίνητο της Χαρτοποιϊας

Πάλι το ακίνητο της Χαρτοποιίας στο προσκήνιο. Εκείνο το εργοστάσιο, μας βασανίζει από τον καιρό που έκλεισε, μέχρι που το τοπικό μας κοινοβούλιο αποφάσισε σε μια συνεδρίασή του (που επρόκειτο να αποφασίσει να το πουλήσει) να αλλάξει απόφαση και να το χαρίσουμε στο Υπουργείο Παιδείας για να μας στείλουν δυο Σχολές ΤΕΙ (εκ των οποίων μόνο η μία έφθασε) και έκαμε έναρξη λειτουργίας της  εν μέσω δυσχερειών, αφού τα κτίρια ήθελαν προσαρμογή για τη λειτουργία της Σχολής που θα εγκαθίστατο. Θυμόμαστε εκείνο το χειμαρρώδη πρόεδρο του ΤΕΙ Πάτρας, ο οποίος παραμύθιασε το δημ. Συμβούλιο λέγοντας ότι θα έφερνε κάπου 5000 σπουδαστές, από τα υπερτροφικά άλλα ΤΕΙ της περιφέρειας! Επικράτησε αισιοδοξία. Όλοι οι σύμβουλοι συμφώνησαν (πλην ενός) και βιάστηκαν να διακηρύξουν την απόφασή τους ως…ευεργέτημα της αγοράς μας και κυρίως των ανοίκιαστων διαμερισμάτων τα οποία ετοιμάστηκαν μετά το σεισμό του 1995 με το άτοκο δάνειο που δόθηκε και που θα πλήρωναν τις δόσεις οι ιδιοκτήτες. Όλοι έτριβαν τα χέρια τους και …έψαχναν στις τσέπες τους, τα προσδοκώμενα ενοίκια.Υπήρξαν κάποιες πιο πρακτικές και σώφρονες σκέψεις, για να μείνει το ακίνητο του εργοστασίου στο Δήμο για τις ανάγκες του λιμανιού, το οποίο, από τότε ήταν στο ενδιαφέρον των δημοτών για τα έσοδα που αποχτούσε, αν και όταν επεκτεινόταν και λειτουργούσε ως εμπορικό και επιβατηγό, θα πολλαπλασιάζονταν. Άλλα …χαμόγελα και συσκέψεις επί συσκέψεων, μέχρι που 16 χρόνια μετά (μέχρι σήμερα) δεν κατορθώθηκε να ολοκληρωθεί η κατασκευή του. Μπήκε απόκοντα και η μαρίνα, αλλά λόγω ασυμφωνίας των παραγόντων πήγε κι αυτή στα υπ’ όψιν. Η  παραλιακή μας ζώνη, το πέταλο του φυσικού όρμου έμεινε όπως το βρήκε η γενιά μας από την προηγούμενη. Ωστόσο θέμα για συζητήσεις και για πολιτική…πρώτο. Καλά που έγινε εκείνο το κομμάτι κάτω από την Τρυπητή και πιάνει το φέρυ μποτ (που κι αυτό σταμάτησε και παρακαλάμε να ξαναρχίσει τα δρομολόγιά του)και πλευρίζουν κάποια εμπορικά πλοία μεταφέροντας κοντέϊνερς (εμπορευματοκιβώτια), κυρίως με μπανάνες, τις οποίες…τρώμε ποικιλοτρόπως, αφού δεν καταφέρνουμε να εκμεταλλευτούμε τα οφέλη ενός οργανωμένου λιμανιού. Ξαναγυρνάμε στο ΤΕΙ. Για ένα δυο τμήματα τόσα κτίρια και τόσο οικόπεδο παραέπεφτε πολύ. Κάποιοι πιο διορατικοί σύμβουλοι και ο τότε δήμαρχος Αλ. Μέγαρης (πρακτικό μυαλό) πρότειναν να εγκατασταθούν τα νέα τμήματα στο κτίριο Καλαμπόκα (λειτουργούσε εκεί το Λύκειο) και όσο να αναπτυχθούν περισσότερα τμήματα (αφέλεια που μας δέρνει), το ΤΕΙ να φτιάξει δικά του κτίρια στην περίμετρο της πόλης ή προς το Βουλωμένο, όπως έγινε με άλλες πόλεις. Αλλά το μίζερο Υπουργείο Παιδείας για να εγκαταστήσει μια σχολική μονάδα, βάζει το μαχαίρι στο λαιμό του Δήμου. Βρείτε και δωρίστε οικόπεδο, διαφορετικά, σχολείο δεν έχει. Δεν προχώρησε η ιδέα περί Καλαμπόκα (και σήμερα παραμένει