|
“Eνενήντα χρόνια δίχως γερατειά /στα μαλλιά του χιόνια, μα η καρδιά φωτιά”. Οι στίχοι αυτοί, παραλλαγή από ποίημα του Δροσίνη για έναν εβδομηντάρη ψαρά, γράφτηκαν για τα γενέθλια του ποιητή Γεωργίου Δροσίνη. Συνόδευαν κάποιο δώρο, επιστρέφοντας συνάμα, στον ίδιο τον ποιητή το θαυμασμό που ένιωθαν οι φίλοι του για τη γερή του κράση, τη ζωτικότηττά του και το καθαρό μυαλό του. Οι στίχοι αυτοί αναδύθηκαν αυθόρμητα στη μνήμη μας και ο συνειρμός δεν ήταν τυχαίος. Ταίριαζαν απόλυτα και στο Βάσο Λυσσαρίδη, τον ενενηντάρη έφηβο
, αιωνόβιο μαχητή του Κυπριακού Αγώνα, τον πολιτικό, τον ποιητή και το ζωγράφο, το γιατρό που συγκέντρωσε στη βίωσή του τόσες πολλές ιδιότητες. Ακμαίος, περίπου σαν εβδομηντάρης, με σωστή άρθρωση και βαθιά φωνή, ξεδίπλωσε τον πολιτικό στοχασμό του, το δράμα της Κύπρου σε μισής ώρας ομιλία του στο Δημαρχείο Συμπολιτείας που του αποδόθηκε και ο τίτλος του επίτιμου δημότη, το βράδυ της περασμένης Παρασκευής. Στην εκδήλωση, προηγήθηκε ο ποιητής Λυσσαρίδης. Άκουε σοβαρός και σύννους, ποιήματά του να απαγγέλλονται από τον ηθοποιό και φίλο του Γιάννη Βόγλη και γέμισε η αίθουσα από όνειρο και όραμα και πλημμύρισαν οι καρδιές όλων μας από το στοχασμό ενός Έλληνα της Κύπρου, που πολέμησε τον κατακτητή με όλα τα δωρήματα της πληθωρικής φύσης του: Με την ποίηση, με την επιστήμη του, με τη συμμετοχή του στο αντιστασιακό κίνημα στο νησί, με την πρωτοβουλία του στην πολιτική, ως ιδρυτής και αρχηγός παράταξης, αλλά το κυριότερο ως ένας αδιόρθωτος ρομαντικός του ποιητικού στοχασμού και της πατριωτοσύνης.Ο δήμαρχος Συμπολιτείας, Δημήτρης Καλογερόπουλος, με εμπεριστατωμένη ομιλία του, επικεντρωμένη στην προσωπικότητα του Βάσου Λυσσαρίδη, έκανε αναφορές στους αγώνες του, από τη φοιτητική του περίοδο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνάμα επεκτάθηκε στην πολιτική που αναμείχθηκε ο τιμώμενος φιλοξενούμενος και στη συνέχεια ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου διάβασε το Πρακτικό ανακήρυξης του κ. Λυσσαρίδη σε επίτιμο δημότη Συμπολιτείας. Πυκνό ακροατήριο στην αίθουσα και μεγάλος συνωστισμός στους διαδρόμους του Δημαρχείου. Ρομαντικός και αγωνιστής ο Βάσος Λυσσαρίδης, ποιητής και ζωγράφος, φιλόμουσος και ευλογημένος από τη μοίρα του να σταδιοδρομήσει και να διακριθεί σε ό,τι καταπιάστηκε, υπέργηρος σήμερα χωρίς να του φαίνεται η εκατονταετία που φέρει στους ώμους του, προκάλεσε σκέψεις στο ακροατήριο και θαυμασμό. Σκέψεις για το αν είναι συμβατός ο ρομαντισμός ενός ανθρώπου με τους αγώνες του στο σκληρό τοπίο της πραγματικότητας και θαυμασμός που ο Θεός χάρισε σ’ αυτό τον άνθρωπο ενεργά, υγειά και ανεπαίσχυντα όλα τα χρόνια του. Στην ιστορία οι πρωτοπόροι είναι οραματιστές, πάνω και πέρα από το κοινό μέτρο, άνθρωποι. Βλέπουν εκεί που οι απλοί άνθρωποι δε δύνανται, πετούν στα σύννεφα και αποφεύγουν τη γήινη φθορά. Είναι δημεγέρτες χωρίς να είναι υποχρεωτικά και δημαγωγοί. Ο Β.Λ. ανέβασε στα ύψη της ιστορίας του έθνους το ακροατήριό του, χωρίς να το παρασύρει σε στενοκομματική μονομέρεια. Την πατρίδα ως υπέρτατο αγαθό πρόβαλε σε επάλληλες αναφορές του, δεν «έγερνε» η ομιλία του σε καμιά παράταξη και αν κάποια στιγμή θεωρήθηκε ότι ακουμπάει κάπου, σήκωνε με ποιητικό οίστρο πολύ ψηλά το λόγο, τις έννοιες και τα παραδείγματα. Ήταν φανερά ποτισμένος με τους απελευθερωτικούς αγώνες της Ελλάδας και τα ηρωικά πρότυπα που ξεπέχουν από το κοινό μέτρο μέσα από τις αποκοτιές τους. Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι θεότρελοι επαναστάτες, θα είμαστε ακόμη μια θρησκευτική μειονότητα στην τουρκική - οθωμανική αυτοκρατορία, είπε κάποια στιγμή.Οι τούρκοι με τον εποικισμό των κατεχόμενων, σκοπεύουν - στην κατάλληλη ευκαιρία - να αλλάξουν την αριθμητική σχέση Κυπρίων και Τούρκων στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού, προσδοκώντας να το κάμουν τουρκικό προτεκτοράτο με όλα τα συναφή οφέλη. Τελικός τους στόχος είναι η Κυπριοτοποίηση της Θράκης (άλλο μοίρασμα δηλ.) και η διχοτόμηση του Αιγαίου συν την υφιστάμενη κατάσταση στην Κύπρο. Ήταν μια ρητή πολιτ6ική θέση του κ. Λυσσαρίδη αλλά και το ουσιαστικό συμπέρασμα όλων όσων ελέχθησαν. Ο πειστικός και ζεστός λόγος του, διαποτισμένος από συναίσθημα και ποίηση, ακούμπησε τις καρδιές όλων όσοι είχαν στριμωχτεί στην αίθουσα του Δημαρχείου Συμπολιτείας. Πήγαμε με σχεδόν κρύα καρδιά για μια εκδήλωση που προαισθανόμαστε, ότι θα κυριαρχούσαν τα γνωστά και ανιαρά περί Κυπριακού κ.λ.π. Όταν με την κατάθεση της δικής του ψυχής, έκλεψε και τις καρδιές του ακροατηρίου του το οποίο σηκώθηκε όρθιο και χειροκροτούσε θερμά, ο Βάσος Λυσσαρίδης, ο γηραιότερος έφηβος, με τη λαγαρή σκέψη και το γλυκύτατο ύφος πολιτικού, άρχισε να ομιλεί, φύγαμε μαζί του από τη μίζερη πολιτική μας πραγματικότητα και πετούσαμε με τα φτερά του Πήγασου που μας σήκωσαν όλους σε άλλο επίπεδο σχέσης μαζί του και ακρόασης. Ήταν ένας απλός άνθρωπος όταν μπήκε στην αίθουσα και κατέβηκε Ηγέτης από το βήμα, μόλις τελείωσε. Μας είχε όλους αλλάξει. Ανακαλύψαμε τι μας λείπει από την πολιτική ζωή αλλά και τι μπορεί να πετύχει ένας ειλικρινής πολιτικός που έπεισε ότι θα αντιστέκεται και θα πολεμάει όσο ζη, όρθιος με το σώμα του «στης ιστορίας το διάσελο» κι αποθαμένος με τη σκιά του ανάμεσα στους ζωντανούς, μέχρι να δικαιωθούν οι αγώνες του για την Κύπρο. Και πεθαμένος θα είμαι παρών, φώναξε, μαζί με τα αόρατα σώματα εκείνων που έπεσαν στους αγώνες του Κυπριακού λαού, δε θάφτηκαν στη λησμονιά και βγαίνουν από τους τάφους τους και αόρατοι περπατάνε δίπλα στους ζωντανούς, κάθε μέρα, στο νησί. Επειδή οι άνθρωποι μόνο τότε πεθαίνουν οριστικά, όταν ξεχαστούν….. |
