YT Expo - шаблон joomla Mp3
Εκτύπωση
PDF
06
Δεκέμβριος
2008

Έναρξη της σχολική χρονιάς

ΕΝΑΡΞΗ σχολικής χρονιάς και όλοι, αναδρομικά, κάνουν μακροβούτι στη μνήμη, ανακαλώντας τις προσωπικές τους εμπειρίες από την πρώτη επαφή τους με το Σχολείο. Οι σημερινοί 70άρηδες, βίωσαν την πρώτη μέρα στο σχολείο εντελώς διαφορετικά, από τα σημερινά παιδιά. Δεν υπήρχαν οι Παιδικοί Σταθμοί, τα νηπιαγωγεία με το προπαρασκευαστικό έτος για την πρώτη τάξη, ούτε τα τόσα αξεσουάρ που φορτώνονται για να ξεκινήσουν.

Το πλήθος των αναλώσιμων που εφοδιάζονται τα σύγχρονα παιδιά του νηπιαγωγείου και τα πρωτάκια, δεν ήταν ούτε στη φαντασία των παιδιών της τότε, εποχής. και αμέσως μετά τα μαύρα χρόνια του πολέμου και της Κατοχής.

Στα ατομικά είδη μια πλάκα μόνο, με διπλές γραμμές, για ομοιόμορφα γράμματα και ίσια γραφή, από τη μια μεριά και τετράγωνα από την πίσω για τους αριθμούς, τελαρωμένη, με το κοντύλι από γραφίτη κι αυτός ήταν ο πρώτος, όλος κι όλος εξοπλισμός μέχρι να στρώσει το χεράκι και να γράψει σε τετράδιο με μολύβι ή με πέννα.

Υπήρξαν παιδιά, που έμπαιναν στο σχολείο σε ημιάγρια κατάσταση, επειδή ζούσαν στο βουνό μακριά από ανθρώπους, κοντά στα κοπάδια τους. Κουρεμένα με προβατοψάλιδα και το κεφάλι τους ήταν βραγές ολόγυρα. Φτώχια που δεν είχε παραπέρα. Πολύτεκνες οι οικογένειες και τα παιδιά αυτοφυή άνθη του καλού και του κακού, μεγάλωναν μόνα τους. Φορούσαν τα ρούχα του μεγαλύτερου αδερφού τους, έπαιρναν τα βιβλία του, επειδή αγοράζονταν και έπρεπε ο πρώτος να τα διατηρεί καθαρά να τα διαβάσουν και τ’ αδέρφια του, να γυρίσουν σπίτι και να μη βρουν φαγητό ή να πάνε στο χωράφι που δούλευαν οι γονείς τους να τους βρουν. Και να έχουν πρωί – απόγευμα σχολείο και να μην υπάρχει ηλεκτρικό φως να συμπληρώσουν το βράδυ τα διαβάσματά τους.

Ψυχοπλάκωση, θα πουν οι νεότεροι, οι σημερινοί γονείς και παιδιά. Κι όμως από αυτή την ανέχεια ξεπήδησαν άξιοι άνθρωποι της κοινωνίας, συγγραφείς και επιχειρηματίες που άφησαν εποχή. Έβλεπα, την περασμένη Πέμπτη παιδιά που κουβαλούσαν ασήκωτες σακούλες με τα καινούργια βιβλία μέσα, τα οποία όπως είναι περίπου πλαστικά, δε μεταφέρονται. Βαριά τα γράμματα, είπα σ’ ένα νεαρό που έσουρνε τη σακούλα του…Εκείνος άλλο βάρος αντιμετώπιζε και δεν έπιασε τη …μεταφορική έννοια. Σε όσους, το σημείωμα αυτό προκαλέσει περιέργεια, συνιστούμε να βρουν το βιβλίο του Χρ. Χριστοβασίλη «Διηγήματα του Μικρού Σκολειού», όταν ο ίδιος μάθαινε τα πρώτα γράμματα στην τουρκοκρατούμενη ‘Ηπειρο. Η επικαιρότητα, φέρνει τέτοια θέματα, που αφήνουν και σήμερα την παιδαγωγική επίδρασή τους.

ΟΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ διακοπές των μαθημάτων των σχολείων, έχουν καθιερωθεί λόγω κλίματος για τις ανάγκες των μαθητών. Να ξεκουραστούν από το δεκάμηνο μόχθο των μαθημάτων και ν’απολαύσουν το ελληνικό καλοκαίρι. Η υπηρεσία της Εκπαίδευσης, όμως, εξακολουθεί να λειτουργεί. Κοντά στα παιδιά απολαμβάνουν διακοπές και οι εκπαιδευτικοί. Σκανδαλώδης η εύνοια σε σχέση με τους άλλους δημόσιους υπαλλήλους, που δικαιούνται ενός μηνός διακοπές, τον οποίο, πολλοί, έχουν ελαττώσει με αφαίρεση ημερών λόγω αναγκών τους στο διάστημα του χρόνου.

Αναφερόμαστε στις τρίμηνες διακοπές των σχολείων επειδή δεν είναι θεμιτό, να περνάει κενός ο χρόνος ως την ημέρα που ανοίγουν τα σχολεία και η εργολαβία να βάφει τις αίθουσες ή να κάνει μικροεπισκευές στο κτίριο την ημέρα που εμφανίζονται τα παιδιά. Για την επωφελέστερη εκμετάλλευση του καλοκαιριού, υπήρξαν εποχές που οι δάσκαλοι – διδάσκοντες σε όλες τις βαθμίδες ήταν υποχρεωμένοι να μελετήσουν ανάλογα συγγράμματα και να αναφέρουν τα πορίσματά τους, με την έναρξη των μαθημάτων, στους προϊσταμένους τους. Δεν ίσχυσε ή πρακτικά, δεν απέδωσε.

Μια άλλη ιδέα, που δεν έφθασε στην υλοποίηση, ήταν, το καλοκαίρι οι εκπαιδευτικοί να παρακολουθούν σεμινάρια της ειδικότητάς τους, με δαπάνη του κράτους σε κάποιο ξενοδοχείο ή κατασκήνωση, όπου θα συνδυαζόταν τέλεια, το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Εδώ δεν καταφέραμε ολόκληρο καλοκαίρι να βάλουμε τους σουφατζήδες να ετοιμάσουν τα κτίρια και μιλάμε για εκπαιδευτική επιμόρφωση, θα σκεφθεί ο απλός αναγνώστης, διαβάζοντας το παραπάνω σχόλιο για το...σχολείο!

ΓΥΡΙΣΕ από τις διακοπές ελαφρά ανανεωμένος, ελαφρά ξένοιαστος, ελαφρά μεταμελημένος για όσα συνέβησαν και όσα δεν πρόλαβαν να συμβούν, βαρύτατα ξοδεμένος, και με το που γύρισε το κλειδί η πόρτα δεν άνοιγε. Είχε φρακάρει από φακέλους. Πρώτη συνέπεια, αφού δε συναινούμε να βάλουμε ένα γραμματοκιβώτιο στην εξωτερική πόρτα ή όταν παραγγέλνουμε την κεντρική πόρτα εισόδου, δεν προσαρμόσαμε από μέσα ένα γραμματοκιβώτιο που να πέφτει από εξωτερική σχισμή η αλληλογραφία. Σε παλιά σπίτια υπάρχει αυτή η υποδοχή της αλληλογραφία την οποία καλύπτει μια μπρούτζινη πλάκα που γράφει: «Επιστολαί».

Από αυτή μας την παράλειψη, χάνονται εφημερίδες, επιστολές ειδοποιητήρια και λογαριασμοί που πρέπει να πληρωθούν εντός προθεσμίας. Προσωρινοί υπάλληλοι οι περισσότεροι διανομείς, ολιγομηνίτες, μικροσυμβασιούχοι και καθόλου μόνιμοι, ανταποκρίνονται ανάλογα. ‘Αλλοτε κάνουν επικύψεις και προσπαθούν να περάσουν μέσα δυσανάλογους φακέλους από το ελάχιστο άνοιγμα που υπάρχει στη βάση της πόρτας εκτός και η οικοδέσποινα έχει μανία με τη σκόνη και έχει αποφράξει και την ελάχιστη αυτή σχισμή με αυτοκόλλητο που δεν περνάει τίποτα.

ΤΑΜΠΛΑΣ! Στοίβα οι φάκελοι στις σκάλες, στις αυλές, στην είσοδο αν είναι πολυκατοικία. Δεν υποχρεούται κανένας ταχυδρόμος να κάνει τόσες …μετάνοιες και προσπάθειες…διαρρήκτη να βρει τρόπο να περάσουν μέσα οι φάκελοι και τα έντυπα. Τώρα κι αν είμαστε…φακελωμένοι οι νεοέλληνες. Στο δημόσιο, στο Δήμο, στη ΔΕΥΑ, στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ, στην κινητή τηλεφωνία που μαζί με το λογαριασμό στουπώνει και τα νέα προγράμματα που διαφημίζει, στις ασφαλιστικές εταιρείες, στα διαφημιστικά γραφεία, στους πολιτιστικούς συλλόγους που προαναγγέλουν εκδηλώσεις, στις Τράπεζες που – ευγενέστατα – διατηρούν ενημερωτική αλληλογραφία των λογαριασμών με τους πελάτες τους, αλλά δεν παύουν οι φάκελοι να είναι φάκελοι και η…τρύπα στενή!

Φυσικά και ζούμε βρε αδερφέ και χωρίς πλαστικό χρήμα, δίχως πιστωτικές κάρτες και χωρίς κινητό. Όπου και να σταθείς υπάρχει ένα σταθερό τηλέφωνο. Ακόμη και χωρίς κάποιες ασφάλειες που το μόνο που δεν παρέχουν είναι ασφάλιση και διασφάλιση κι ας πληρώνονται πανάκριβα οι υπηρεσίες τους αυτές. Ζούμε και χωρίς διαφημιστικά. Ό,τι μας είναι αναγκαίο σπεύδουμε να το καλύψουμε. Αλλά η προπαγάνδα της διαφήμισης μας περνάει και το οποιοδήποτε περιττό ως αναγκαίο. Πλύση εγκεφάλου επειδή ο ασφαλιστής πρέπει να κάμει τζίρο και η ασφάλεια να κερδίσει.

ΑΦΟΥ, ΛΟΙΠΟΝ, κατόρθωσε ο άνθρωπος και μπήκε στο σπίτι του, είδε ότι δεν του το είχαν διαρρήξει, αλλά οι δυνάμει «ληστές» ήταν στα πόδια του και νόμιμοι μάλιστα, πήγε κατευθείαν στο ψυγείο για κρύο νερό να βρέξει το κούτελό του. Ευτυχώς που δεν είχε πάρει…διακοποδάνειο, να χρωστάει κι εκείνο. Ό,τι νομίζουμε πως απολαμβάνουμε μας βγαίνει ξινό από τη μύτη. Ν’ απλώνεις τα πόδια σου ως εκεί που φτάνουν τα στρωσίδια σου, μονολογούσε η γιαγιά, όταν διαπίστωνε υπερβάσεις. Διαφορετικά είσαι…«ακάλυπτος» για να κυριολεκτήσουμε με έναν όρο των οικονομολόγων!…

ΥΠΑΡΧΕΙ πολλή σύγχυση γύρω από τη διατροφή μας. Είναι τόσα πολλά τα προϊόντα που κυκλοφορούν και αντίστοιχα άλλα τόσα που βλάπτουν, ώστε μόνο η τύχη ή ο Θεός μπορούν να μας προστατέψουν. Παλιότερα η γκάμα των τροφίμων ήταν περιορισμένη. Ό,τι παρήγε το χωράφι μας, ό,τι καλλιεργούσε η μάνα ή η γιαγιά μας στο περιβολάκι για τις άμεσες ανάγκες του σπιτιού και κυρίως το καλοκαίρι.

Ο οργανισμός μας είχε προσαρμοστεί και αφομοίωνε τις τροφές αυτές δίχως παρενέργειες. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, η χημεία των τροφίμων και η βιομηχανική παραγωγή τους άλλαξαν τα πράγματα. Καινούργιες αρρώστιες διαπιστώνονται, καινούργια φάρμακα βγαίνουν από το οπλοστάσιο της ιατρικής και από τότε, που χάλασαν οι ισορροπίες, η υγεία μας έγινε επιρρεπέστερη στις διάφορες παθήσεις.

Με την άγνοια και την ορμή του νεοφώτιστου συνθετικά φάρμακα από το εργαστήριο περνούσαν κατευθείαν μέσα μας, μέχρι που το συκώτι, ο βιολογικός μας αυτός σκουπιδοφάγος, μη μπορώντας να αναγνωρίσει τις νέες ουσίες και το κυριότερο να τις αποδομήσει, να τις διασπάσει, τις αποθηκεύει σε μορφή λίπους και δημιούργησε άλλα προβλήματα, κυρίως τύπους καρκίνων που αποδεκατίζουν την ανθρωπότητα. Η γεωργική χημεία «δηλητηρίασε» τη γη, τα μεταλλαγμένα δίνουν και παίρνουν, οι γεύσεις χάθηκαν και ο κίνδυνος όπου ν’ απλώσεις είναι άμεσος.

Ξαναγυρνάμε στα παλιά, με τις βιολογικές καλλιέργειες να είναι η ανανεωμένη πρόκληση σωστής και ασφαλέστερης διατροφής, αλλά η ζημιά έχει γίνει.

H ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ φέρνει και άσχημες ειδήσεις. Τις δημοσιεύουμε , μήπως και συνειδητοποιήσουμε τους κινδύνους που μας περιβάλλουν.

43000 τα θύματα των τροχαίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007. Αιτία: το αλκοόλ, η ταχύτητα και η μη χρήση ζώνης. Δυο πόρτες έχει η ζωή. Οι πιο απερίσκεπτοι βιάζονται να βγουν από την άλλη. Με ζαλισμένο το μυαλό ήδη βρίσκονταν σε...άλλο κόσμο. Τα υπόλοιπα ήταν οι αναπόφευκτες συνέπειες.

Από 1.1.2009 καθιερώνεται η οικολογική οδήγηση. Θα ήταν προτιμότερο να μαθαίναμε σωστή οδήγηση πρώτα και η οικολογική ας πήγαινε πιο πέρα. Ανώφελες πολυτέλειες και ταμπέλες με ηχηρά συνθήματα...

Το 2006 κυκλοφορούσαν 4,5 εκατομμύρια ΙΧ στους ελληνικούς δρόμους. Είχαν ετήσιο κόστος καυσίμων 5 δισεκατομμύρια ευρώ και εξέπεμπαν 10,5 εκατομμύρια τόνους διοξείδιο του άνθρακα. Αντίμετρα που πήρε το κράτος:Έγιναν διαρθρωτικές αλλαγές σε Ολυμπιακή και ΟΣΕ. Ενισχύθηκαν οι πράσινες μεταφορές. Κυκλοφόρησαν στα μεγάλα κέντρα 12 ηλεκτρικά λεωφορεία χωρίς κεραία (όπως λέμε...τρανζίστορ!) Τα 5 στη Θεσσαλονίκη. Πιλοτικά ένα υβριδικό λεωφορείο και ένα με καύσιμο υδρογόνο. Επίσης καθιερώνονται 2 ποδηλατόδρομοι στην Αθήνα. Όσοι...επιζήσουν από τους τωρινούς ρύπους θ’απολαύσουν καθαρότερες πόλεις. Αλλά μέχρι τότε θα πρέπει να κρατάνε μέσα τους την αναπνοή τους!

Αυτό κι αν είναι αντιοικονομικό, αντιλογιστικό στοιχείο. Οι δαπάνες μισθοδοσίας του ΟΣΕ είναι 4πλάσιες των εσόδων του. Υπέρβαροι οι συρμοί του, από το πλήθος των διορισμών. Αν είχαν λαστιχένιες ρόδες, τα τρένα, θα είχαν κλατάρει πριν βγουν από το σταθμό...Έχουμε ξεχάσει το σιδηρόδρομο στην Ελλάδα από εποχής Τρικούπη. Σήμερα η σχέση εσόδων – εξόδων είναι 1:9! Εισπράττεται ένα ευρώ και ξοδεύονται 9. Γι αυτό τέτοιο χάλι στα τρένα μας!...

ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΜΑΣ. Κατάσπαρτο το Αιγαίο με βράχους. 9837 είναι τα νησιά μας, μαζί με τις νησίδες και τις βραχονησίδες. Πόσα από αυτά κατοικούνται; Και εδώ το κράτος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ακριβώς αυτά τα τμήματα εθνικού εδάφους. 112 έχει καταγράψει το υπουργείο οικονομικών. Προφανώς απόγραψε τα πιο προσοδοφόρα. Αυτά που μπορεί να φορολογήσει. 127 αναγράφονται από τη Στατιστική Υπηρεσία και...227 από το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης.

Από αυτά μόνο 79 έχουν πάνω από 100 κατοίκους. Στα υπόλοιπα ο εθνικός πληθυσμός φτάνει και σε ένα κάτοικο (Η Κυρά της Ρω η τελευταία ηρωίδα της μοναξιάς μεσοπέλαγα). Μια οικογένεια κατοικεί στα Λέβιθα. Ο τουρισμός που θα μπορούσε να τονώσει τους γραφικούς αυτούς βράχους, δεν έχει υποδομές. Λιμανάκι να δέσει ένα σκάφος, νερό να πιουν οι άνθρωποι. Στρατιωτικός γιατρός περνάει μια φορά το μήνα, να δει πόσοι του έμειναν...ζωντανοί από την προηγούμενη περιοδεία του. Παίρνουν ρεύμα από γεννήτριες ή φωτοβολταϊκά και πίνουν νερό από στέρνες.

Ένα πλοίο η Ελλάδα, που πλέει πάμφωτο από δόξα και ιστορία αιώνες τώρα στην ίδια ρότα και μπουχιέται από τη θάλασσα, ολόγυρα. Μαγεμένο καράβι που ταξιδεύει τα όνειρά μας στα ίδια νερά της αρχαίας τριήρης, ανάμεικτα με θρύλους που επιζούν κι ας μην είναι ημίθεοι στα κουπιά και στη γέφυρα, αλλά ο Οδυσσέας στην ψυχή των ναυτικών μας.

ΤΑ ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙΑ και οι σταφιδάδες ουδέποτε τα πήγαιναν καλά. Ο Αύγουστος τους την έκανε πάνω στον τρύγο και ιδιαίτερα στο ψήσιμο της σταφίδας. Η προσδοκία της βροχής κράτησε πολύ φέτος. Τα σύννεφα του νοτιά, που σχηματίστηκαν προχθές και παρά τις βροντές, δε χαμήλωσαν. Βροχές και πτώση της θερμοκρασίας είχαν προαναγγείλει οι μετεωρολόγοι, οι οποίοι χάρη στην τηλεόραση έχουν γίνει τόσο οικείοι όσο και οι παρουσιαστές του Δελτίου Ειδήσεων. Όμως, βροχή δεν είδαμε. Αλλαγή, από την ξέρα του καλοκαιριού οι λίγες σταγόνες βροχής και δροσιάς, ανέκαθεν ενέπνεαν τους ποιητές οι οποίοι ουδέποτε ύμνησαν την πρακτική πλευρά της ζωής με τα απρόοπτά της. Στα...σύννεφα οι ίδιοι με τα σύννεφα διαλέγονταν.

Θα πείτε, τι να γράψουν; Για τον ΕΛΓΑ που καθυστερεί τις αποζημιώσεις, για τις πυρκαγιές που ένα χρόνο μετά και δε δόθηκαν οι υπεσχημένες οικονομικές ενισχύσεις; Για τους σεισμόπληκτους που όσες φορές κουνάει ο Εγκέλαδος τρέμει το δημόσιο ταμείο! Για τη φοροεπιδρομή της Κυβέρνησης, που καθώς το πάει δε θα ξαναδεί εξουσία το κόμμα της;

Η φύση είναι από μόνη της ποίηση. Που την αισθάνονται οι απλοί άνθρωποι όταν εισπνέουν το νοτισμένο χώμα και ανακαλύπτουν τα κυκλάμινα σε απίθανες μεριές, να φωτίζουν με τα ροζ αμπαζουράκια τους την αισιοδοξία μας, που έχει σχεδόν χαθεί στους δύσκολους καιρούς που ζούμε.