ρημάδι, ένα περιουσιακό στοιχείο του Νοσοκομείου, δηλ. Δημόσιο κτήριο, το οποίο θα μπορούσε να στεγάσει σημαντικές μονάδες είτε υγειονομικές είτε διοικητικές, του Κράτους ή του Δήμου. Περνάμε απέξω και θλιβόμαστε. Αχρηστεύεται μια οικοδομή στην καλύτερη θέση και δε βρίσκεται ένας κάποιος αρμόδιος να ενδιαφερθεί για την αξιοποίησή της.) Έτσι η κεντρική Σχολή ΤΕΙ Πάτρας με το δούρειο ίππο του παραρτήματός της στο Αίγιο, κατέλαβε το ζωτικότερο χώρο του Δήμου, αντί πινακίου φακής. Ας μην ανοίξουμε εδώ, τώρα, τέτοια κουβέντα ποια έσοδα έφεραν στην πόλη οι σπουδαστές.  Το συμβόλαιο, παραχώρησης της πρώην Χαρτοβιομηχανίας Αιγίου. μεταξύ Δήμου και υπουργείου Παιδείας, περιέχει έναν ανατρεπτικό όρο, υπέρ του Δήμου, τον οποίο φιλοδοξούν να ενεργοποιήσουν κάποιοι τοπικοί παράγοντες, με την ελπίδα να απελευθερωθούν τα εβδομήντα τόσα στρέμματα του ακινήτου της πρώην Χαρτοποιίας, προς εξυπηρέτηση των αναγκών του λιμένος, που κάθε τόσο μαθαίνουμε ότι δημοπρατείται κι ακόμη οι εργασίες δεν άρχισαν. Ο όρος αυτός δεσμεύει το υπουργείο να έχει εγκαταστήσει ως το τέλος του 2010 και τρίτη Σχολή στο Αίγιο και να υπάρχει προοπτική να αυτονομηθεί το ΤΕΙ Αιγίου. Επειδή αυτό δεν έγινε και μπήκαμε αισίως στο 2011, μένει ανοιχτό αυτό το θέμα, που είναι ταυτόχρονα και δίκοπο μαχαίρι. Ήδη οι παράγοντες του λιμανιού…ανακάλυψαν ότι το μελλοντικό λιμάνι δε θα έχει χερσαίους χώρους ν’ αναπτυχθεί. Κάποιοι έριξαν την ιδέα να επιδιωχθεί η αποβολή του Κράτους από το δημοτικό ακίνητο και με βάση τη ρήτρα του συμβολαίου να επανέλθει στο Δήμο τμήμα ή όλο το ακίνητο. Κάπου 80 στρέμματα είναι αυτά συν τα κτίρια. Το ΤΕΙ να μη φύγει. Να μετεγκατασταθεί. Δεν ήρθαν δα και οι…5000 σπουδαστές του κ. Μακρυγένη και δεν έχουμε πού να τους βολέψουμε! Και τούτο ποιείν κακείνο μη αφιέναι. Μπαίνει ένα ακόμη πρόβλημα στο Δήμο, σα να μην του φτάνουν τα τόσα που τον…προίκισε ο Καλλικράτης. Αν το θέμα έχει κάποιες λαβές, ας μην το αφήσουμε να μας ξεφύγει και σε κάποιο μέλλον (μπορεί και πολύ σύντομα) να μεταμεληθούμε και να επικαλούμεθα  τη στερνή μας γνώση κατά τη λαϊκή σοφία. Οι πανεπιστημιακές Σχολές, απ’ ό,τι διαβάζουμε συμπτύσσονται και αντί να αρχίσουμε πάλι τις γονυκλισίες παρακαλώντας για μια τρίτη Σχολή άμεσα, περισσότερες στο μέλλον, μήπως θα ήταν σκόπιμο να ενεργοποιηθεί η ρήτρα προς περισσότερο όφελος της πόλης; Θα συζητηθεί το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο. Και πιστεύουμε να το έχουν μελετήσει σε όλες τις διαστάσεις του το θέμα, οι κύριοι σύμβουλοι και να αποφασίσουν το συμφερότερο για την πόλη. Θα είναι μια κρίσιμη απόφαση, εξίσου σημαντική με εκείνη της δωρεάν παραχώρησης στο Κράτος, όταν η πόλη αγόρασε το ακίνητο με Τραπεζικό Δάνειο και υποθήκευση των δημοτικών τελών, έως ότου το αποπληρώσουν οι δημότες. Μήπως είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί;